11. Estimation of proxies for Stressed VaR

Ze względu na fakt, że ograniczenia danych powodujące konieczność zastosowania wskaźników zastępczych dla wartości zagrożonej są jeszcze bardziej istotne w przypadku wartości zagrożonej w warunkach skrajnych, oraz że zgodnie z oczekiwaniami wszelkie wskaźniki zastępcze zastosowane dla wartości zagrożonej są wymagane również w przypadku wartości zagrożonej w warunkach skrajnych – przy czym każdy nowy czynnik ryzyka niewystępujący w danych historycznych w naturalny sposób powinien wymagać zastosowania wskaźnika zastępczego w ramach kalkulacji wartości zagrożonej, choć tylko na zasadzie „tymczasowej” (np. po upływie roku ilość informacji byłaby już wystarczająca dla pełnego dwunastomiesięcznego szeregu danych) – ten sam wskaźnik zastępczy miałby bardziej „trwały” charakter dla celów wartości zagrożonej w warunkach skrajnych (ze względu na bardziej stały charakter historycznego szeregu czasowego).

W przypadku braku danego czynnika ryzyka w okresie występowania warunków skrajnych ze względu na fakt, iż nie był on zauważalny w ciągu takiego okresu (np. w przypadku nowo notowanych instrumentów kapitałowych), instytucja może wykorzystać inny czynnik ryzyka (w tym przypadku inny instrument kapitałowy z tego samego sektora o podobnym profilu ryzyka i profilu działalności), dla którego dostępne są informacje i w przypadku którego można wykazać wysoką korelację zachowań z czynnikiem, który instytucja chce uwzględnić. W przypadku wykorzystania takich wskaźników zastępczych instytucje powinny rozważyć, czy założenie 100% korelacji pomiędzy danym czynnikiem ryzyka a jego wskaźnikiem zastępczym jest założeniem odpowiednim.

Alternatywnie, instytucje mogą przyporządkować brakujący czynnik do innego czynnika o podobnej zmienności (bez konieczności korelacji). W przypadku zastosowania takiego podejścia instytucje powinny wykazać, że jest to podejście konserwatywne i odpowiednie.

W przypadku rozbudowy modelu wartości zagrożonej poprzez włączenie kolejnego czynnika ryzyka instytucja powinna również włączyć go do swoich obliczeń wartości zagrożonej w warunkach skrajnych. W niektórych przypadkach oznacza to konieczność przeglądu szeregu danych historycznych pod kątem takich czynników ryzyka i wprowadzenia odpowiedniego wskaźnika zastępczego, na przykład w sytuacji, gdy nowy czynnik ryzyka zastosowany do celów wyceny zostaje włączony do modelu wartości zagrożonej zgodnie z wymogami w pkt. 12 akapit pierwszy załącznika V do dyrektywy 2006/49/WE zmienionej dyrektywą 2010/76/UE.

We wszystkich przypadkach zastosowanie takich wskaźników zastępczych, w tym uproszczeń i pominięć, jest dopuszczalne tylko pod warunkiem, iż zostały one odpowiednio udokumentowane, a ich ograniczenia zostały uwzględnione i ujęte w wycenie kapitału instytucji.