6.2 Model development in LGD estimation

Zgodnie z ust. 115 pkt. (f) instytucje mogą określić i uznać inne stosowane przez instytucję formy realizacji zabezpieczeń odpowiednie do rodzajów zabezpieczeń, które są uznawane zgodnie z obowiązującymi ramami prawnymi. Uznając inne formy realizacji zabezpieczenia, instytucje powinny wziąć pod uwagę fakt, że zabezpieczenie może przyjąć różne formy i że różne formy zabezpieczenia mogą być związane z tymi samymi aktywami. W przypadku gdy różne formy zabezpieczenia odnoszą się do tych samych aktywów ale realizacja jednego z zabezpieczeń nie zwiększa wartości innego, instytucja powinna uznać je jako osobne zabezpieczenia w procesie szacowania wartości LGD. W szczególności instytucje powinny uznać za osobną formę zabezpieczenia, z którym związane jest prawo do przejęcia lub sprzedaży aktywów (takie jak hipoteka), oraz formę zabezpieczenia, z którym związane jest prawo do ściągnięcia przepływów środków pieniężnych wygenerowanych przez aktywa (takie jak cesja czynszu lub opłat).

Instytucje powinny zidentyfikować potencjalne czynniki ryzyka, które odnoszą się do ich określonej sytuacji i określonej charakterystyki rodzaju ekspozycji objętych systemem ratingowym, i dokonać ich analizy. Potencjalne czynniki ryzyka analizowane przez instytucje powinny obejmować w szczególności:

• (a) charakterystykę ryzyka związaną z transakcjami, w tym rodzaj produktu, rodzaj zabezpieczenia, lokalizację geograficzną zabezpieczenia, nierzeczywistą ochronę kredytową, stopień uprzywilejowania, relację zadłużenia do zabezpieczenia (LtV), wielkość ekspozycji, sezonowość oraz procesy odzyskiwania należności;
• (b) charakterystykę ryzyka związaną z dłużnikiem, w tym w stosownych przypadkach, rozmiar, strukturę kapitałową, rejon geograficzny, sektor przemysłowy oraz linię biznesową;
• (c) czynniki związane z instytucją, w tym wewnętrzną organizację i zarządzanie wewnętrzne, określone zdarzenia takie jak fuzje oraz istnienie określonych podmiotów w grupie zajmujących się odzyskiwaniem należności;
• (d) czynniki zewnętrzne, w tym stopy procentowe, ramy prawne i inne czynniki mające wpływ na oczekiwaną długość procesu odzyskiwania należności.

Instytucje powinny dokonywać analizy czynników ryzyka nie tylko w momencie niewykonania zobowiązania ale również przynajmniej w trakcie roku poprzedzającego niewykonanie zobowiązania. Instytucje powinny użyć daty odniesienia dla czynnika ryzyka, która jest reprezentatywna dla realizacji czynnika ryzyka w trakcie roku poprzedzającego niewykonanie zobowiązania. Wybierając odpowiednią datę odniesienia dla czynnika ryzyka, instytucje powinny wziąć pod uwagę jej zmienność w czasie. Instytucje powinny stosować te praktyki również w stosunku do daty odniesienia wyceny zabezpieczenia; wartość zabezpieczenia w dacie odniesienia nie powinna uwzględniać wpływu zwiększenia jakości kredytowej ekspozycji krótko przed niewykonaniem zobowiązania.

Instytucje powinny określić lub wyliczyć czynniki ryzyka przy stosowaniu oszacowań wartości LGD w taki sam sposób, jak zostały określone lub wyliczone przy szacowaniu wartości LGD.

6.2.2 Uznawalność zabezpieczenia

Zgodnie z art. 170 i art. 181 ust. 1 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w swoich oszacowaniach wartości LGD instytucje mogą wziąć pod uwagę istnienie wszelkich rodzajów zabezpieczeń, w przypadku których ustaliły wewnętrzne wymogi w zakresie zarządzania zabezpieczeniami, pewności prawa oraz zarządzania ryzykiem, a które są zasadniczo zgodne z wymogami wymienionymi w części trzeciej tytuł II sekcja 3 rozdział 4 tego rozporządzenia. W przypadku rodzajów zabezpieczenia, które nie zostały określone w części trzeciej, tytuł II, rozdział 4 tego rozporządzenia, przy szacowaniu wartości LGD instytucje mogą korzystać z tych rodzajów zabezpieczeń, w przypadku których stosowane przez nie zasady polityki i procedury dotyczące wewnętrznych wymogów wyceny i pewności prawa tych zabezpieczeń są odpowiednie do określonego rodzaju zabezpieczenia.

W stopniu, w jakim oszacowania wartości LGD uwzględniają istnienie nierzeczywistej ochrony kredytowej, instytucje powinny określić kryteria i metody uznawania i uwzględniania w swoich oszacowaniach wartości LGD ochrony w formie gwarancji i kredytowych instrumentów pochodnych, które spełniają kryteria określone w art. 60 RST dotyczących metod oceny IRB.

Instytucje powinny wziąć pod uwagę jako czynnik ryzyka lub kryterium segmentacji informacje dotyczące wszystkich głównych rodzajów zabezpieczeń używanych w zakresie stosowania modelu LGD. Instytucje w swojej polityce wewnętrznej powinny jasno zdefiniować główne i inne rodzaje zabezpieczeń używanych w przypadku rodzaju ekspozycji objętych systemem ratingowym oraz powinny zapewnić, aby w zakresie w którym oszacowania wartości LGD uwzględniają istnienie zabezpieczenia, polityka dotycząca zarządzania tego rodzaju zabezpieczeniem była zgodna z wymogami art. 181 ust. 1 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Instytucje powinny określić główne rodzaje zabezpieczeń w taki sposób, aby przepływy środków pieniężnych z tytułu pozostałych rodzajów zabezpieczeń w sposób znaczący nie wpływały na szacowanie odzyskanych kwot, które są realizowane bez użycia zabezpieczeń.

Zabezpieczenia, które nie spełniają wymogów art. 181 ust. 1 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 nie mogą być uwzględnione jako czynnik ryzyka przy szacowaniu wartości LGD, a przepływy środków pieniężnych otrzymane z tytułu takich zabezpieczeń powinno traktować się tak, jakby były otrzymane bez użycia zabezpieczeń. Bez względu na takie potraktowanie ich przy szacowaniu wartości LGD, instytucje powinny zbierać informacje o źródle przepływów środków pieniężnych związanych z tymi zabezpieczeniami i klasyfikować je jako związane z tymi zabezpieczeniami. Instytucje powinny regularnie monitorować poziomy takich przepływów środków pieniężnych jak również stopień, w którym określone rodzaje zabezpieczeń są wykorzystywane. Jeśli to konieczne, instytucje powinny dokonać odpowiedniej korekty w celu uniknięcia błędu w oszacowaniach wartości LGD.

6.2.3 Uwzględnienie zabezpieczeń przy szacowaniu wartości LGD

W celu oszacowania wartości LGD instytucje mogą grupować rodzaje zabezpieczeń, które są jednolite pod względem prawidłowości w zakresie odzyskiwania należności uwzględniających zarówno średni czas trwania procesu ściągania należności jak i stopy odzysku z tytułu tych rodzajów zabezpieczeń.

Metoda opracowana przez instytucje w celu uwzględnienia skutku zabezpieczeń przy szacowaniu wartości LGD powinna spełniać wszystkie następujące warunki:

• (a) instytucje powinny unikać błędu, który może być spowodowany uwzględnianiem przepływów środków pieniężnych związanych z realizacją zabezpieczenia przy szacowaniu odzyskanych kwot, które są realizowane bez wykorzystania zabezpieczeń i odwrotnie;
• (b) w przypadku gdy instytucje szacują osobne stopy odzysku dla określonych rodzajów zabezpieczeń, powinny one unikać błędu, który może być spowodowany uwzględnianiem w próbie szacowania obserwacji, w przypadku których ekspozycja była zabezpieczona tylko częścią wartości zabezpieczenia. W tym celu instytucje powinny podjąć rozsądne kroki w celu uzyskania danych o całkowitej wartości zabezpieczenia i całkowitej cenie sprzedaży zabezpieczenia oraz uwzględnić te informacje w szacunkach, jeśli są dostępne.
• (c) w przypadku gdy instytucje szacują osobne stopy odzysku dla określonych rodzajów zabezpieczeń, powinny one również uznać i uwzględnić w szacunkach koszty bezpośrednie związane ze ściągnięciem należności z tytułu każdego z określonych rodzajów zabezpieczeń osobno;
• (d) w przypadku gdy instytucje szacują osobne stopy odzysku dla określonych rodzajów zabezpieczeń, powinny one uwzględnić w tych szacunkach wszystkie kwoty odzyskane zrealizowane z tytułu określonego rodzaju zabezpieczenia uwzględniając kwoty odzyskane zrealizowane z tytułu ekspozycji, w przypadku gdy realizacja zabezpieczenia została zakończona ale ogólny proces odzyskiwania należności nie został zakończony;
• (e) w przypadku gdy to samo zabezpieczenie obejmuje kilka ekspozycji, instytucje powinny określić odpowiednią metodę alokacji w celu uniknięcia podwójnego liczenia zabezpieczeń; metoda alokacji powinna być spójna w zakresie szacowania wartości LGD i stosowania oszacowań wartości LGD oraz zgodna z metodą stosowaną dla celów rachunkowych.
• (f) oszacowania nie powinny opierać się wyłącznie na szacowanej wartości rynkowej zabezpieczenia ale powinny również uwzględniać zrealizowane kwoty odzyskane z tytułu dokonanego upłynnienia oraz potencjalną niezdolność instytucji do uzyskania kontroli i upłynnienia zabezpieczenia. W tym celu w swoich szacunkach instytucje powinny wziąć pod uwagę te obserwacje historyczne, w przypadku których zabezpieczenie nie może zostać zrealizowane lub w przypadku których proces odzyskiwania należności był dłuższy niż oczkowano w związku z niezdolnością lub trudnością w zakresie uzyskania kontroli lub upłynnienia zabezpieczenia. W przypadku gdy instytucje szacują stopy odzysku związane z określonymi rodzajami zabezpieczeń, powinny one wziąć pod uwagę okres czasu pomiędzy momentem niewykonania zobowiązania a czasem, w którym otrzymane zostały przepływy środków pieniężnych związane z przejęciem tych rodzajów zabezpieczeń, oraz powinny uwzględnić w swoich szacunkach obserwacje, w przypadku których zabezpieczenie nie zostało zrealizowane w wyniku niezdolności do uzyskania kontroli;
• (g) oszacowania powinny uwzględniać potencjalne wzrosty wartości zabezpieczenia od momentu szacowania wartości LGD do ostatecznego odzyskania należności, w szczególności wynikające ze zmian warunków rynkowych, stanu i wieku zabezpieczenia oraz, w stosownych przypadkach, wahań kursów walut. W przypadku gdy instytucje odnotowały wzrosty wartości zabezpieczeń, co zostało uwzględnione już w obserwowanym odzyskaniu należności, nie należy dokonywać żadnych dalszych korekt w oszacowaniach wartości LGD w oparciu o te obserwacje. W przypadku gdy potencjalne wzrosty wartości zabezpieczeń nie zostały uwzględnione w historycznych obserwacjach lub w przypadku gdy instytucje przewidują dalsze, potencjalnie poważniejsze wzrosty w przyszłości, powinny być one uwzględnione w kwantyfikacji oszacowań wartości LGD za pomocą odpowiedniej korekty dokonanej w oparciu o oczekiwania na przyszłość. Jednak oszacowania wartości LGD nie powinny być korygowane w celu uwzględnienia potencjalnych wzrostów wartości zabezpieczenia.
• (h) oszacowania powinny uwzględniać w sposób ostrożnościowy stopień zależności pomiędzy ryzykiem dłużnika a ryzykiem pomniejszenia wartości zabezpieczenia jak również kosztem upłynnienia zabezpieczenia.

6.2.4 Jednolitość klas i pul instrumentów