15.1 Wynagrodzenie nieodroczone i odroczone

Bez uszczerbku dla stosowania odstępstw przewidzianych w art. 32 ust. 4 dyrektywy (UE) 2019/2034, firmy inwestycyjne powinny wprowadzić harmonogram odroczenia wynagrodzenia , odpowiednio dostosowujący wynagrodzenie pracowników do działalności, cyklu koniunkturalnego i profilu ryzyka firmy oraz działań zidentyfikowanych pracowników, tak aby wystarczająca część wynagrodzenia zmiennego mogła być na przestrzeni czasu korygowana o wyniki pod względem ryzyka za pomocą korekt o ryzyko ex post .

Harmonogram odroczenia zależy od kilku elementów:

• a) odsetek odraczanego wynagrodzenia zmiennego (sekcja 15.2);
• b) długość okresu odroczenia (sekcja 15.2);
• c) szybkość nabywania uprawnień do odroczonego wynagrodzenia, w tym czas od zakończenia okresu naliczania wynagrodzenia do nabycia uprawnień do pierwszej odroczonej kwoty (sekcja 15.3).

Firmy inwestycyjne powinny uwzględniać w ramach harmonogramu odroczenia formę, w jakiej odroczone wynagrodzenie zmienne jest przyznawane, i powinny w stosownych przypadkach różnicować powyższe elementy w ramach harmonogramu odroczenia w zależności od kategorii zidentyfikowanych pracowników. Kombinacja powyższych elementów powinna umożliwić opracowanie efektywnego harmonogramu odroczenia, w którym przejrzyste EBA Public

procedury dostosowania wynagrodzenia do ryzyka zapewniają jasne zachęty do podejmowania ryzyka w długiej perspektywie czasowej.