Sprawozdawczość wewnętrzn a

Stosowane przez instytucje wewnętrzne systemy raportowania ryzyka powinny zapewniać terminowe, dokładne i kompleksowe informacje na temat ekspozycji instytucji na IRRBB. Raporty wewnętrzne należy sporządzać przynajmniej raz na kwartał.

Raporty wewnętrzne powinny być przekazywane organowi zarządzającemu lub jego przedstawicielom, powinny zawierać informacje na odpowiednim poziomie agregacji (według poziomu konsolidacji i waluty) oraz powinny być regularnie weryfikowane. Raporty powinny zawierać odpowiedni zakres informacji dla danego poziomu zarządzania (np. organu zarządzającego, kadry kierowniczej wyższego szczebla) i dla konkretnej sytuacji instytucji i otoczenia gospodarczego.

Raporty IRRBB powinny przedstawiać zarówno zagregowane informacje, jak i dostatecznie szczegółowe informacje pomocnicze , aby umożliwić organowi zarządzającemu lub jego przedstawicielom ocenę wrażliwości instytucji na zmiany warunków rynkowych i innych istotnych czynników ryzyka. Treść raportów powinna odzwierciedlać zmiany profilu ryzyka instytucji i zmiany w otoczeniu gospodarczym oraz powinna zawierać porównanie bieżącej ekspozycji z limitami określonymi w polityce.

Raporty IRRBB powinny regularnie przedstawiać wyniki przeglądów i audytów modeli oraz porównania prognoz dokonanych w przeszłości lub oszacowań ryzyka z faktycznymi wynikami w celu ujawnienia potencjalnych niedociągnięć w zakresie modelowania. W szczególności instytucje powinny dokon yw ać oceny modelowanych strat z tytułu przedpłat wzg lędem historycznych strat zrealizowanych. P ortfele, które mogą podlegać znacznym zmianom wyceny według wartości rynkowej (mark -to- market) powinny być jasno wskazane, a ich wpływ powinien być monitorowany przez system informacji zarządczej instytucji i podl egać nadzorowi jak wszelkie inne portfele narażon e na ryzyko rynkowe.

Mimo że rodzaje raportów sporządzanych dla organu zarządzającego lub jego przedstawicieli będą się różnić w zależności od struktury portfela instytucji, powinny one obejmować, z uwzględn ieniem pkt 65 i 66, następujące elementy:

• (a) podsumowania zagregowanych ekspozycji instytucji na IRRBB, w tym informacje na temat ekspozycji na ryzyko niedopasowania, ryzyko bazowe i ryzyko opcji. A ktywa, zobowiązania, przepływy środków pieniężnych oraz strategie determinujące poziom i ukierunkowanie IRRBB powinny zostać zidentyfikowane i wyjaśnione ;
• (b) raporty wykazujące zgodność instytucji z politykami i limitami;
• (c) kluczowe założenia i parametry dotyczące modelowania, takie jak charakterystyka depozytów bez terminu zapadalności , przedpłaty kredytów o stałym oprocentowaniu, wcześniejsz e wycofanie depozytów terminowych, pociągnięcie zobowiązań, agregacja walut i traktowanie marż handlowych;
• (d) szczegóły dotyczące wpływu kluczowych założeń dotyczących modelowania na miary IRRBB, w tym zmiany założeń przy różnych scenariuszach stóp procentowych;
• (e) szczegóły dotyczące wpływu instrument ów pochodnych stopy procentowej na miary IRRBB;
• (f) szczegóły dotyczące wpływu instrument ów wycenianych według wartości godziwej , w tym aktywów i zobowiązań poziomu 3, na miary IRRBB;
• (g) wyniki testów warunków skrajnych, o których mowa w sekcji 4.3.4, szoków, o których mowa w sekcji 4.3.3, nadzorczych testów wartości odstających, o których mowa w art. 98 ust. 5 dyrektywy 2013/36/UE, o raz oceny wrażliwości na kluczowe założenia i parametry; a także
• (h) podsumowania przeglądów polityk , procedur i adekwatności systemów pomiaru IRRBB, w tym wszelkich ustaleń audytorów wewnętrznych i zewnętrznych lub innych równoważnych podmiotów zewnętrznych (na przykład doradców).

Na podstawie tych raportów organ zarządzający lub jego przedstawiciele powinni mieć możliwość oceny wrażliwości instytucji na zmiany warunków rynkowych i innych istotnych czynników ryzyka, ze szczególnym odniesieniem do portfeli, któ re mogą potencjalnie podlegać znacznym zmianom wyceny według wartości rynkowej (mark -to-market).

Wewnętrzny system pomiar u powinien generować raporty w formacie umożliwiającym różnym poziomom kadry kierowniczej instytucji ich łatwe zrozumienie i podejmowan ie decyzji w odpowiednim czasie. Raporty powinny stanowić podstawę do regularnego monitorowania, czy instytucja działa zgodnie ze swoją strategią i przyjętymi limitami ryzyka stopy procentowej.