Artykuł 4 Strategia w zakresie odporności podmiotów krytycznych

a)

cele strategiczne i priorytety służące zwiększeniu ogólnej odporności podmiotów krytycznych, biorąc pod uwagę transgraniczne i międzysektorowe zależności i współzależności;

b)

ramy zarządzania służące osiągnięciu celów strategicznych i priorytetów, w tym opis ról i obowiązków poszczególnych organów, podmiotów krytycznych i innych stron zaangażowanych we wdrażanie strategii;

c)

opis środków niezbędnych do zwiększenia ogólnej odporności podmiotów krytycznych, w tym opis oceny ryzyka, o której mowa w art. 5;

d)

opis procesu, w ramach którego identyfikuje się podmioty krytyczne;

e)

opis procesu wspierania podmiotów krytycznych zgodnie z niniejszym rozdziałem, w tym środków służących zacieśnieniu współpracy między sektorem publicznym, z jednej strony, a sektorem prywatnym oraz podmiotami publicznymi i prywatnymi, z drugiej strony;

f)

wykaz głównych organów i odpowiednich zainteresowanych stron, innych niż podmioty krytyczne, zaangażowanych we wdrażanie strategii;

g)

ramy polityczne umożliwiające koordynację między właściwymi organami na podstawie niniejszej dyrektywy (zwanymi dalej „właściwymi organami”) oraz właściwymi organami na podstawie dyrektywy (UE) 2022/2555 na potrzeby wymiany informacji na temat ryzyk w cyberprzestrzeni, cyberzagrożeń i cyberincydentów oraz ryzyk, zagrożeń i incydentów poza cyberprzestrzenią oraz wykonywania zadań nadzorczych;

h)

opis już wprowadzonych środków mających na celu ułatwienie wypełniania obowiązków wynikających z rozdziału III niniejszej dyrektywy przez małe i średnie przedsiębiorstwa w rozumieniu załącznika do zalecenia Komisji 2003/361/WE (31), które to przedsiębiorstwa dane państwo członkowskie zidentyfikowało jako podmioty krytyczne.