2. Każde państwo członkowskie wyznacza lub ustanawia jeden pojedynczy punkt kontaktowy, który wykonuje funkcję łącznikową w celu zapewnienia współpracy transgranicznej z pojedynczymi punktami kontaktowymi innych państw członkowskich i z Grupą ds. Odporności Podmiotów Krytycznych, o której mowa w art. 19 (zwany dalej „pojedynczym punktem kontaktowym”). W stosownych przypadkach państwo członkowskie wyznacza swój pojedynczy punkt kontaktowy w ramach właściwego organu. W stosownych przypadkach państwo członkowskie może postanowić, że jego pojedynczy punkt kontaktowy będzie wykonywał również funkcję łącznikową z Komisją i zapewniał współpracę z państwami trzecimi.