2. Oceny ryzyka podmiotów krytycznych obejmują wszystkie istotne naturalne i spowodowane przez człowieka czynniki ryzyka mogące prowadzić do incydentu, w tym czynniki ryzyka o charakterze międzysektorowym lub transgranicznym, wypadki, klęski żywiołowe, stany zagrożenia zdrowia publicznego i zagrożenia hybrydowe oraz inne zagrożenia związane z konfliktem, w tym przestępstwa terrorystyczne przewidziane w dyrektywie (UE) 2017/541. Ocena ryzyka podmiotu krytycznego musi uwzględniać stopień zależności innych sektorów określonych w załączniku od usługi kluczowej świadczonej przez podmiot krytyczny oraz stopień zależności tego podmiotu krytycznego od usług kluczowych świadczonych przez inne podmioty w takich innych sektorach, w tym w stosownych przypadkach w sąsiadujących państwach członkowskich i w państwach trzecich.
W przypadku gdy podmiot krytyczny przeprowadził inne oceny ryzyka lub sporządził dokumenty zgodnie z obowiązkami określonymi w innych aktach prawnych, które to oceny ryzyka lub dokumenty są istotne dla jego oceny ryzyka podmiotu krytycznego, podmiot ten może wykorzystać te oceny i dokumenty do spełnienia wymogów określonych w niniejszym artykule. Wykonując swoje funkcje nadzorcze, właściwy organ może uznać istniejącą ocenę ryzyka przeprowadzoną przez podmiot krytyczny, która odnosi się do czynników ryzyka i stopnia zależności, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, za spełniającą –w całości lub w części – wymogi niniejszego artykułu.