2. Państwa członkowskie zapewniają, aby po powiadomieniu, o którym mowa w art. 6 ust. 3, podmiot krytyczny poinformował swój właściwy organ o tym, czy świadczy usługi kluczowe na rzecz co najmniej sześciu państw członkowskich lub w co najmniej sześciu państwach członkowskich. W takim przypadku państwa członkowskie zapewniają, aby podmiot krytyczny informował swój właściwy organ o usługach kluczowych, które świadczy na rzecz tych państw członkowskich lub w tych państwach członkowskich, a także o państwach członkowskich, na rzecz których lub w których świadczy takie usługi kluczowe. Państwa członkowskie bez zbędnej zwłoki przekazują Komisji dane identyfikacyjne takich podmiotów krytycznych oraz informacje, które podmioty krytyczne przekazują na podstawie niniejszego ustępu.
Komisja prowadzi konsultacje z właściwym organem państwa członkowskiego, które zidentyfikowało podmiot krytyczny, o którym mowa w akapicie pierwszym, właściwym organem innych zainteresowanych państw członkowskich oraz z odnośnym podmiotem krytycznym. W trakcie tych konsultacji każde państwo członkowskie informuje Komisję o tym, czy uważa, że usługi świadczone na jego rzecz przez podmiot krytyczny stanowią usługi kluczowe.