Artykuł 17 Identyfikowanie podmiotów krytycznych o szczególnym znaczeniu europejskim

1.   Podmiot uznaje się za podmiot krytyczny o szczególnym znaczeniu europejskim, w przypadku gdy:

2.   Państwa członkowskie zapewniają, aby po powiadomieniu, o którym mowa w art. 6 ust. 3, podmiot krytyczny poinformował swój właściwy organ o tym, czy świadczy usługi kluczowe na rzecz co najmniej sześciu państw członkowskich lub w co najmniej sześciu państwach członkowskich. W takim przypadku państwa członkowskie zapewniają, aby podmiot krytyczny informował swój właściwy organ o usługach kluczowych, które świadczy na rzecz tych państw członkowskich lub w tych państwach członkowskich, a także o państwach członkowskich, na rzecz których lub w których świadczy takie usługi kluczowe. Państwa członkowskie bez zbędnej zwłoki przekazują Komisji dane identyfikacyjne takich podmiotów krytycznych oraz informacje, które podmioty krytyczne przekazują na podstawie niniejszego ustępu.

Komisja prowadzi konsultacje z właściwym organem państwa członkowskiego, które zidentyfikowało podmiot krytyczny, o którym mowa w akapicie pierwszym, właściwym organem innych zainteresowanych państw członkowskich oraz z odnośnym podmiotem krytycznym. W trakcie tych konsultacji każde państwo członkowskie informuje Komisję o tym, czy uważa, że usługi świadczone na jego rzecz przez podmiot krytyczny stanowią usługi kluczowe.

3.   Jeżeli na podstawie konsultacji, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, Komisja stwierdzi, że zainteresowany podmiot krytyczny świadczy usługi kluczowe na rzecz co najmniej sześciu państw członkowskich lub w co najmniej sześciu państwach członkowskich, Komisja powiadamia ten podmiot krytyczny za pośrednictwem jego właściwego organu, że uznaje się go za podmiot krytyczny o szczególnym znaczeniu europejskim i informuje ten podmiot krytyczny o obowiązkach spoczywających na nim na podstawie niniejszego rozdziału oraz o dniu, od którego obowiązki te mają wobec niego zastosowanie. Po tym jak Komisja poinformuje właściwy organ o swojej decyzji o uznaniu danego podmiotu krytycznego za podmiot krytyczny o szczególnym znaczeniu europejskim, właściwy organ bez zbędnej zwłoki powiadamia o tym fakcie ten podmiot krytyczny.

4.   Niniejszy rozdział stosuje się do odnośnego podmiotu krytycznego o szczególnym znaczeniu europejskim, począwszy od dnia otrzymania powiadomienia, o którym mowa w ust. 3 niniejszego artykułu.