Artykuł 18 Misje doradcze

1.   Na wniosek państwa członkowskiego, które zidentyfikowało podmiot krytyczny o szczególnym znaczeniu europejskim jako podmiot krytyczny zgodnie z art. 6 ust. 1, Komisja organizuje misję doradczą w celu oceny środków wprowadzonych przez ten podmiot krytyczny z myślą o wypełnianiu obowiązków spoczywających na nim na podstawie rozdziału III.

2.   Z własnej inicjatywy lub na wniosek co najmniej jednego państwa członkowskiego, na rzecz którego lub w którym świadczona jest usługa kluczowa, Komisja organizuje misję doradczą, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, pod warunkiem że zgodzi się na to państwo członkowskie, które zidentyfikowało podmiot krytyczny o szczególnym znaczeniu europejskim jako podmiot krytyczny zgodnie z art. 6 ust. 1.

3.   Na uzasadniony wniosek Komisji lub co najmniej jednego państwa członkowskiego, na rzecz którego lub w którym świadczona jest usługa kluczowa, państwo członkowskie, które zidentyfikowało podmiot krytyczny o szczególnym znaczeniu europejskim jako podmiot krytyczny zgodnie z art. 6 ust. 1, dostarcza Komisji:

4.   Misja doradcza przedkłada sprawozdanie ze swoich ustaleń Komisji, państwu członkowskiemu, które zidentyfikowało podmiot krytyczny o szczególnym znaczeniu europejskim jako podmiot krytyczny zgodnie z art. 6 ust. 1, państwom członkowskim, na rzecz których lub w których świadczona jest usługa kluczowa, oraz podmiotowi krytycznemu, którego dotyczy misja, w terminie trzech miesięcy od zakończenia misji doradczej.

Państwa członkowskie, na rzecz których lub w których świadczona jest usługa kluczowa, analizują sprawozdanie, o którym mowa w akapicie pierwszym, i w stosownych przypadkach doradzają Komisji w kwestii tego, czy dany podmiot krytyczny o szczególnym znaczeniu europejskim wywiązuje się z obowiązków spoczywających na nim na podstawie rozdziału III, oraz – w stosownych przypadkach – w kwestii tego, jakie środki można wprowadzić, aby zwiększyć odporność tego podmiotu krytycznego.

Na podstawie porad, o których mowa w akapicie drugim niniejszego ustępu, Komisja przekazuje państwu członkowskiemu, które zidentyfikowało podmiot krytyczny o szczególnym znaczeniu europejskim jako podmiot krytyczny zgodnie z art. 6 ust. 1, państwom członkowskim, na rzecz których lub w których świadczona jest usługa kluczowa, oraz temu podmiotowi krytycznemu swoją opinię na temat tego, czy ten podmiot krytyczny wywiązuje się z obowiązków spoczywających na nim na podstawie rozdziału III, oraz – w stosownych przypadkach – jakie środki można wprowadzić, aby zwiększyć odporność tego podmiotu krytycznego.

Państwo członkowskie, które zidentyfikowało podmiot krytyczny o szczególnym znaczeniu europejskim jako podmiot krytyczny zgodnie z art. 6 ust. 1, zapewnia, by jego właściwy organ i odnośny podmiot krytyczny uwzględniły opinię, o której mowa w akapicie trzecim niniejszego ustępu, i przekazuje Komisji oraz państwom członkowskim, na rzecz których lub w których świadczona jest usługa kluczowa, informacje na temat środków, jakie podjęło na podstawie tej opinii.

5.   Każda misja doradcza składa się z ekspertów z państwa członkowskiego, w którym znajduje się podmiot krytyczny o szczególnym znaczeniu europejskim, ekspertów z państw członkowskich, na rzecz których lub w których świadczona jest usługa kluczowa, oraz z przedstawicieli Komisji. Te państwa członkowskie mogą proponować kandydatów do uczestnictwa w misji doradczej. Komisja, po konsultacji z państwem członkowskim, które zidentyfikowało podmiot krytyczny o szczególnym znaczeniu europejskim jako podmiot krytyczny zgodnie z art. 6 ust. 1, wybiera i powołuje członków każdej misji doradczej zgodnie z ich kwalifikacjami zawodowymi, zapewniając, w miarę możliwości, aby reprezentowali wszystkie te państwa członkowskie w sposób zrównoważony pod względem geograficznym. W razie potrzeby członkowie misji doradczej muszą posiadać ważne i odpowiednie poświadczenie bezpieczeństwa osobowego. Komisja ponosi koszty związane z uczestnictwem w misjach doradczych.

Komisja organizuje program każdej misji doradczej po konsultacji z członkami danej misji doradczej oraz w porozumieniu z państwem członkowskim, które zidentyfikowało podmiot krytyczny o szczególnym znaczeniu europejskim jako podmiot krytyczny zgodnie z art. 6 ust. 1.

6.   Komisja przyjmuje akt wykonawczy, w którym ustanawia przepisy dotyczące rozwiązań proceduralnych w zakresie wniosków o organizację misji doradczych, rozpatrywania takich wniosków, prowadzenia misji doradczych i opracowywania sprawozdań z tych misji oraz postępowania w zakresie przekazywania opinii Komisji, o której to opinii mowa w ust. 4 akapit trzeci niniejszego artykułu, i informowania o podjętych środkach, z należytym uwzględnieniem poufności i ochrony tajemnicy handlowej w zakresie odnośnych informacji. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 24 ust. 2.

7.   Państwa członkowskie zapewniają, aby podmioty krytyczne o szczególnym znaczeniu europejskim zapewniały misjom doradczym dostęp do informacji, systemów i obiektów związanych ze świadczeniem ich usług kluczowych, które są niezbędne do prowadzenia danej misji doradczej.

8.   Misje doradcze realizowane są zgodnie z obowiązującym prawem krajowym państwa członkowskiego, na terytorium którego się odbywają, z poszanowaniem odpowiedzialności tego państwa członkowskiego za bezpieczeństwo narodowe i ochronę jego interesów w zakresie bezpieczeństwa.

9.   Organizując misje doradcze, Komisja bierze pod uwagę sprawozdania z inspekcji przeprowadzonych przez Komisję na podstawie rozporządzeń (WE) nr 725/2004 i (WE) nr 300/2008 oraz sprawozdania z monitorowania przeprowadzonego przez Komisję na podstawie dyrektywy 2005/65/WE w odniesieniu do odnośnego podmiotu krytycznego.

10.   Komisja informuje Grupę ds. Odporności Podmiotów Krytycznych, o której mowa w art. 19, o każdym przypadku zorganizowania misji doradczej. Państwo członkowskie, na terenie którego odbyła się misja doradcza, oraz Komisja informują również Grupę ds. Odporności Podmiotów Krytycznych o głównych wnioskach misji doradczej i zebranych doświadczeniach w celu promowania wzajemnego uczenia się.