Artykuł 27 Instrument umorzenia lub konwersji długu

dokapitalizowania podmiotu, o którym mowa w art. 2 niniejszego rozporządzenia, spełniającego warunki uruchomienia procedury restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, w stopniu wystarczającym do przywrócenia mu zdolności do spełniania warunków zezwolenia w zakresie, w jakim warunki te mają zastosowanie do podmiotu, i do dalszego prowadzenia działalności, na którą uzyskał on zezwolenie zgodnie z dyrektywą 2013/36/UE lub dyrektywą 2014/65/UE — w przypadku gdy podmiot uzyskał zezwolenie na mocy tych dyrektyw — a także w celu utrzymania wystarczającego zaufania rynku do danej instytucji lub podmiotu;

zamiany na kapitał własny lub obniżenia kwoty głównej należności lub instrumentów dłużnych, które są przenoszone:

depozyty gwarantowane;

zobowiązania zabezpieczone, w tym obligacje zabezpieczone i zobowiązania w postaci instrumentów finansowych stosowane do celów zabezpieczających, które stanowią integralną część podstawy zabezpieczenia i które zgodnie z prawem krajowym są zabezpieczone w sposób podobny do obligacji zabezpieczonych;

wszelkie zobowiązania, które powstają w wyniku posiadania przez instytucję lub podmiot, o których mowa w art. 2 niniejszego rozporządzenia, aktywów należących do klientów lub środków pieniężnych należących do klientów, w tym aktywów należących do klientów lub środków pieniężnych należących do klientów zdeponowanych w imieniu UCITS, zgodnie z definicją w art. 1 ust. 2 dyrektywy 2009/65/WE, lub alternatywnych funduszy inwestycyjnych, zgodnie z definicją w art. 4 ust. 1 lit. a) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE ( 9 ), pod warunkiem że taki klient podlega ochronie na mocy mającego zastosowanie prawa upadłościowego;

wszelkie zobowiązania, które powstają w wyniku stosunku powierniczego między podmiotem, o którym mowa w art. 2, (powiernikiem) a inną osobą (beneficjentem), pod warunkiem że taki beneficjent podlega ochronie na mocy mającego zastosowanie prawa upadłościowego lub cywilnego;

zobowiązania w stosunku do instytucji, z wyłączeniem podmiotów będących częścią tej samej grupy, o pierwotnym terminie zapadalności poniżej siedmiu dni;

zobowiązań, których rezydualny termin zapadalności wynosi mniej niż siedem dni, względem systemów lub operatorów systemów wyznaczonych zgodnie z dyrektywą 98/26/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ( 10 ) lub ich uczestników, i powstałych w wyniku udziału w takim systemie, lub względem kontrahentów centralnych, którzy uzyskali zezwolenie na prowadzenie działalności w Unii zgodnie z art. 14 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, oraz kontrahentów centralnych z państw trzecich uznanych przez ESMA zgodnie z art. 25 tego rozporządzenia;

zobowiązania w stosunku do:

zobowiązań względem podmiotów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a), b), c) lub d) dyrektywy 2014/59/UE, które są częścią tej samej grupy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, ale same nie są podmiotami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, bez względu na terminy zapadalności tych zobowiązań, z wyjątkiem przypadku gdy zobowiązania te mają stopień uprzywilejowania niższy niż zwykłe, niezabezpieczone zobowiązania na podstawie stosownych przepisów prawa krajowego uczestniczącego państwa członkowskiego regulujących standardowe postępowanie upadłościowe i mających zastosowanie w dniu 28 grudnia 2020 r.; w przypadkach gdy stosuje się ten wyjątek, Jednolita Rada ocenia, czy kwota pozycji zgodnych z art. 12g ust. 2 jest wystarczająca do wsparcia realizacji preferowanej strategii restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

poddanie danego zobowiązania umorzeniu lub konwersji nie jest w rozsądnym terminie możliwe, niezależnie od wysiłków podejmowanych w dobrej wierze przez odpowiedni krajowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji;

takie wyłączenie jest absolutnie niezbędne i jest proporcjonalne do uzyskania ciągłości funkcji krytycznych i głównych linii biznesowych w sposób pozwalający zachować zdolność instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją do kontynuowania kluczowych operacji, usług i transakcji;

takie wyłączenie jest absolutnie niezbędne i jest proporcjonalne do tego, by uniknąć wywołania efektu domina, zwłaszcza jeśli chodzi o kwalifikujące się depozyty osób fizycznych oraz mikro, małych i średnich przedsiębiorstw, co poważnie zakłóciłoby funkcjonowanie rynków finansowych, w tym infrastruktury rynków finansowych, w sposób mogący spowodować poważne zakłócenie gospodarki państwa członkowskiego lub Unii; lub

zastosowanie instrumentu umorzenia lub konwersji długu w odniesieniu do tych zobowiązań spowodowałoby takie obniżenie wartości, że straty poniesione przez innych wierzycieli byłyby wyższe niż gdyby zobowiązania te zostały wyłączone z umorzenia lub konwersji długu.

pokrycia ewentualnych strat, które nie zostały pokryte przez zobowiązania mogące podlegać umorzeniu lub konwersji, oraz przywrócenia do zera wartości aktywów netto instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją, zgodnie z ust. 13 lit. a);

nabycia instrumentów właścicielskich lub instrumentów kapitałowych w instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją, w celu dokapitalizowania tej instytucji zgodnie z ust. 13 lit. b).

wkład w celu pokrycia strat i dokapitalizowania równy kwocie nie niższej niż 8 % całkowitych zobowiązań, w tym funduszy własnych instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją, ustalony w momencie podjęcia działania w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z wyceną przewidzianą w art. 20 ust. 1–15, został dokonany przez akcjonariuszy, posiadaczy odpowiednich instrumentów kapitałowych i innych ►M1  zobowiązań mogących podlegać umorzeniu lub konwersji ◄ poprzez umorzenie, konwersję lub w inny sposób; oraz

wkład z funduszu nie przekracza pułapu 5 % całkowitych zobowiązań, w tym funduszy własnych instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją, ustalonego w momencie podjęcia działania w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z wyceną przewidzianą w art. 20 ust. 1–15.

kwoty dostępnej w ramach funduszu, która została zebrana ze składek od podmiotów, o których mowa w art. 2 niniejszego rozporządzenia, zgodnie z zasadami określonymi w dyrektywie 2014/59/UE, a także w art. 67 ust. 4 oraz art. 70 i 71 niniejszego rozporządzenia;

jeśli kwoty, o których mowa w lit. a) niniejszego ustępu, są niewystarczające — kwot zebranych z alternatywnych sposobów finansowania zgodnie z art. 73 i 74.

osiągnięciu pułapu 5 % określonego w ust. 7 lit. b); oraz

pełnym umorzeniu lub konwersji wszystkich niezabezpieczonych, nieuprzywilejowanych zobowiązań, innych niż kwalifikujące się depozyty.

zasadę, że straty powinny być ponoszone w pierwszej kolejności przez akcjonariuszy, a następnie, co do zasady, przez wierzycieli instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją w kolejności uprzywilejowania;

poziom zdolności do pokrycia strat, którym dysponowałaby instytucja objęta restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją, gdyby odnośne zobowiązania lub kategoria zobowiązań zostały wyłączone; oraz

konieczność utrzymania odpowiednich zasobów w celu finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

w stosownych przypadkach — łącznej kwoty, na jaką muszą być umorzone ►M1  zobowiązań mogących podlegać umorzeniu lub konwersji ◄ , w celu zapewnienia, by wartość aktywów netto instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją była równa zero; oraz

w stosownych przypadkach — łącznej kwoty, na jaką wartość ►M1  zobowiązań mogących podlegać umorzeniu lub konwersji ◄ musi zostać poddana konwersji na akcje lub inne rodzaje instrumentów kapitałowych, w celu przywrócenia współczynnika kapitału podstawowego Tier I: