ZAŁĄCZNIK I

---

ZAŁĄCZNIK I

METODYKA OBLICZANIA MAKSYMALNEJ ALOKACJI FINANSOWEJ PRZYPADAJĄCEJ NA KAŻDE PAŃSTWO CZŁONKOWSKIE W RAMACH FUNDUSZU NA PODSTAWIE ART. 14

W niniejszym załączniku wyjaśniono metodykę obliczania maksymalnej alokacji finansowej dostępnej dla poszczególnych państw członkowskich zgodnie z art. 10 i 14.

Metodyka ta uwzględnia w odniesieniu do każdego państwa członkowskiego następujące zmienne:

Maksymalną alokację finansową państwa członkowskiego w ramach Funduszu (MAFi) określa się następująco:

gdzie:

MK oznacza maksymalną kwotę na realizację Funduszu zgodnie z art. 10 ust. 1, a α i oznacza udział państwa członkowskiego i w maksymalnej kwocie, określony na podstawie następujących kroków:

gdzie:

fi = 1, jeżeli

; fi = 2,5 jeżeli

gdzie dla każdego państwa członkowskiego i:

rural pop i oznacza ludność zagrożoną ubóstwem mieszkającą na obszarach wiejskich państwa członkowskiego i;

rural pop EU oznacza sumę liczby ludności zagrożonej ubóstwem mieszkającej na obszarach wiejskich państw członkowskich UE–27;

pop i oznacza ludność państwa członkowskiego i;

pop EU oznacza sumę liczby ludności państw członkowskich UE–27;

HCO2 i oznacza emisję dwutlenku węgla generowaną podczas spalania paliw przez gospodarstwa domowe w państwie członkowskim i;

HCO2 EU oznacza sumę emisji dwutlenku węgla generowaną podczas spalania paliw przez gospodarstwa domowe w państwach członkowskich UE–27;

arrears i oznacza odsetek gospodarstw domowych zagrożonych ubóstwem, które mają zaległości w opłatach za media w państwie członkowskim i;

arrears EU oznacza odsetek gospodarstw domowych zagrożonych ubóstwem, które mają zaległości w opłatach za media w UE–27;

oznacza DNB na mieszkańca państwa członkowskiego i;

oznacza DNB na mieszkańca UE–27.βi dla tych państw członkowskich, których DNB na mieszkańca jest niższy od wartości dla UE–27 i gdzie

oznacza składnik minimalny, dostosowuje się proporcjonalnie w celu zapewnienia, by suma βi dla wszystkich państw członkowskich wynosiła 100 %. Wszystkie λi dostosowuje się proporcjonalnie w celu zapewnienia, by ich suma wynosiła 100 %.

Dla wszystkich państw członkowskich α i nie może być niższy niż 0,07 % maksymalnej kwoty, o której mowa w art. 10 ust. 1. Dla wszystkich państw członkowskich, których α i przekracza wartość 0,07 %, α i dostosowuje się proporcjonalnie w celu zapewnienia, by suma wszystkich α i wyniosła 100 %.

W przypadku państw członkowskich, których DNB na mieszkańca wynosi poniżej 90 % wartości dla UE–27, α i nie może być niższy niż udział emisji odniesienia zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2018/842 dla źródeł emisji 1A3b, 1A4a i 1A4b, jak określono w Wytycznych IPCC z 2006 r. dotyczących krajowych wykazów gazów cieplarnianych (średnia z lat 2016–2018), które to wykazy zostały poddane kompleksowemu przeglądowi zgodnie z art. 4 ust. 3 tego rozporządzenia. Dla państw członkowskich, których DNB na mieszkańca przekracza wartość dla UE–27, α i dostosowuje się proporcjonalnie, aby suma wszystkich α i wyniosła 100 %.