|
+Artykuł 7 5. |
Artykuł 7 5.O ile w ust. 6 lit. b) nie postanowiono inaczej, wymogi informacyjne umożliwiają monitorowanie substancji wzbudzających obawy w całym cyklu życia odnośnych produktów – chyba że takie monitorowanie jest już możliwe na podstawie wymogów informacyjnych określonych w innym akcie delegowanym przyjętym na podstawie art. 4, w którego zakres wchodzą odnośne produkty – oraz obejmują co najmniej następujące elementy:
a)
nazwy lub kody numeryczne substancji wzbudzających obawy obecnych w produkcie, a mianowicie:
(i)
nazwę używaną w nomenklaturze Międzynarodowej Unii Chemii Czystej i Stosowanej (IUPAC) lub inną nazwę międzynarodową, jeżeli brak nazwy IUPAC;
(ii)
inne nazwy, w tym nazwy zwyczajowe, handlowe, skróty;
(iii)
numer Wspólnoty Europejskiej (WE), wpisany w Europejskim spisie istniejących substancji chemicznych o znaczeniu handlowym (EINECS), Europejskim wykazie notyfikowanych substancji chemicznych (ELINCS), wykazie NLP (już nie polimer) lub numer przyznany przez Europejską Agencję Chemikaliów (ECHA), w stosownych przypadkach i jeżeli występuje;
(iv)
nazwę i numer przypisane przez Chemical Abstracts Service (CAS), jeżeli występują;
b)
umiejscowienie substancji wzbudzających obawy w produkcie;
c)
stężenie, maksymalne stężenie lub zakres stężeń substancji wzbudzających obawy na poziomie produktu, jego odpowiednich części składowych lub części zamiennych;
d)
odpowiednią instrukcję bezpiecznego użytkowania produktu;
e)
informacje dotyczące demontażu, przygotowania do ponownego użycia, ponownego użycia, recyklingu i użytkowania produktu i racjonalnego ekologicznie gospodarowania produktem pod koniec przydatności do użycia. Komisja może, stosownie dla danej grupy produktów, określić progi określające, kiedy ma mieć zastosowanie wymóg informacyjny dotyczący substancji wzbudzających obawy. 1. Przegląd
1.1 Odwołania1.2 Zidentyfikowane wymagania1.3 Powiązane normy2. Zidentyfikowane wymagania
3. Powiązane normy
|