Artykuł 3 Zasady ogólne

ceny za gaz ziemny i wodór ustala się na podstawie zapotrzebowania i podaży;

operatorzy systemów przesyłowych i operatorzy systemów dystrybucyjnych oraz operatorzy sieci przesyłowych wodorowych i operatorzy systemów dystrybucyjnych wodorowych współpracują ze sobą, aby zapewnić użytkownikom sieci swobodę niezależnego rezerwowania zdolności na wejściu i wyjściu z systemu; gaz ziemny oraz – od 2033 r. – wodór transportuje się raczej poprzez system wejścia-wyjścia, a nie według ścieżek kontraktowych;

taryfy pobierane w punktach wejścia i wyjścia w systemie gazu ziemnego i systemie wodorowym konstruuje się tak, aby pomagały w integracji rynku, zwiększając bezpieczeństwo dostaw oraz promując wzajemne połączenia między sieciami gazu ziemnego i między sieciami wodorowymi;

przedsiębiorstwa prowadzące działalność w tym samym systemie wejścia-wyjścia wymieniają gaz ziemny oraz – od 2033 r. – wodór w wirtualnym punkcie obrotu; producenci gazu odnawialnego i gazu niskoemisyjnego muszą mieć równy dostęp do wirtualnego punktu obrotu, niezależnie od tego, czy są podłączeni do systemu dystrybucyjnego czy systemu przesyłowego; gaz ziemny oraz – od 2033 r. – wodór może być wymieniany fizycznie w punktach wejścia z państw trzecich i punktach wyjścia do państw trzecich;

użytkownicy odpowiadają za bilansowanie swoich portfeli bilansowych, tak aby ograniczyć do minimum konieczność podejmowania działań bilansujących przez operatorów systemów przesyłowych i operatorów systemów przesyłowych wodorowych;

działania bilansujące prowadzi się na podstawie standardowych produktów zgodnie z kodeksem sieci dotyczącym bilansowania ustanowionym na podstawie niniejszego rozporządzenia, na platformie obrotu lub poprzez usługi bilansujące zgodnie z tym kodeksem sieci;

zasady rynkowe pozwalają unikać działań uniemożliwiających kształtowanie się cen według zapotrzebowania na gaz ziemny i wodór i ich podaży;

zasady rynkowe zapewniają ukierunkowane na konsumenta i na efektywność energetyczną podejście na rynku gazu ziemnego i wodoru;

zasady rynkowe sprzyjają powstawaniu i funkcjonowaniu płynnego handlu gazem ziemnym i wodorem, wspierając kształtowanie się cen i ich przejrzystość;

zasady rynkowe umożliwiają obniżenie emisyjności systemów gazu ziemnego i systemów wodorowego, w tym przez umożliwienie włączenia na te rynki gazu ziemnego i wodoru ze źródeł odnawialnych, przez wprowadzenie zachęt do oszczędzania energii i podnoszenia efektywności energetycznej, zmniejszenia zapotrzebowania, elastyczności zapotrzebowania i integracji systemów energetycznych oraz przez ułatwianie osiągnięcia celów Unii w zakresie klimatu i energii;

zasady rynkowe dostarczają odpowiednich zachęt do inwestowania, w szczególności do długofalowych inwestycji w bezemisyjny i zrównoważony system gazu ziemnego i system wodorowy, w magazynowanie energii, efektywność energetyczną, zmniejszenie zapotrzebowania oraz odpowiedź odbioru zaspokajającą potrzeby na rynku i potrzeby integracyjne systemu, ułatwiają uczciwą konkurencję oraz bezpieczeństwo dostaw energii, wdrażając jednocześnie zasadę „efektywność energetyczna przede wszystkim”, unikając zachęcania do inwestycji prowadzących do powstania aktywów osieroconych;

zasady planowania sieci w stosownych przypadkach ukierunkowuje się na wykorzystanie wodoru w sektorach, w których trudno jest obniżyć emisyjność, biorąc pod uwagę potencjał zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych, sprzyjają środkom mającym zmniejszać zapotrzebowanie na gaz ze źródeł kopalnych oraz pomagają ostrożnie i racjonalnie wykorzystać zasoby naturalne i osiągnąć cele Unii w zakresie klimatu i energii;

usuwa się ewentualne bariery dla transgranicznych przepływów gazu ziemnego i wodoru między systemami wejścia-wyjścia;

zasady rynkowe ułatwiają współpracę i integrację regionalną.