3. W przypadku transgranicznego zapewniania służb żeglugi powietrznej w przestrzeni powietrznej znajdującej się w obszarze odpowiedzialności co najmniej dwóch państw członkowskich, zainteresowane państwa członkowskie zapewniają zawarcie niezbędnych porozumień dotyczących nadzoru nad tymi służbami. Zainteresowane państwowe władze nadzorujące ułatwiają zapewnianie tych służb transgranicznych przez instytucje zapewniające służby żeglugi powietrznej i mogą ustanowić odpowiednie ustalenia robocze lub plany nadzoru określające realizację ich współpracy.