3. W odniesieniu do każdego terenu zanieczyszczonego, który uznano za zanieczyszczony po przeprowadzeniu badania zgodnie z art. 15 lub w jakikolwiek inny sposób państwa członkowskie zapewniają przeprowadzenie oceny ryzyka specyficznego dla danego terenu w odniesieniu do obecnego i planowanego użytkowania gruntów, aby ustalić, czy teren zanieczyszczony stwarza niedopuszczalne ryzyko dla zdrowia ludzi lub dla środowiska. Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o nieprzeprowadzaniu oceny ryzyka specyficznego dla danego terenu, jeżeli informacje zgromadzone zgodnie z art. 15 są wystarczające do stwierdzenia, że zanieczyszczenie gleby nie stanowi niedopuszczalnego ryzyka dla zdrowia ludzi lub dla środowiska, lub do stwierdzenia, że niezbędna jest remediacja gleby.