Artykuł 16 Ocena ryzyka specyficznego dla danego terenu i gospodarowanie terenami zanieczyszczonymi

1.   Państwa członkowskie określają szczegółową metodykę oceny ryzyka specyficznego dla danych terenów zanieczyszczonych. Ustanawiając taką metodykę, państwa członkowskie zapewniają uwzględnienie etapów i zasad, o których mowa w załączniku V.

2.   Państwa członkowskie określają, co stanowi niedopuszczalne ryzyko dla zdrowia ludzi i dla środowiska stwarzane przez tereny zanieczyszczone, uwzględniając istniejącą wiedzę naukową, opinie organów ds. zdrowia, zasadę ostrożności, specyfikę lokalną oraz obecne i planowane użytkowanie gruntów.

3.   W odniesieniu do każdego terenu zanieczyszczonego, który uznano za zanieczyszczony po przeprowadzeniu badania zgodnie z art. 15 lub w jakikolwiek inny sposób państwa członkowskie zapewniają przeprowadzenie oceny ryzyka specyficznego dla danego terenu w odniesieniu do obecnego i planowanego użytkowania gruntów, aby ustalić, czy teren zanieczyszczony stwarza niedopuszczalne ryzyko dla zdrowia ludzi lub dla środowiska. Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o nieprzeprowadzaniu oceny ryzyka specyficznego dla danego terenu, jeżeli informacje zgromadzone zgodnie z art. 15 są wystarczające do stwierdzenia, że zanieczyszczenie gleby nie stanowi niedopuszczalnego ryzyka dla zdrowia ludzi lub dla środowiska, lub do stwierdzenia, że niezbędna jest remediacja gleby.

4.   Na podstawie wyników oceny ryzyka specyficznego dla danego terenu, o której mowa w ust. 3, lub stwierdzenia, że niezbędna jest remediacja gleby, zgodnie z tym ustępem, państwa członkowskie zapewniają podjęcie i wdrożenie, bez zbędnej zwłoki, odpowiednich środków w celu zmniejszenia do dopuszczalnego poziomu ryzyka dla zdrowia ludzi i dla środowiska.

5.   Podejmując decyzję w sprawie odpowiednich środków zmniejszających ryzyko, państwa członkowskie biorą pod uwagę –starając się jednocześnie zapewnić usunięcie zanieczyszczenia z gleby, w tym zapobiegać dalszemu zanieczyszczeniu – koszty długoterminowe, korzyści, skuteczność, trwałość i wykonalność techniczną dostępnych środków zmniejszających ryzyko. Środki zmniejszające ryzyko mogą obejmować środki, o których mowa w załączniku IV.

6.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 21 w celu dostosowania załączników IV i V do postępu naukowo-technicznego.