Artykuł 59 Unijna procedura ochronna

1.   W przypadku gdy po zakończeniu procedury określonej w art. 58 ust. 5 i 6 zgłaszane są zastrzeżenia wobec środka wprowadzonego przez państwo członkowskie zgodnie z art. 58 lub w przypadku gdy Komisja uzna, że środek krajowy jest sprzeczny z prawem Unii, Komisja niezwłocznie rozpoczyna konsultacje z państwami członkowskimi i odpowiednim podmiotem gospodarczym oraz dokonuje oceny tego środka krajowego. Na podstawie wyników tej oceny Komisja przyjmuje akt wykonawczy określający, czy dany środek krajowy jest uzasadniony.

Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 65 ust. 2.

2.   Komisja kieruje akt wykonawczy, o którym mowa w ust. 1, do wszystkich państw członkowskich, niezwłocznie informując o nim państwa członkowskie i odpowiedni podmiot gospodarczy.

W przypadku uznania środka krajowego za uzasadniony wszystkie państwa członkowskie wprowadzają środki konieczne do zapewnienia wycofania z obrotu opakowań niezgodnych z wymogami oraz odpowiednio informują o tych środkach Komisję.

W przypadku uznania środka krajowego za nieuzasadniony, zainteresowane państwo członkowskie wycofuje ten środek.

3.   W przypadku uznania środka krajowego za uzasadniony i stwierdzenia, że niezgodność opakowań z wymogami wynika z braków w normach zharmonizowanych, o których mowa w art. 36 niniejszego rozporządzenia, Komisja stosuje procedurę przewidzianą w art. 11 rozporządzenia (UE) nr 1025/2012.

4.   W przypadku uznania środka krajowego za uzasadniony i stwierdzenia, że niezgodność opakowań z wymogami wynika z braków we wspólnych specyfikacjach technicznych, o których mowa w art. 37, Komisja niezwłocznie zmienia lub uchyla te wspólne specyfikacje techniczne.