+Artykuł 429e Narzut z tytułu ryzyka kredytowego kontrahenta w odniesieniu do transakcji finansowanych z użyciem papierów wartościowych
---+Artykuł 429e 1.
---+Artykuł 429e 2.
---+Artykuł 429e 3.
---+Artykuł 429e 4.
---+Artykuł 429e 5.
---+Artykuł 429e 6.
---+Artykuł 429e 7.

Artykuł 429e Narzut z tytułu ryzyka kredytowego kontrahenta w odniesieniu do transakcji finansowanych z użyciem papierów wartościowych

-

1. Przegląd

,
Artykuł 429e 1.
Oprócz obliczania wartości ekspozycji całkowitej transakcji finansowanych z użyciem papierów wartościowych, w tym pozabilansowych zgodnie z art. 429b ust. 1, instytucje uwzględniają w mierze ekspozycji narzut z tytułu ryzyka kredytowego kontrahenta obliczony zgodnie z ust. 2 lub 3 niniejszego artykułu, stosownie do przypadku.
Artykuł 429e 2.

Instytucje obliczają narzut w odniesieniu do transakcji z kontrahentem nieobjętych umową ramową o kompensowaniu zobowiązań, która spełnia warunki określone w art. 206, indywidualnie dla każdej transakcji zgodnie z następującym wzorem:

image

gdzie:

image

=

narzut;

i

=

indeks oznaczający transakcję;

Ei

=

wartość godziwa papierów wartościowych lub środków pieniężnych pożyczonych kontrahentowi w ramach transakcji i; oraz

Ci

=

wartość godziwa papierów wartościowych lub środków pieniężnych otrzymanych od kontrahenta w ramach transakcji i.

Instytucje mogą ustalić wartość
image równą zero, jeżeli Ei oznacza środki pieniężne pożyczone kontrahentowi, a powiązana wierzytelność gotówkowa nie kwalifikuje się do kompensowania określonego w art. 429b ust. 4.
Artykuł 429e 3.

Instytucje obliczają narzut w odniesieniu do transakcji z kontrahentem objętych umową ramową o kompensowaniu zobowiązań, która spełnia warunki określone w art. 206, indywidualnie dla każdej umowy zgodnie z następującym wzorem:

image

gdzie:

image

=

narzut

i

=

indeks oznaczający umowę o kompensowaniu zobowiązań;

Ei

=

wartość godziwa papierów wartościowych lub środków pieniężnych pożyczonych kontrahentowi na potrzeby transakcji objętych umową ramową o kompensowaniu zobowiązań i; oraz

Ci

=

wartość godziwa papierów wartościowych lub środków pieniężnych otrzymanych od kontrahenta z zastrzeżeniem umowy ramowej o kompensowaniu zobowiązań i.
Artykuł 429e 4.
Do celów ust. 2 i 3 termin „kontrahent” oznacza również agentów trójstronnych, którzy przyjmują zabezpieczenie w depozyt i zarządzają zabezpieczeniem w przypadku transakcji trójstronnych.
Artykuł 429e 5.
Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 niniejszego artykułu instytucje mogą stosować metodę określoną w art. 222, z zastrzeżeniem dolnego pułapu dla mającej zastosowanie wagi ryzyka wynoszącego 20 %, w celu określenia narzutu w odniesieniu do transakcji finansowanych z użyciem papierów wartościowych, w tym pozabilansowych. Instytucje mogą stosować tę metodę wyłącznie wówczas, gdy stosują ją również do obliczenia wartości ekspozycji tych transakcji celem spełnienia wymogów w zakresie funduszy własnych określonych w art. 92 ust. 1 lit. a), b) i c).
Artykuł 429e 6.
W przypadku zaksięgowania sprzedaży w odniesieniu do transakcji odkupu zgodnie z mającymi zastosowanie standardami rachunkowości instytucje stosują storno względem wszystkich zapisów księgowych dotyczących sprzedaży.
Artykuł 429e 7.

Jeżeli instytucja pełni rolę pośrednika między dwiema stronami w transakcji finansowanej z użyciem papierów wartościowych, w tym w transakcji pozabilansowej, do obliczenia miary ekspozycji całkowitej danej instytucji zastosowanie mają następujące warunki:

a) 

jeżeli instytucja udziela zabezpieczenia lub gwarancji jednej ze stron transakcji finansowanej z użyciem papierów wartościowych, a to zabezpieczenie lub ta gwarancja ograniczają się do różnicy między wartością papierów wartościowych lub środków pieniężnych stanowiących pożyczkę udzieloną przez stronę a wartością zabezpieczenia zapewnionego przez kredytobiorcę, wówczas instytucja uwzględnia w mierze ekspozycji całkowitej wyłącznie narzut obliczony, stosownie do przypadku, zgodnie z ust. 2 lub 3;

b) 

jeżeli instytucja nie udziela zabezpieczenia ani gwarancji żadnej z uczestniczących stron, transakcji nie uwzględnia się w mierze ekspozycji całkowitej;

c) 

jeżeli instytucja ma pod względem ekonomicznym ekspozycję na bazowe papiery wartościowe lub środki pieniężne w transakcji na kwotę większą niż ekspozycja objęta narzutem, w mierze ekspozycji całkowitej uwzględnia ona także pełną kwotę papierów wartościowych lub środków pieniężnych, na które instytucja ma ekspozycję;

d) 

jeżeli instytucja pełniąca rolę agenta zapewnia zabezpieczenie lub gwarancję obu stronom uczestniczącym w transakcji finansowanej z użyciem papierów wartościowych, instytucja oblicza swoją miarę całkowitej ekspozycji zgodnie z lit. a), b) i c) osobno dla każdej strony uczestniczącej w transakcji.

1.1 Odwołania

1.2 Zidentyfikowane wymagania

1.3 Powiązane normy

2. Zidentyfikowane wymagania

Wymagania

3. Powiązane normy

Normy