Άρθρο 7 Προσδιορισμός του ποσού προς αποζημίωση

Άρθρο 7

Προσδιορισμός του ποσού προς αποζημίωση

1.  Το όριο του άρθρου 6 παράγραφος 1 ισχύει για το σύνολο των καταθέσεων που διατηρούνται στο ίδιο πιστωτικό ίδρυμα, ανεξάρτητα από τον αριθμό των καταθέσεων, το νόμισμα και τον τόπο κατάθεσης εντός της Ένωσης.

2.  Το μερίδιο που αναλογεί σε κάθε καταθέτη κοινού λογαριασμού συνυπολογίζεται κατά τον υπολογισμό του ορίου που προβλέπεται στο άρθρο 6 παράγραφος 1.

Εάν δεν υπάρχει ειδική πρόβλεψη, ο λογαριασμός κατανέμεται κατά ίσα μέρη μεταξύ των καταθετών.

Τα κράτη μέλη μπορούν να ορίσουν ότι οι καταθέσεις σε λογαριασμό του οποίου δύο ή περισσότερα πρόσωπα είναι δικαιούχοι υπό την ιδιότητά τους ως εταίρων προσωπικής εταιρείας, ένωσης ή οντότητας παρόμοιου χαρακτήρα, χωρίς νομική προσωπικότητα, είναι δυνατόν να ενοποιούνται και να θεωρούνται κατάθεση ενός καταθέτη, για τον υπολογισμό του ορίου του άρθρου 6 παράγραφος 1.

3.  Όταν ο καταθέτης δεν δικαιούται απόλυτα τα ποσά που τηρούνται σε έναν λογαριασμό, από την εγγύηση καλύπτεται το άτομο που τα δικαιούται απόλυτα, εφόσον η ταυτότητά του διαπιστώνεται ή μπορεί να διαπιστωθεί πριν από την ημερομηνία κατά την οποία η αρμόδια διοικητική αρχή προβαίνει στη διαπίστωση που προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο 8) στοιχείο α) ή η δικαστική αρχή λαμβάνει την απόφαση που προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο 8) στοιχείο β). Στην περίπτωση που πολλά άτομα δικαιούνται απόλυτα τα ποσά, κατά τον υπολογισμό του ορίου που προβλέπεται στο άρθρο 6 παράγραφος 1 λαμβάνεται υπόψη το μερίδιο που αναλογεί στον καθένα δυνάμει των ρυθμίσεων που διέπουν τη διαχείριση των ποσών.

4.  Η ημερομηνία αναφοράς για τον υπολογισμό του ποσού προς αποζημίωση είναι η ημερομηνία κατά την οποία η σχετική διοικητική αρχή προβαίνει στη διαπίστωση που προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος σημείο 8) στοιχείο α) ή η δικαστική αρχή λαμβάνει την απόφαση που προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο 8) στοιχείο β). Κατά τον υπολογισμό του ποσού προς αποζημίωση, δεν λαμβάνονται υπόψη οι υποχρεώσεις του καταθέτη έναντι του πιστωτικού ιδρύματος.

5.  Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν ότι οι υποχρεώσεις του καταθέτη έναντι του πιστωτικού ιδρύματος λαμβάνονται υπόψη κατά τον υπολογισμό του ποσού προς αποζημίωση, όταν έχουν καταστεί απαιτητές κατά ή πριν από την ημερομηνία κατά την οποία η σχετική διοικητική αρχή προβαίνει στη διαπίστωση που προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο 8) στοιχείο α) ή η δικαστική αρχή λαμβάνει την απόφαση που προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο 8) στοιχείο β) στον βαθμό που επιτρέπεται ο συμψηφισμός σύμφωνα με τις νομικές και συμβατικές διατάξεις που διέπουν τη σύμβαση μεταξύ του πιστωτικού ιδρύματος και του καταθέτη.

Το πιστωτικό ίδρυμα ενημερώνει τους καταθέτες πριν από τη σύναψη της σύμβασης πότε λαμβάνονται υπόψη οι υποχρεώσεις τους έναντι του ιδρύματος κατά τον υπολογισμό του ποσού προς αποζημίωση.

6.  Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα ΣΕΚ δύνανται, ανά πάσα στιγμή, να ζητήσουν από τα πιστωτικά ιδρύματα να τα ενημερώσουν σχετικά με το συνολικό ποσό των επιλέξιμων καταθέσεων κάθε καταθέτη.

7.  Οι τόκοι των καταθέσεων, οι οποίοι είναι δεδουλευμένοι αλλά δεν έχουν πιστωθεί κατά την ημερομηνία κατά την οποία η σχετική διοικητική αρχή προβαίνει στη διαπίστωση που προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο 8) στοιχείο α) ή μία δικαστική αρχή λαμβάνει την απόφαση που προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο 8) στοιχείο β) επιστρέφονται από το ΣΕΚ, χωρίς υπέρβαση του ορίου που αναφέρεται στο άρθρο 6 παράγραφος 1.

8.  Τα κράτη μέλη δύνανται να αποφασίσουν ότι ορισμένες κατηγορίες καταθέσεων οι οποίες εξυπηρετούν κοινωνικό σκοπό που καθορίζεται στο εθνικό δίκαιο, για τις οποίες έχει παρασχεθεί από τρίτο μέρος εγγύηση σύμφωνη με τους κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων, δεν λαμβάνονται υπόψη όταν ενοποιούνται οι καταθέσεις τις οποίες διατηρεί ο ίδιος καταθέτης στο ίδιο πιστωτικό ίδρυμα, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου. Στις περιπτώσεις αυτές, η εγγύηση του τρίτου μέρους περιορίζεται στο επίπεδο κάλυψης που προβλέπεται στο άρθρο 6 παράγραφος 1.

9.  Όταν στα πιστωτικά ιδρύματα επιτρέπεται βάσει της εθνικής νομοθεσίας να χρησιμοποιούν διαφορετικά εμπορικά σήματα όπως ορίζονται στο άρθρο 2 της οδηγίας 2008/95/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου ( 16 ), τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι καταθέτες ενημερώνονται σαφώς ότι το πιστωτικό ίδρυμα χρησιμοποιεί διαφορετικά σήματα και ότι το επίπεδο κάλυψης που προβλέπεται στο άρθρο 6 παράγραφοι 1, 2 και 3 της παρούσας οδηγίας ισχύει για το σύνολο των καταθέσεων που διατηρεί ο καταθέτης στο πιστωτικό ίδρυμα. Οι πληροφορίες αυτές περιλαμβάνονται στις πληροφορίες για τους καταθέτες σύμφωνα με το άρθρο 16 και το παράρτημα I της παρούσας οδηγίας.