Άρθρο 90 Χρηματοδότηση των υποχρεώσεων καθολικής υπηρεσίας

Εφόσον, βάσει του υπολογισμού του καθαρού κόστους που αναφέρεται στο άρθρο 89, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές αποφαίνονται ότι ένας πάροχος υφίσταται αθέμιτη επιβάρυνση, τα κράτη μέλη αποφασίζουν, μετά από αίτημα του ενδιαφερόμενου παρόχου, να προβούν σε μία ή και στις δύο από τις ακόλουθες πράξεις:

Όταν το καθαρό κόστος επιμερίζεται σύμφωνα με το στοιχείο β) της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, τα κράτη μέλη θεσπίζουν μηχανισμό επιμερισμού, τον οποίο διαχειρίζεται η εθνική ρυθμιστική αρχή ή φορέας ανεξάρτητος από τους δικαιούχους, υπό την εποπτεία της εθνικής ρυθμιστικής αρχής. Μόνο το καθαρό κόστος, όπως υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 89, των υποχρεώσεων που θεσπίζονται με τα άρθρα 84 έως 87 μπορεί να χρηματοδοτείται.

Ο μηχανισμός επιμερισμού τηρεί τις αρχές της διαφάνειας, της ελάχιστης δυνατής στρέβλωσης της αγοράς, της αμεροληψίας και της αναλογικότητας, σύμφωνα με τις αρχές του παραρτήματος VΙΙ μέρος Β. Τα κράτη μέλη μπορούν να επιλέγουν να μην απαιτούν συνεισφορές από επιχειρήσεις, ο εθνικός κύκλος εργασιών των οποίων δεν υπερβαίνει ένα καθορισμένο όριο.

Κάθε επιβάρυνση που σχετίζεται με τον επιμερισμό του κόστους των υποχρεώσεων καθολικής υπηρεσίας διαχωρίζεται και προσδιορίζεται χωριστά για κάθε επιχείρηση. Οι εν λόγω επιβαρύνσεις δεν επιβάλλονται ούτε εισπράττονται από επιχειρήσεις που δεν παρέχουν υπηρεσίες στην επικράτεια του κράτους μέλους που έχει θεσπίσει τον μηχανισμό επιμερισμού.