ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II

1.1.1.

Η δομική ακεραιότητα πρέπει να εξασφαλίζεται για όλο τον επιχειρησιακό φάκελο του αεροσκάφους, και επαρκώς πέραν αυτού, συμπεριλαμβανομένου του προωστικού του συστήματος, και να διατηρείται για ολόκληρη τη ζωή του αεροσκάφους.

1.1.2.

Όλα τα εξαρτήματα αεροσκάφους, τυχόν αστοχία των οποίων μπορεί να μειώσει τη δομική ακεραιότητα, πρέπει να πληρούν τους ακόλουθους όρους χωρίς βλαπτική παραμόρφωση ή αστοχία. Περιλαμβάνονται όλα τα τμήματα αξιόλογης μάζας, καθώς και τα μέσα συγκράτησής τους.

1.1.3.

Το αεροσκάφος δεν πρέπει να παρουσιάζει αεροελαστική αστάθεια και υπερβολικούς κραδασμούς.

1.1.4.

Οι διαδικασίες παραγωγής και τα υλικά που χρησιμοποιούνται για τη συναρμολόγηση του αεροσκάφους πρέπει να καταλήγουν σε γνωστές και αναπαραγώγιμες δομικές ιδιότητες. Οποιαδήποτε αλλαγή των επιδόσεων των υλικών που αφορά το επιχειρησιακό περιβάλλον πρέπει να λαμβάνεται υπόψη.

1.1.5.

Πρέπει να διασφαλίζεται, εφόσον είναι εφικτό, ότι τα αποτελέσματα της κυκλικής φόρτωσης, η περιβαλλοντική υποβάθμιση και οι φθορές από τυχαίες και διακριτές πηγές, δεν περιορίζουν τη δομική ακεραιότητα κάτω από ένα αποδεκτό επίπεδο υπολειπόμενης ισχύος. Πρέπει να κοινοποιούνται όλες οι απαραίτητες οδηγίες για τη διασφάλιση της διαρκούς αξιοπλοΐας.

1.2.1.

Η ακεραιότητα του προωστικού συστήματος (δηλαδή του κινητήρα και, αν υπάρχουν, των ελίκων) πρέπει να αποδεικνύεται σε ολόκληρο τον επιχειρησιακό φάκελό του και επαρκώς πέραν αυτού και να διατηρείται για το σύνολο της διάρκειας ζωής του προωστικού συστήματος με βάση τον ρόλο του στον γενικό σχεδιασμό ασφαλείας του αεροσκάφους.

1.2.2.

Το προωστικό σύστημα πρέπει να παράγει, εντός των ορίων των προδιαγραφών του, την ώση ή ισχύ που του ζητείται υπό όλες τις απαιτούμενες συνθήκες πτήσης, με βάση τις περιβαλλοντικές συνέπειες και συνθήκες.

1.2.3.

Η διαδικασία παραγωγής και τα υλικά που χρησιμοποιούνται για τη συναρμολόγηση του προωστικού συστήματος πρέπει να οδηγούν σε γνωστή και αναπαραγώγιμη δομική συμπεριφορά. Οποιαδήποτε αλλαγή των επιδόσεων των υλικών που αφορά το επιχειρησιακό περιβάλλον πρέπει να λαμβάνεται υπόψη.

1.2.4.

Τα αποτελέσματα της κυκλικής φόρτωσης, η περιβαλλοντική και η επιχειρησιακή υποβάθμιση και οι ενδεχόμενες επακόλουθες αστοχίες εξαρτημάτων δεν πρέπει να μειώνουν την ακεραιότητα του προωστικού συστήματος κάτω από τα αποδεκτά επίπεδα. Πρέπει να κοινοποιούνται όλες οι απαραίτητες οδηγίες για τη διασφάλιση της διαρκούς αξιοπλοΐας.

1.2.5.

Πρέπει να κοινοποιούνται όλες οι απαραίτητες οδηγίες, πληροφορίες και προδιαγραφές για την ασφαλή και ορθή διασύνδεση του προωστικού συστήματος με το αεροσκάφος.

1.3.1.

Το αεροσκάφος δεν πρέπει να περιλαμβάνει σχεδιαστικά στοιχεία ή λεπτομέρειες που εκ πείρας έχουν αποδειχθεί επικίνδυνα.

1.3.2.

Το αεροσκάφος, περιλαμβανομένων των συστημάτων και του εξοπλισμού του που απαιτούνται για την αξιολόγηση του σχεδιασμού τύπου ή από τους επιχειρησιακούς κανόνες, πρέπει να λειτουργεί σωστά υπό οποιεσδήποτε προβλέψιμες επιχειρησιακές συνθήκες σε όλο το φάσμα του επιχειρησιακού φακέλου του αεροσκάφους, και επαρκώς πέραν αυτού, λαμβανομένου δεόντως υπόψη του επιχειρησιακού περιβάλλοντος του συστήματος ή εξοπλισμού. Τα λοιπά συστήματα ή εξοπλισμός που δεν απαιτούνται για την πιστοποίηση τύπου ή από τους επιχειρησιακούς κανόνες, είτε λειτουργούν ορθά ή όχι, δεν πρέπει να μειώνουν την ασφάλεια ούτε να επηρεάζουν αρνητικά την ορθή λειτουργία των υπόλοιπων συστημάτων ή εξοπλισμού. Ο χειρισμός των συστημάτων και του εξοπλισμού πρέπει να είναι δυνατός χωρίς εξαιρετική επιδεξιότητα ή δύναμη.

1.3.3.

Τα συστήματα και ο εξοπλισμός αεροσκάφους, εξεταζόμενα μεμονωμένα και σε αλληλεξάρτηση μεταξύ τους, πρέπει να σχεδιάζονται κατά τρόπον, ώστε από μία και μόνη αστοχία, η οποία δεν έχει αποδειχθεί τελείως απίθανη, να μην προκύπτει καταστροφική αστοχία, πρέπει δε να υφίσταται αντίστροφη σχέση μεταξύ της πιθανότητας αστοχίας και της σοβαρότητας των συνεπειών της στο αεροσκάφος και τους επιβαίνοντες. Σε σχέση με το ανωτέρω κριτήριο της μίας και μόνης αστοχίας, γίνεται δεκτό ότι πρέπει να λαμβάνεται δεόντως υπόψη το μέγεθος και η βασική διαμόρφωση του αεροσκάφους και ότι βάσει αυτού ενδέχεται να μην τηρηθεί το κριτήριο της μίας και μόνης αστοχίας για ορισμένα μέρη και συστήματα ελικοπτέρων και μικρών αεροπλάνων.

1.3.4.

Στο πλήρωμα ή το προσωπικό συντήρησης δίδονται σαφείς, συνεπείς και ευνόητες πληροφορίες που είναι απαραίτητες για μια ασφαλή πτήση, καθώς και πληροφορίες για επισφαλείς συνθήκες. Τα συστήματα, ο εξοπλισμός και τα χειριστήρια, συμπεριλαμβανομένων των ενδείξεων και των αγγελιών, πρέπει να σχεδιάζονται και να τοποθετούνται κατά τρόπον ώστε να ελαχιστοποιούνται τα δυνητικώς επικίνδυνα σφάλματα.

1.3.5.

Κατά τον σχεδιασμό πρέπει να λαμβάνονται μέτρα ελαχιστοποίησης των κινδύνων για το αεροσκάφος και τους επιβαίνοντες από ευλόγως πιθανές απειλές, συμπεριλαμβανομένων των απειλών κατά της ασφαλείας των πληροφοριών, τόσο από ενδογενείς όσο και από εξωγενείς προς το αεροσκάφος αιτίες, συμπεριλαμβανομένης της προστασίας από μια σημαντική αστοχία ή δυσλειτουργία οποιουδήποτε μη εγκατεστημένου εξοπλισμού.

1.4.1.

Ο μη εγκατεστημένος εξοπλισμός ασφαλείας πρέπει να εκτελεί λειτουργία ασφαλείας ή λειτουργία σημαντική για την ασφάλεια υπό όλες τις προβλέψιμες επιχειρησιακές συνθήκες, εκτός εάν η λειτουργία μπορεί να εκτελεσθεί και με άλλα μέσα.

1.4.2.

Ο μη εγκατεστημένος εξοπλισμός πρέπει να μπορεί να λειτουργήσει χωρίς εξαιρετική επιδεξιότητα ή δύναμη.

1.4.3.

Ο μη εγκατεστημένος εξοπλισμός, είτε λειτουργεί ορθά ή όχι, δεν πρέπει να μειώνει την ασφάλεια, ούτε να επηρεάζει αρνητικά την ορθή λειτουργία των υπόλοιπων συστημάτων, εξαρτημάτων ή εξοπλισμού.

1.5.1.

Πρέπει να συντάσσονται και να διατίθενται όλα τα αναγκαία έγγραφα, καθώς και οδηγίες διαρκούς αξιοπλοΐας, ώστε να διατηρείται καθ' όλη τη διάρκεια ζωής του αεροσκάφους το πρότυπο αξιοπλοΐας για τον συγκεκριμένο τύπο αεροσκάφους και κάθε σχετικό εξάρτημα.

1.5.2.

Πρέπει να παρέχονται μέσα για τη διεξαγωγή επιθεωρήσεων, προσαρμογών, λίπανσης, αφαίρεσης ή αντικατάστασης εξαρτημάτων και μη εγκατεστημένου εξοπλισμού, εφόσον απαιτούνται για τη διαρκή αξιοπλοΐα.

1.5.3.

Οι οδηγίες διαρκούς αξιοπλοΐας πρέπει να έχουν τη μορφή εγχειριδίου ή εγχειριδίων, ανάλογα με την ποσότητα των παρεχόμενων στοιχείων. Τα εγχειρίδια πρέπει να δίνουν οδηγίες συντήρησης και επισκευής, πληροφορίες για την τακτική συντήρηση, διαδικασίες εντοπισμού προβλημάτων και επιθεώρησης, σε εύχρηστη μορφή.

1.5.4.

Οι οδηγίες διαρκούς αξιοπλοΐας πρέπει να περιέχουν περιορισμούς αξιοπλοΐας οι οποίοι να καθορίζουν τους χρόνους υποχρεωτικής αντικατάστασης, τα διαστήματα επιθεώρησης και τις διαδικασίες επιθεώρησης.

2.1.

Πρέπει να αποδεικνύεται ότι έχουν εξετασθεί τα κατωτέρω για την εγγύηση της ασφαλείας για τους επιβαίνοντες, καθώς και για τα πρόσωπα στο έδαφος κατά τη λειτουργία του προϊόντος:

2.2.

Πρέπει να παρέχονται στα μέλη του πληρώματος οι επιχειρησιακοί περιορισμοί και οι λοιπές πληροφορίες που είναι απαραίτητες για την ασφαλή λειτουργία.

2.3.

Η λειτουργία των προϊόντων πρέπει να προστατεύεται από κινδύνους που προκύπτουν από δυσμενείς εξωτερικές και εσωτερικές συνθήκες, συμπεριλαμβανομένων των περιβαλλοντικών συνθηκών.

3.1.

Ανάλογα με το είδος των δραστηριοτήτων, οι εγκρίσεις φορέων εκδίδονται εφόσον πληρούνται οι ακόλουθοι όροι:

3.2.

Οι όροι του σημείου 3.1 στοιχεία γ) και δ) δεν ισχύουν για τους εκπαιδευτικούς φορείς συντήρησης.

3.3.

Τα φυσικά πρόσωπα που ασχολούνται με τη συντήρηση πρέπει να αποκτούν και να διατηρούν ένα επίπεδο θεωρητικών γνώσεων, πρακτικών δεξιοτήτων και εμπειρίας αναλόγων με το είδος της δραστηριότητας.