Άρθρο 9 Έγκριση των σχεδίων αναδιάρθρωσης

1.   Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε, ανεξαρτήτως του ποιος υποβάλλει αίτηση για διαδικασία προληπτικής αναδιάρθρωσης σύμφωνα με το άρθρο 4, οι οφειλέτες έχουν το δικαίωμα να υποβάλουν σχέδια αναδιάρθρωσης προς έγκριση από τα θιγόμενα μέρη.

Τα κράτη μέλη δύνανται επίσης να προβλέπουν ότι οι πιστωτές και οι επαγγελματίες στον τομέα της αναδιάρθρωσης έχουν το δικαίωμα να υποβάλουν σχέδια αναδιάρθρωσης, και να θέτουν τις σχετικές προυποθέσεις.

2.   Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα θιγόμενα μέρη έχουν δικαίωμα ψήφου επί της έγκρισης εν λόγω σχεδίου αναδιάρθρωσης.

Τα μέρη που δεν θίγονται από το σχέδιο αναδιάρθρωσης δεν έχουν δικαίωμα ψήφου επί της έγκρισης του εν λόγω σχεδίου.

3.   Παρά τα οριζόμενα στην παράγραφο 2, τα κράτη μέλη δύνανται να εξαιρούν από το δικαίωμα ψήφου τους ακόλουθους:

4.   Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα θιγόμενα μέρη διαχωρίζονται σε χωριστές κατηγορίες που αντικατοπτρίζουν επαρκώς κοινά συμφέροντα βάσει επαληθεύσιμων κριτηρίων, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο. Κατ' ελάχιστον, οι πιστωτές εμπραγμάτως ασφαλισμένων και μη ασφαλισμένων απαιτήσεων αντιμετωπίζονται ως χωριστές κατηγορίες για τους σκοπούς της έγκρισης ενός σχεδίου αναδιάρθρωσης.

Τα κράτη μέλη δύνανται επίσης να ορίζουν ότι οι απαιτήσεις των εργαζομένων αντιμετωπίζονται ως χωριστή, αυτοτελής κατηγορία.

Τα κράτη μέλη δύνανται να προβλέψουν ότι οι οφειλέτες- ΠΜΜΕ μπορούν να επιλέγουν να μην αντιμετωπίζουν τα θιγόμενα μέρη ως χωριστές κατηγορίες.

Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα για να διασφαλίσουν ότι η κατηγοριοποίηση γίνεται κατά τρόπο που δίνει έμφαση στην προστασία των ευάλωτων πιστωτών, όπως οι μικροί προμηθευτές.

5.   Δικαστική ή διοικητική αρχή εξετάζει τα δικαιώματα ψήφου και την κατηγοριοποίηση όταν υποβάλλεται αίτημα επικύρωσης του σχεδίου αναδιάρθρωσης.

Τα κράτη μέλη μπορούν να απαιτούν την εξέταση και επικύρωση των δικαιωμάτων ψήφου και της κατηγοριοποίησης από δικαστική ή διοικητική αρχή σε προγενέστερο στάδιο από αυτό που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο.

6.   Ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης εγκρίνεται από τα θιγόμενα μέρη εφόσον εγκριθεί από την πλειοψηφία σε όρους αξίας των συνολικών απαιτήσεων ή σε όρους αξίας των συνολικών συμμετοχικών δικαιωμάτων σε κάθε κατηγορία. Τα κράτη μέλη δύνανται να απαιτούν επιπλέον να επιτυγχάνεται η πλειοψηφία των θιγόμενων μερών σε κάθε κατηγορία.

Τα κράτη μέλη καθορίζουν τις απαιτούμενες πλειοψηφίες για την έγκριση σχεδίου αναδιάρθρωσης. Οι πλειοψηφίες αυτές δεν υπερβαίνουν το 75 % της αξίας των απαιτήσεων ή των συμμετοχικών δικαιωμάτων σε κάθε κατηγορία ή, κατά περίπτωση, στο σύνολο των θιγόμενων μερών σε κάθε κατηγορία.

7.   Παρά τα οριζόμενα στις παραγράφους 2 έως 6, τα κράτη μέλη δύνανται να προβλέπουν ότι η τυπική ψηφοφορία επί της έγκρισης σχεδίου αναδιάρθρωσης μπορεί να αντικατασταθεί από συμφωνία με την απαιτούμενη πλειοψηφία.