Άρθρο 193 Αρχές αναγνώρισης της επίδρασης των τεχνικών μείωσης πιστωτικού κινδύνου

Ένα χρηματοδοτικό άνοιγμα για το οποίο ένα ίδρυμα αποκτά μείωση του πιστωτικού κινδύνου δεν επιτρέπεται, σε καμία περίπτωση, να οδηγεί σε μεγαλύτερο ποσό σταθμισμένου ανοίγματος ή αναμενόμενης ζημίας από ένα ταυτόσημο άνοιγμα για το οποίο δεν υπάρχει μείωση του πιστωτικού κινδύνου.

Όταν στο σταθμισμένο άνοιγμα εφαρμόζεται ήδη πιστωτική προστασία βάσει των Κεφαλαίων 2 ή 3, κατά περίπτωση, τα ιδρύματα δεν λαμβάνουν υπόψη την εν λόγω πιστωτική προστασία στους υπολογισμούς τους βάσει του παρόντος Κεφαλαίου.

Εάν πληρούνται οι διατάξεις των Τμημάτων 2 και 3, τα ιδρύματα μπορούν να τροποποιήσουν τον υπολογισμό των σταθμισμένων ποσών ανοιγμάτων δυνάμει της τυποποιημένης προσέγγισης και τον υπολογισμό των σταθμισμένων ποσών ανοιγμάτων και των ποσών αναμενόμενης ζημίας δυνάμει της ΠΕΔ σύμφωνα με τις διατάξεις των Τμημάτων 4, 5 και 6.

Τα ιδρύματα αντιμετωπίζουν τα μετρητά, τους τίτλους και τα εμπορεύματα που αγοράζονται, λαμβάνονται με δανεισμό ή παραλαμβάνονται σε συναλλαγή επαναγοράς ή συναλλαγή δανειοληψίας ή δανειοδοσίας τίτλων ή εμπορευμάτων ως εξασφαλίσεις.

Εάν ένα ίδρυμα που υπολογίζει τα σταθμισμένα ποσά ανοιγμάτων δυνάμει της τυποποιημένης προσέγγισης καλύπτει ένα μεμονωμένο άνοιγμα με περισσότερα μέσα μείωσης του πιστωτικού κινδύνου, προβαίνει στις δύο κατωτέρω ενέργειες:

Εάν ένα ίδρυμα που υπολογίζει τα σταθμισμένα ποσά ανοιγμάτων δυνάμει της τυποποιημένης προσέγγισης καλύπτει ένα μεμονωμένο άνοιγμα με πιστωτική προστασία που παρέχει ένας μεμονωμένος πάροχος προστασίας και η εν λόγω προστασία έχει διαφορετικές ληκτότητες, προβαίνει στις δύο κατωτέρω ενέργειες:

Οι εξασφαλίσεις που πληρούν όλες τις απαιτήσεις επιλεξιμότητας που ορίζονται στο παρόν κεφάλαιο μπορούν να αναγνωριστούν ακόμη και για ανοίγματα που συνδέονται με μη αναληφθείσες διευκολύνσεις, όταν η ανάληψη στο πλαίσιο της διευκόλυνσης εξαρτάται από την προηγούμενη ή ταυτόχρονη αγορά ή λήψη εξασφαλίσεων στον βαθμό που το ίδρυμα έχει συμφέρον στην εξασφάλιση μετά την ανάληψη της διευκόλυνσης, ώστε το ίδρυμα να μην έχει κανένα συμφέρον στην εξασφάλιση εφόσον η διευκόλυνση δεν έχει αναληφθεί.