Άρθρο 9 Σχέδια εξυγίανσης

1.   Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι αρχές εξυγίανσης, αφού ζητήσουν τη γνώμη της εποπτικής αρχής, καταρτίζουν σχέδιο εξυγίανσης για κάθε ασφαλιστική ή αντασφαλιστική επιχείρηση η οποία δεν αποτελεί μέρος ομίλου που υπόκειται σε σχεδιασμό εξυγίανσης δυνάμει των άρθρων 10 και 11, και η οποία πληροί τις προϋποθέσεις της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου. Το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει τις δράσεις εξυγίανσης τις οποίες μπορεί να αναλαμβάνει η αρχή εξυγίανσης, εάν η ασφαλιστική ή αντασφαλιστική επιχείρηση πληροί τις προϋποθέσεις εξυγίανσης που αναφέρονται στο άρθρο 19 παράγραφος 1 ή στο άρθρο 20 παράγραφος 3.

2.   Οι αρχές εξυγίανσης καταρτίζουν σχέδια εξυγίανσης για τις ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές επιχειρήσεις για τις οποίες εκτιμούν ότι είναι πιθανότερο, σε σύγκριση με άλλες επιχειρήσεις υπό την αρμοδιότητά τους, η δράση εξυγίανσης να είναι προς το δημόσιο συμφέρον, όπως αναφέρεται στο άρθρο 19 παράγραφος 5, σε περίπτωση πτώχευσης της οικείας επιχείρησης, ή για τις οποίες οι αρχές εκτιμούν ότι επιτελούν κρίσιμη λειτουργία. Οι εν λόγω αξιολογήσεις λαμβάνουν υπόψη, τουλάχιστον, την ανάγκη επίτευξης των στόχων εξυγίανσης και το μέγεθος, το επιχειρηματικό μοντέλο, το προφίλ κινδύνου, τη διασύνδεση, τη δυνατότητα υποκατάστασης και, ιδίως, τη διασυνοριακή δραστηριότητα της επιχείρησης.

Βάσει των αξιολογήσεων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, οι αρχές εξυγίανσης διασφαλίζουν ότι τουλάχιστον το 40 % της αγοράς ασφαλίσεων και αντασφαλίσεων ζωής και το 40 % της αγοράς ασφαλίσεων και αντασφαλίσεων ζημιών του κράτους μέλους —όταν το μερίδιο αγοράς του κλάδου ζωής βασίζεται σε μεικτές τεχνικές προβλέψεις και το μερίδιο αγοράς του κλάδου ζημιών βασίζεται σε ακαθάριστα εγγεγραμμένα ασφάλιστρα— υπόκεινται σε σχεδιασμό εξυγίανσης. Κατά τον υπολογισμό του επιπέδου κάλυψης της αγοράς, μπορούν να λαμβάνονται υπόψη οι θυγατρικές επιχειρήσεις ενός ομίλου όταν οι εν λόγω θυγατρικές επιχειρήσεις καλύπτονται από το σχέδιο εξυγίανσης του ομίλου.

Οι μικρές και μη πολύπλοκες επιχειρήσεις δεν υπόκεινται σε απαιτήσεις σχεδιασμού εξυγίανσης, εκτός εάν η αρχή εξυγίανσης θεωρεί ότι μια τέτοια επιχείρηση παρουσιάζει ιδιαίτερο κίνδυνο σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο.

3.   Όταν η οικεία ασφαλιστική ή αντασφαλιστική επιχείρηση ασκεί σημαντικές διασυνοριακές δραστηριότητες, οι αρχές εξυγίανσης καταγωγής παρέχουν το προσχέδιο του σχεδίου εξυγίανσης στις εποπτικές αρχές υποδοχής ή τις αρχές εξυγίανσης υποδοχής. Οι εποπτικές αρχές υποδοχής ή οι αρχές εξυγίανσης υποδοχής μπορούν να εξετάσουν το προσχέδιο του σχεδίου εξυγίανσης προκειμένου να προσδιορίσουν δράσεις περιλαμβανόμενες στο προσχέδιο του σχεδίου εξυγίανσης οι οποίες ενδέχεται να επηρεάσουν αρνητικά τους κατόχους ασφαλιστήριου συμβολαίου, την πραγματική οικονομία ή τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα στο κράτος μέλος τους και υποβάλλουν συστάσεις στην αρχή εξυγίανσης καταγωγής σχετικά με τα θέματα αυτά. Η αρχή εξυγίανσης καταγωγής παρέχει αιτιολογημένη απάντηση σχετικά με την απόφασή της να ακολουθήσει ή να μην ακολουθήσει τις συστάσεις. Εάν η αρχή εξυγίανσης καταγωγής δεν λάβει δεόντως υπόψη τις συστάσεις της εποπτικής αρχής υποδοχής ή της αρχής εξυγίανσης υποδοχής, η εποπτική αρχή υποδοχής ή η αρχή εξυγίανσης υποδοχής μπορεί να παραπέμψει το θέμα στην ΕΑΑΕΣ σύμφωνα με το άρθρο 31 παράγραφος 2 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1094/2010.

4.   Κατά τον προσδιορισμό των επιλογών για την εφαρμογή εργαλείων και εξουσιών εξυγίανσης, τα σχέδια εξυγίανσης λαμβάνουν υπόψη τα σχετικά σενάρια εξυγίανσης, συμπεριλαμβανομένων του σεναρίου κατά το οποίο η πτώχευση της ασφαλιστικής ή αντασφαλιστικής επιχείρησης είναι ιδιοσυγκρατική και του σεναρίου κατά το οποίο συμβαίνει σε περίοδο ευρύτερης χρηματοπιστωτικής αστάθειας ή γεγονότων που αφορούν το σύνολο του συστήματος.

Τα σχέδια εξυγίανσης δεν προβλέπουν έκτακτη δημόσια χρηματοπιστωτική στήριξη πέραν, κατά περίπτωση, της χρήσης συστημάτων εγγύησης ασφάλισης ή τυχόν ρυθμίσεων χρηματοδότησης.

5.   Οι αρχές εξυγίανσης εξετάζουν και, εφόσον απαιτείται, επικαιροποιούν τα σχέδια εξυγίανσης τουλάχιστον ανά διετία και, σε κάθε περίπτωση:

Οι ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές επιχειρήσεις και οι εποπτικές αρχές κοινοποιούν αμέσως στις αρχές εξυγίανσης κάθε γεγονός που καθιστά αναγκαία την αναθεώρηση ή την επικαιροποίηση του σχεδίου εξυγίανσης.

6.   Με την επιφύλαξη του άρθρου 4, στα σχέδια εξυγίανσης παρουσιάζονται επιλογές για την εφαρμογή των εργαλείων εξυγίανσης και την άσκηση των εξουσιών εξυγίανσης όσον αφορά την ασφαλιστική ή αντασφαλιστική επιχείρηση. Τα σχέδια εξυγίανσης περιλαμβάνουν, όποτε κρίνεται σκόπιμο και εφικτό, ποσοτικά προσδιορισμένα όλα τα ακόλουθα:

Η σύνοψη των βασικών στοιχείων του σχεδίου γνωστοποιείται στην ασφαλιστική ή αντασφαλιστική επιχείρηση.

7.   Η αρχή εξυγίανσης διαβιβάζει τα σχέδια εξυγίανσης και οποιεσδήποτε τροποποιήσεις τους στις οικείες εποπτικές αρχές.

8.   Η ΕΑΑΕΣ καταρτίζει σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων για να προσδιορίσει περαιτέρω το περιεχόμενο του σχεδίου εξυγίανσης.

Η ΕΑΑΕΣ υποβάλλει τα εν λόγω σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων στην Επιτροπή έως τις 29 Ιουλίου 2026.

Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να συμπληρώνει την παρούσα οδηγία εκδίδοντας τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1094/2010.

9.   Έως τις 29 Ιανουαρίου 2027, η ΕΑΑΕΣ εκδίδει κατευθυντήριες γραμμές σύμφωνα με το άρθρο 16 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 για να καθορίσει περαιτέρω τα κριτήρια βάσει των οποίων προσδιορίζονται οι κρίσιμες λειτουργίες.