Preamble: 1

(1)

Artikel 18, lid 3, van Verordening (EU) nr. 575/2013 betreft gevallen van prudentiële consolidatie van groepen van ondernemingen die in verhouding staan zoals beschreven in artikel 22, lid 7, van Richtlijn 2013/34/EU van het Europees Parlement en de Raad (2), indien er geen moeder-dochter-verhouding bestaat. In dergelijke gevallen moet worden bepaald op het niveau van welke entiteit de vereisten van Verordening (EU) nr. 575/2013 op geconsolideerde basis moeten worden toegepast. Daarnaast moet in die gevallen de geschiktste methode voor prudentiële consolidatie de in artikel 22, leden 8 en 9, van Richtlijn 2013/34/EU beschreven methode (“aggregatiemethode”) zijn overeenkomstig de in die richtlijn bepaalde voorschriften.

(2)

In het geval van deelnemingen in instellingen of financiële instellingen welke gezamenlijk door een bij de consolidatie betrokken onderneming en een of meer daarin niet betrokken ondernemingen worden geleid, is, wanneer overeenkomstig artikel 18, lid 4, van Verordening (EU) nr. 575/2013 proportionele consolidatie vereist is, de unanieme instemming van die ondernemingen met de beslissingen over de relevante activiteiten van de instelling of financiële instelling vereist voor de toepassing van de in die bepaling bedoelde methode van prudentiële consolidatie overeenkomstig de definitie van gezamenlijke overeenkomsten die is vastgelegd in de internationale normen voor jaarrekeningen zoals die van toepassing zijn op grond van Verordening (EG) nr. 1606/2002 van het Europees Parlement en de Raad (3).

(3)

Artikel 18, lid 6, punten a) en b), van Verordening (EU) nr. 575/2013 betreft de door toezichthouders te bepalen vereisten voor prudentiële consolidatie in het geval van een invloed van betekenis op één of meer instellingen of financiële instellingen, zonder deelneming of andere vormen van kapitaalbinding, en ingeval die instellingen of financiële instellingen onder centrale leiding zijn gesteld zonder dat dit op grond van een overeenkomst, de statuten of een bepaling in de statuten is vastgelegd. Om te bepalen of er sprake is van een situatie van invloed van betekenis, moeten bevoegde autoriteiten rekening houden met diverse indicatoren van invloed van betekenis. Daarnaast kan er alleen van een situatie van centrale leiding worden gesproken indien de bevoegde autoriteit over concrete bewijzen beschikt dat er een daadwerkelijke coördinatie is van het financiële en operationele beleid van die instellingen of financiële instellingen.

(4)

Het Bazelse Comité van bankentoezichthouders (“BCBS”) heeft “Guidelines on the identification and management of step-in risk” (4) bekendgemaakt, die diverse indicatoren bevatten die instellingen moeten gebruiken om te bepalen welke entiteiten aanleiding kunnen geven tot step-in-risico. Een “step-in-risico” is volgens deze BCBS-richtsnoeren het risico dat een instelling beslist om financiële steun te geven aan een niet-geconsolideerde entiteit niet zijnde een volledig of proportioneel geconsolideerde entiteit die zich in een stresssituatie bevindt, in afwezigheid van of bovenop contractuele verplichtingen om dat soort steun te verlenen. Volgens de BCBS-richtsnoeren moet een instelling, indien zij een aanzienlijk step-in-risico onderkent, de op basis van de aard en omvang van de verwachte step-in-steun voor elk geval passende maatregelen bepalen. Die maatregelen omvatten onder meer de opname van de betrokken entiteiten in de wettelijke consolidatiekring. In lijn met de BCBS-richtsnoeren moeten instellingen en bevoegde autoriteiten diverse indicatoren nagaan voordat zij concluderen of bepaalde ondernemingen volledig of proportioneel moeten worden geconsolideerd overeenkomstig artikel 18, lid 5, artikel 18, lid 6, punt a), of artikel 18, lid 8, van Verordening (EU) nr. 575/2013, al naar gelang, om rekening te houden met het step-in-risico dat deze ondernemingen voor een instelling kunnen inhouden. Niettemin moeten instellingen ook alternatieve maatregelen overwegen om het step-in-risico tegen te gaan in het kader van hun procedures voor risicobeheer en interne beoordelingsprocedure inzake de kapitaaltoereikendheid (ICAAP). Daarnaast kunnen bevoegde autoriteiten andere maatregelen overwegen om het potentiële risico dat die ondernemingen vormen, aan te pakken in het kader van de procedure voor prudentiële toetsing en evaluatie (SREP). In het kader van het raamwerk voor grote blootstellingen heeft de Europese Bankautoriteit (EBA) ook richtsnoeren gepubliceerd voor limieten voor blootstellingen met betrekking tot schaduwbankentiteiten die buiten een gereglementeerd kader bankactiviteiten verrichten (5). In die richtsnoeren is de methodiek vastgesteld die instellingen moeten hanteren om, in het kader van hun interne procedures, limieten vast te leggen voor hun individuele en geaggregeerde blootstellingen aan schaduwbankentiteiten.

(5)

Meer bepaald moet, voor het beantwoorden van de vraag of volledige of proportionele consolidatie overeenkomstig artikel 18, lid 8, van Verordening (EU) nr. 575/2013 vereist is in het geval van dochterondernemingen of ondernemingen waarin een instelling een deelneming heeft, indien die dochteronderneming of onderneming geen instelling, financiële instelling of nevendiensten verrichtende onderneming is, en indien er een aanzienlijk step-in-risico is en mits de onderneming onder meer geen verzekerings- of herverzekeringsonderneming of verzekeringsholding is, van bevoegde autoriteiten worden verwacht dat zij ten minste bepaalde categorieën ondernemingen onderzoeken zoals special purpose entities die niet kwalificeren als special purpose entities voor securitisatiedoeleinden (SSPE’s) in de zin van artikel 2, punt 2, van Verordening (EU) 2017/2402 van het Europees Parlement en de Raad (6), waarvoor de in artikel 244 van Verordening (EU) nr. 575/2013 bepaalde voorwaarden voor de overdracht van een aanzienlijk deel van het kredietrisico van toepassing is, alsmede ondernemingen die in artikel 89, lid 1, punt b), van Verordening (EU) nr. 575/2013 bedoelde activiteiten uitoefenen.

(6)

Om de coherentie te garanderen met het eigenvermogensraamwerk dat op grond van Verordening (EU) nr. 575/2013 is vastgesteld en om te vermijden dat onterechte gunstige kapitaalbehandelingen worden toegekend in die gevallen waarin overeenkomstig artikel 18, leden 3 tot en met 6, of artikel 18, lid 8, van Verordening (EU) nr. 575/2013 consolidatie vereist is, moet de opname in het geconsolideerde eigen vermogen van bedragen aan tier 1-kernkapitaalbestanddelen en aanvullend-tier 1- en tier 2-kapitaalinstrumenten die door de in prudentiële consolidatiekring opgenomen ondernemingen zijn uitgegeven en eigendom zijn van personen niet zijnde die ondernemingen, en de daaraan gerelateerde agiorekeningen, ook worden gebaseerd op de artikelen 81 tot en met 88 van die verordening.

(7)

Deze verordening is gebaseerd op het ontwerp van technische reguleringsnormen dat de EBA bij de Commissie heeft ingediend.

(8)

De EBA heeft open publieke raadplegingen gehouden over het ontwerp van technische reguleringsnormen waarop deze verordening is gebaseerd, de mogelijke kosten en baten ervan geanalyseerd en het advies van de overeenkomstig artikel 37 van Verordening (EU) nr. 1093/2010 van het Europees Parlement en de Raad (7) opgerichte Stakeholdersgroep bankwezen ingewonnen,