Onderwerp

In deze richtsnoeren worden de minimumbeginselen en -inhoud gespecificeerd van stresstests die depositogarantiestelsels (DGS’en) moeten uitvoeren op grond van artikel 4, lid 10, van Richtlijn 2014/49/EU (hierna “DGS-richtlijn” genoemd) P1F² P .

² Richtlijn 2014/49/EU van het Europees Parlement en de Raad van 16 april 2014 inzake de depositogarantiestelsels (PB L 173 van 12.6.2014, blz. 149).

Deze zijn bedoeld om aangewezen autoriteiten en DGS’en te helpen de veerkracht van de systemen van DGS’en binnen de Europese Unie te vergroten door een minimumniveau van consistentie, kwaliteit en vergelijkbaarheid van de DGS-stresstests vast te leggen.

De veerkracht van DGS’en kan worden gedefinieerd als het vermogen van DGS’en om de taken te vervullen die hun zijn toevertrouwd overeenkomstig de Richtlijnen 2014/49/EU en 2014/59/EU P2F³ P . Deze definitie omvat alle taken die een DGS overeenkomstig nationale wetgeving moet uitvoeren, waaronder terugbetaling door het DGS (artikel 8, lid 1, en artikel 11, lid 1, van de DGS-richtlijn), terugbetaling door het DGS in het kader van grensoverschrijdende samenwerking (artikel 14 van de DGS-richtlijn), bijdrage aan afwikkeling (artikel 109 van de richtlijn herstel en afwikkeling van banken), bijdrage aan het voorkomen van falen (artikel 11, lid 3, van de DGS-richtlijn) en bijdrage aan insolventieprocedures (artikel 11, lid 6, van de DGS-richtlijn). De veerkracht van DGS’en kan worden beoordeeld aan de hand van de stresstests waarin de richtsnoeren voorzien.

³ Richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende de totstandbrenging van een kader voor het herstel en de afwikkeling van kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van Richtlijn 82/891/EEG van de Raad, en van de Richtlijnen 2001/24/EG, 2004/25/EG, 2005/56/EG, 2007/36/EG, 2011/35/EU, 2012/30/EU en 2013/36/EU en de Verordeningen (EU) nr. 1093/2010 en (EU) nr. 648/2012, van het Europees Parlement en de Raad (PB L 173 van 12.6.2014, blz. 190).