(ii) Gebruik van gelden van het depositogarantiestelsel om falen te voorkomen

Wanneer een lidstaat toestaat dat een depositogarantiestelsel, met inbegrip van een IPS dat officieel is erkend als een depositogarantiestelsel, de beschikbare financiële middelen voor alternatieve maatregelen gebruikt om het falen van een kredietinstelling te voorkomen, kan dit depositogarantiestelsel een aanvullende factor in zijn eigen op risico gebaseerde berekening opnemen, op basis van het totaal van de risicoposten van de instelling. In dit geval dient het depositogarantiestelsel de volgende gewijzigde berekeningsformule toe te passen:

∗∗ Waarbij: 𝐶𝐶 𝑖𝑖 = 𝐶𝐶𝐶𝐶∗𝐴𝐴𝐶𝐶𝐴𝐴 𝑖𝑖 ∗ ( 𝐶𝐶𝐶𝐶 𝑖𝑖 + 𝑇𝑇𝐶𝐶𝑇𝑇𝐴𝐴 𝑖𝑖 ) ∗ µ

= bedrag van het totaal van de risicoposten van instelling “i”; en

𝑇𝑇𝐶𝐶𝑇𝑇𝐴𝐴 𝑖𝑖

𝑛𝑛 µ ∗∗ = ∑ 𝑛𝑛 𝑖𝑖=1 ( 𝐴𝐴𝐶𝐶𝐴𝐴 ∑ 𝑖𝑖=1 𝑖𝑖 ∗ ( ( 𝐶𝐶𝐶𝐶 𝐶𝐶𝐶𝐶 𝑖𝑖 𝑖𝑖 ) 𝑇𝑇𝐶𝐶𝑇𝑇𝐴𝐴 𝑖𝑖 ))

Voordat het depositogarantiestelsel de aanvullende factor mag toepassen, dient de bevoegde autoriteit, in samenwerking met de aangewezen autoriteit, als onderdeel van de goedkeuring van de berekeningsmethode te beoordelen of de invoering ervan in verhouding staat tot het risico dat moet worden ingegrepen om het faillissement van instellingen te voorkomen dat verder gaat dan de bescherming van gedekte deposito’s.