9.3.1 Uwagi ogólne

Instytucje kredytowe powinny mieć zdefiniowane metody wyceny dla każdego rodzaju produktu wykorzystywanego jako zabezpieczenie; metody te powinny być adekwatne i właściwe dla danego rodzaju zabezpieczenia.

Wszelkie zabezpieczenia w postaci nieruchomości należy wyceniać na podstawie wartości rynkowej albo wartości bankowo - hipotecznej, zgodnie z art. 229 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Ruchomości należy wyceniać według ich wartości rynkowej.

Odnośnie do ruchomości, instytucje kredytowe powinny zgodnie z wymogami art. 199 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 okresowo oceniać płynność składników majątku. Przy istotnej zmienności cen rynkowych instytucja powinna wykazać, że wycena zabezpieczenia jest wystarczająco ostrożna.

W przypadku ruchomości instytucje kredytowe powinny zgodnie z wymogami art. 210 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 sporządzić wystarczającą ocenę prawną, która potwierdzi możliwość egzekwowania zabezpieczenia, w tym ocenę prawa do egzekwowania i likwidacji zabezpieczenia w rozsądnym terminie w razie niewykonania zobowiązania.

Nie należy stosować ogólnych wycen opartych tylko na zdyskontowanym koszcie odtworzenia. W przypadku nieruchomości zapewniających przychód można stosować metodę analizy porównawczej w ramach klasy albo zdyskontowanych przepływów pieniężnych.

Zabezpieczenie w formie nieruchomości należy wyceniać zgodnie z właściwymi standardami międzynarodowymi, europejskimi i krajowymi.³³

³³ Należą do nich European Valuation Standards EVS - 2016 (the Blue Book) oraz standardy Royal Institute of Chartered Surveyors (RICS).