15.6 Polityka zatrzymywania

Długość okresu zatrzymania mającego zastosowanie do wynagrodzenia zmiennego wypłacanego w instrumentach powinna być określana w taki sposób, aby zapewnić dostosowanie zachęt do długofalowych interesów firmy inwestycyjnej.

Firma inwestycyjna powinna być w stanie wyjaśnić związek między polityką zatrzymania a innymi środkami dostosowania wynagrodzenia do ryzyka oraz sposób rozróżnienia pomiędzy instrumentami wypłacanymi z góry a instrumentami odroczonymi.

Określając długość okresu zatrzymania, firmy inwestycyjne powinny uwzględniać łączną długość odroczenia oraz planowanego okresu zatrzymania, a także wpływ danej kategorii zidentyfikowanych pracowników na profil ryzyka firmy inwestycyjnej oraz długość trwania cyklu koniunkturalnego istotnego dla tej kategorii pracowników.

Należy rozważyć wydłużenie okresu zatrzymania mającego zastosowanie do wszystkich zidentyfikowanych pracowników w przypadku, gdy ryzyka leżące u podstaw wyników mogą się materializować po zakończeniu okresu odroczenia i standardowego okresu zatrzymania, co najmniej w odniesieniu do pracowników mających największy wpływ na profil ryzyka firmy inwestycyjnej. EBA Public

W odniesieniu do przyznanych instrumentów należy wyznaczyć okres zatrzymania wynoszący co najmniej jeden rok. Dłuższe okresy powinny być w szczególności wyznaczane w przypadku, gdy wielkość korekt o ryzyko ex post wynika głównie ze zmian wartości instrumentów, które przyznano. Jeżeli okres odroczenia wynosi co najmniej pięć lat, można dla odroczonej części przyjąć okres zatrzymania co najmniej sześciu miesięcy dla zidentyfikowanych pracowników, którzy nie są członkami organu zarządzającego i kadry kierowniczej wyższego szczebla, w odniesieniu do których powinien być stosowany minimalny jednoroczny okres zatrzymania.