Artykuł 29 Potencjalna przyszła ekspozycja

kwoty efektywnej wartości referencyjnej transakcji ustalonej zgodnie z ust. 2–6 niniejszego artykułu; oraz

współczynnika nadzorczego ustalonego zgodnie z ust. 7 niniejszego artykułu.

w odniesieniu do kontraktów na walutowe instrumenty pochodne za kwotę referencyjną uznaje się kwotę referencyjną części kontraktu w walucie obcej przeliczoną na walutę krajową; jeżeli obydwie części walutowego instrumentu pochodnego są denominowane w walutach niebędących walutą krajową, kwota referencyjna każdej z części jest przeliczana na walutę krajową i za kwotę referencyjną uznaje się część o wyższej wartości w walucie krajowej;

w przypadku kontraktów na instrumenty pochodne na akcje i kontraktów na towarowe instrumenty pochodne oraz w przypadku uprawnień do emisji i bazujących na nich instrumentów pochodnych kwotę referencyjną określa się jako iloczyn ceny rynkowej jednej jednostki instrumentu i liczby jednostek wskazanych w danej transakcji;

w przypadku transakcji o wielokrotnych wypłatach uzależnionych od danego stanu, w tym opcji binarnych lub celowych kontraktów terminowych typu forward z opcją wykupu (ang. target redemption forwards), firma inwestycyjna oblicza kwotę referencyjną dla każdego ze stanów oraz stosuje najwyższą z wyliczonych wartości;

w przypadku gdy kwotę referencyjną oblicza się na podstawie wzoru obejmującego wartości rynkowe, firma inwestycyjna wprowadza CMV w celu określenia kwoty referencyjnej transakcji;

w przypadku swapów o zmiennej kwocie referencyjnej (ang. variable notional swaps), takich jak swapy amortyzowane (ang. amortising swaps) i zaliczkowe (ang. accreting swaps), firmy inwestycyjne za kwotę referencyjną transakcji przyjmują średnią kwotę referencyjną w pozostałym czasie trwania swapu;

lewarowane swapy przelicza się na kwotę referencyjną równoważnego nielewarowanego swapu, tak aby w przypadku pomnożenia przez współczynnik wszystkich stóp w swapie ustalona kwota referencyjna została pomnożona przez współczynnik stóp procentowych w celu określenia kwoty referencyjnej;

w przypadku kontraktu na instrumenty pochodne z wielokrotną wymianą kwoty głównej kwotę referencyjną mnoży się przez liczbę wymian kwoty głównej w kontrakcie na instrumenty pochodne w celu określenia kwoty referencyjnej.

0,42 – w przypadku pakietów kompensowania transakcji z kontrahentami finansowymi i niefinansowymi, w odniesieniu do których to transakcji zabezpieczenie jest wymieniane dwustronnie z kontrahentem, jeżeli jest to wymagane, zgodnie z warunkami określonymi w art. 11 rozporządzenia (UE) nr 648/2012;

1 – w przypadku innych pakietów kompensowania.