Artykuł 17 Wspólne decyzje

1.   Organy sprawujące nadzór nad grupą, organy nadzoru, grupowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji i organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji dokładają starań w celu wypracowania wspólnych decyzji, o których mowa – stosownie do sytuacji – w art. 8 ust. 2, art. 11 ust. 4 i art. 16 ust. 4, w terminie czterech miesięcy od dnia:

Na wniosek organu nadzoru lub organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji EIOPA może udzielić organom sprawującym nadzór nad grupą, organom nadzoru, grupowym organom ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji i organom ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wsparcia w wypracowaniu wspólnej decyzji zgodnie z art. 31 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1094/2010.

2.   W przypadku braku podjęcia w terminie, o którym mowa w ust. 1 akapit pierwszy wyrażenie wprowadzające, wspólnej decyzji dotyczącej dowolnej z następujących kwestii, organ sprawujący nadzór nad grupą lub grupowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, stosownie do sytuacji, podejmują własną decyzję w tych kwestiach:

Decyzja podjęta przez, stosownie do sytuacji, organ sprawujący nadzór nad grupą lub grupowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zawiera pełne uzasadnienie oraz uwzględnia opinie i zastrzeżenia innych organów nadzoru lub organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, stosownie do sytuacji, wyrażone w trakcie okresu, o którym mowa w ust. 1 akapit pierwszy wyrażenie wprowadzające. Decyzja jest przekazywana jednostce dominującej najwyższego szczebla i pozostałym zainteresowanym organom.

3.   W przypadku braku podjęcia przez organy nadzoru lub organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w terminie, o którym mowa w ust. 1 akapit pierwszy wyrażenie wprowadzające, wspólnej decyzji dotyczącej dowolnej z następujących kwestii, każdy organ nadzoru lub organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji jednostki zależnej, stosownie do sytuacji, podejmuje własną decyzję w tych kwestiach:

4.   W przypadku braku podjęcia przez organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wspólnej decyzji w sprawie przyjęcia grupowego planu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, o której to decyzji mowa w art. 11 ust. 4, w terminie, o którym mowa w ust. 1 akapit pierwszy wyrażenie wprowadzające niniejszego artykułu, każdy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji odpowiedzialny za jednostkę zależną podejmuje własną decyzję oraz sporządza i regularnie aktualizuje plan restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji dla podmiotów objętych jego jurysdykcją. Każdy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji powiadamia o swojej decyzji pozostałych członków kolegium ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

5.   Każda z decyzji organów nadzoru lub organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji podjęta zgodnie z ust. 3 lub 4 zawiera pełne uzasadnienie oraz uwzględnia opinie i zastrzeżenia pozostałych organów nadzoru, organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, organów sprawujących nadzór nad grupą lub grupowych organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, stosownie do sytuacji.

6.   Organy nadzoru lub organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, które nie sprzeciwiają się decyzji, o której mowa w ust. 3 i 4, mogą wypracować wspólną decyzję dotyczącą grupowego planu naprawy prewencyjnej lub grupowego planu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji obejmującego podmioty powiązane podlegające ich jurysdykcji.

7.   Jeżeli do końca okresu, o którym mowa w ust. 1 akapit pierwszy wyrażenie wprowadzające, dowolny z zainteresowanych organów nadzoru lub organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji skieruje sprawę do EIOPA zgodnie z art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010, zainteresowany organ sprawujący nadzór nad grupą, grupowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, organ nadzoru lub organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, stosownie do sytuacji, odraczają podjęcie decyzji na podstawie ust. 2, 3 i 4 niniejszego artykułu, oczekują na ewentualną decyzję, jaką EIOPA może podjąć zgodnie z art. 19 ust. 3 tego rozporządzenia, i podejmują swoją decyzję zgodnie z decyzją EIOPA. Okres, o którym mowa w ust. 1 akapit pierwszy wyrażenie wprowadzające niniejszego artykułu, uznaje się za fazę postępowania pojednawczego, o której mowa w art. 19 ust. 2 tego rozporządzenia. EIOPA podejmuje decyzję w terminie jednego miesiąca. Sprawy nie kieruje się do EIOPA, jeżeli okres, o którym mowa w ust. 1 akapit pierwszy wyrażenie wprowadzające, upłynął lub jeżeli wspólna decyzja została wypracowana. W przypadku gdy EIOPA nie podejmie decyzji w terminie jednego miesiąca po skierowaniu do niej sprawy, zastosowanie ma decyzja, stosownie do sytuacji, organu sprawującego nadzór nad grupą, grupowego organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, organu nadzoru lub organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji dla grupy lub dla jednostki zależnej na szczeblu indywidualnym.

8.   Wspólne decyzje, o których mowa w art. 8 ust. 2, art. 11 ust. 4, art. 16 ust. 4 i w ust. 6 niniejszego artykułu oraz decyzje, o których mowa w ust. 2, 3 i 4 niniejszego artykułu, są uznawane za ostateczne i stosowane przez organy nadzoru lub organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odnośnych państwach członkowskich.

9.   W przypadku gdy wspólne decyzje zostaną podjęte zgodnie z art. 11 ust. 4 i, w odniesieniu do grupowych planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, ust. 6 niniejszego artykułu, oraz jeżeli organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oceni, że przedmiot sporu dotyczącego grupowych planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wpływa na obowiązki fiskalne danego państwa członkowskiego, grupowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji rozpoczyna ponowną ocenę grupowego planu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.