Artykuł 8a

W planach gospodarowania wodami w dorzeczu opracowanych zgodnie z art. 13 dyrektywy 2000/60/WE, bez uszczerbku dla wymogów sekcji 1.4.3 załącznika V do tej dyrektywy w zakresie przedstawiania ogólnego stanu chemicznego oraz celów i obowiązków ustanowionych w art. 4 ust. 1 lit. a), art. 11 ust. 3 lit. k) i art. 16 ust. 6 tej dyrektywy, państwa członkowskie mogą opracować dodatkowe mapy przedstawiające stan chemiczny, jak przewidziano w sekcji 1.4.3 załącznika V do dyrektywy 2000/60/WE.

Substancje zidentyfikowane w części A załącznika I do niniejszej dyrektywy jako substancje zachowujące się jak wszechobecne PBT państwa członkowskie mogą monitorować z mniejszą intensywnością, niż jest to wymagane w odniesieniu do substancji priorytetowych zgodnie z art. 3 ust. 4 niniejszej dyrektywy i załącznikiem V do dyrektywy 2000/60/WE, pod warunkiem że monitorowanie to będzie reprezentatywne i dostępne są solidne statystycznie dane wyjściowe dotyczące obecności tych substancji w środowisku wodnym. Jako wytyczna, zgodnie z art. 3 ust. 6 akapit drugi niniejszej dyrektywy, monitorowanie powinno być przeprowadzane nie rzadziej niż co trzy lata, chyba że stosowanie tej substancji lub jej emisje lub wiedza techniczna i fachowe opinie uzasadniają inny odstęp czasu.

W okresie dwóch lat od dnia 1 stycznia 2030 r. państwa członkowskie, korzystając z metod monitorowania opartego na skutkach, monitorują obecność substancji estrogenowych w jednolitych częściach wód. Pobieranie próbek i analiza nie muszą rozpoczynać się wraz z rozpoczęciem tego okresu dwóch lat, ale przeprowadza się je co najmniej cztery razy w roku. W celu uzyskania wyników porównawczych przy różnych zakresach stężeń państwa członkowskie prowadzą monitorowanie w wybranych miejscach, w których prowadzone jest monitorowanie konwencjonalnymi metodami analitycznymi zgodnie z art. 8 dyrektywy 2000/60/WE i załącznikiem V do tej dyrektywy odnoszące się do trzech hormonów estrogenowych – 17-beta-estradiolu (E2), estronu (E1) i 17-alfa-etynyloestradiolu (EE2) – wymienionych w części A załącznik I do niniejszej dyrektywy. Dane są zgłaszane łącznie i zgodnie z art. 8 ust. 4 tej dyrektywy. Liczba miejsc nie może być niższa niż określona w art. 8b ust. 3 niniejszej dyrektywy w odniesieniu do monitorowania substancji umieszczonych na liście obserwacyjnej. Państwa członkowskie mogą rozpocząć monitorowanie przed dniem 1 stycznia 2030 r., o ile zostaną do tego czasu przyjęte specyfikacje techniczne, o których mowa w ust. 4 niniejszego artykułu. Państwa członkowskie nie stosują wyników opartych na skutkach uzyskanych w dwuletnim okresie monitorowania porównawczego do celów klasyfikacji stanu chemicznego monitorowanych jednolitych części wód, jak opisano w sekcji 1.4.3 załącznika V do dyrektywy 2000/60/WE.

Do dnia 1 grudnia 2027 r. Komisja przyjmuje akt wykonawczy określający specyfikacje techniczne dotyczące monitorowania substancji estrogenowych przy użyciu metod monitorowania opartego na skutkach. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 9 ust. 2.

W ciągu 18 miesięcy od przekazania danych przez państwa członkowskie Komisja publikuje sprawozdanie porównujące wyniki uzyskane konwencjonalnymi metodami analitycznymi i metodami opartymi na skutkach oraz analizuje możliwość stosowania metod monitorowania opartego na skutkach w powiązaniu z wartością progową opartą na skutkach zdefiniowaną w art. 2 pkt 35a dyrektywy 2000/60/WE i odnoszącą się do estrogenów do celów kontroli przesiewowej uzupełniającej ocenę stanu chemicznego.