Artykuł 22 Podawanie informacji do wiadomości publicznej

1.   Państwa członkowskie dopilnowują, aby zarówno opinia publiczna, jak i odpowiednie organizacje, takie jak organizacje działające na rzecz środowiska i zdrowia, organizacje konsumenckie, organizacje reprezentujące interesy wrażliwych i szczególnie narażonych grup ludności, organizacje reprezentujące pracowników służby zdrowia i inne właściwe instytucje zajmujące się ochroną zdrowia oraz odpowiednie federacje przemysłowe były odpowiednio i na czas informowane:

2.   Państwa członkowskie ustanawiają i udostępniają za pośrednictwem publicznego kanału, w sposób zrozumiały, indeks jakości powietrza obejmujący cogodzinne aktualizacje co najmniej w odniesieniu do dwutlenku siarki, dwutlenku azotu, pyłu zawieszonego (PM10 i PM2,5) i ozonu, pod warunkiem że istnieje obowiązek monitorowania tych zanieczyszczeń zgodnie z niniejszą dyrektywą. W stosownych przypadkach indeks ten może obejmować dodatkowe zanieczyszczenia. W miarę możliwości indeks jakości powietrza jest porównywalny we wszystkich państwach członkowskich i zgodny z zaleceniami WHO. Indeks jakości powietrza musi opierać się na indeksach jakości powietrza w skali europejskiej, dostarczonych przez Europejską Agencję Środowiska, i zawierać informacje na temat wpływu na zdrowie, w tym informacje dostosowane do wrażliwych i szczególnie narażonych grup ludności. Aby spełnić wymogi określone w niniejszym ustępie, państwa członkowskie mogą również stosować indeks jakości powietrza udostępniony przez Europejską Agencję Środowiska. Jeżeli państwo członkowskie postanowi nie stosować indeksu udostępnionego przez Europejską Agencję Środowiska, odniesienie do tego indeksu udostępnia się na poziomie krajowym.

3.   Państwa członkowskie udostępniają publicznie informacje o objawach związanych z wysokimi stężeniami zanieczyszczenia powietrza oraz o ograniczaniu narażenia na zanieczyszczenie powietrza i o zachowaniach ochronnych oraz zachęcają do umieszczania tych informacji w miejscach odwiedzanych przez wrażliwe i szczególnie narażone grupy ludności, takich jak placówki opieki zdrowotnej.

4.   Państwa członkowskie podają do wiadomości publicznej informacje o właściwych organach i instytucjach wyznaczonych do zadań, o których mowa w art. 5.

5.   Informacje, o których mowa w niniejszym artykule, udostępnia się publicznie i bezpłatnie przez ogólnie dostępne media i kanały komunikacyjne w sposób spójny i zrozumiały zgodnie z dyrektywą 2007/2/WE i dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1024 (22), zapewniając jednocześnie szeroki publiczny dostęp do tych informacji.