Artykuł 7 Zapewnianie służb przez instytucje zapewniające służby żeglugi powietrznej

1.   Bez uszczerbku dla art. 8, 10 i art. 11 ust. 6 niniejszego rozporządzenia podmiot spełniający wymogi ustanowione w art. 40 i 41 rozporządzenia (UE) 2018/1139 oraz w aktach wykonawczych i delegowanych, o których mowa odpowiednio w art. 43 i 47 tego rozporządzenia, jest uprawniony do zapewniania użytkownikom przestrzeni powietrznej w obrębie Unii służb żeglugi powietrznej, na niedyskryminacyjnych warunkach.

2.   Bez uszczerbku dla ustaleń krajowych wynikających z art. 4 ust. 5 i art. 5 ust. 1 akapit drugi niniejszego rozporządzenia państwowe władze nadzorujące państwa członkowskiego, którego właściwy organ krajowy jest odpowiedzialny za certyfikację, o której mowa w art. 41 rozporządzenia (UE) 2018/1139, zgodnie z art. 62 tego rozporządzenia, są odpowiedzialne za zadania określone w niniejszym artykule w odniesieniu do oceny zgodności z zasadniczymi wymogami dotyczącymi stabilności finansowej, odpowiedzialności i ochrony ubezpieczeniowej oraz własności i struktury organizacyjnej wymienionymi w pkt 7 załącznika VIII do rozporządzenia (UE) 2018/1139.

3.   Bez uszczerbku dla ustaleń krajowych wynikających z art. 4 ust. 5 i art. 5 ust. 1 akapit drugi niniejszego rozporządzenia, w celu ustalenia, czy podmiot spełnia zasadnicze wymogi dotyczące stabilności finansowej, odpowiedzialności i ochrony ubezpieczeniowej oraz własności i struktury organizacyjnej wymienione w pkt 7 załącznika VIII do rozporządzenia (UE) 2018/1139 oraz wymogi określone w aktach wykonawczych, o których mowa w art. 43 tego rozporządzenia, państwowe władze nadzorujące:

4.   Niezależnie od ust. 1 niniejszego rozporządzenia i z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 2 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2018/1139 państwa członkowskie mogą zezwolić na zapewnianie służb żeglugi powietrznej, o których mowa w art. 2 ust. 3 lit. c) rozporządzenia (UE) 2018/1139, w całości lub części przestrzeni powietrznej znajdującej się w ich obszarze odpowiedzialności, przez wojsko bez konieczności certyfikacji, jeżeli wojsko zapewnia takie służby przede wszystkim statkom powietrznym w ruchu innym niż ogólny ruch lotniczy. W takim przypadku dane państwo członkowskie informuje o swojej decyzji Komisję i pozostałe państwa członkowskie.