Artykuł 2 Definicje

„granulat z tworzyw sztucznych” oznacza masę materiału zawierającego polimery, niezależnie od kształtu, formy lub rozmiaru tego materiału, który jest wykorzystywany do formowania w procesach wytwarzania produktów z tworzyw sztucznych, bez względu na jego rzeczywiste zastosowanie;

„wydostanie się” oznacza jednorazowe uwolnienie się lub długotrwałe uwalnianie się granulatu z tworzyw sztucznych na zewnątrz pierwotnego zabezpieczenia w granicach instalacji lub w obrębie pojazdów drogowych, wagonów kolejowych lub statków żeglugi śródlądowej przewożących granulat z tworzyw sztucznych;

„strata” oznacza jednorazowe uwolnienie się lub długotrwałe uwalnianie się granulatu z tworzyw sztucznych do środowiska na jakimkolwiek etapie łańcucha dostaw, poza granice instalacji lub na zewnątrz pojazdów drogowych, wagonów kolejowych, statków żeglugi śródlądowej lub statków morskich opuszczających port państwa członkowskiego lub zawijających do takiego portu, przewożących granulat z tworzyw sztucznych;

„instalacja” oznacza każdy obiekt, budowlę, lokalizację, teren lub miejsce, w którym prowadzony jest co najmniej jeden rodzaj działalności gospodarczej obejmującej operacje obejmujące granulat z tworzyw sztucznych;

„podmiot gospodarczy” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, która użytkuje lub kontroluje instalację w całości lub częściowo lub, w przypadku gdy jest to przewidziane w prawie krajowym, której przyznano decydujące uprawnienia ekonomiczne w kwestii technicznego funkcjonowania instalacji;

„przewoźnik UE” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w państwie członkowskim, zajmującą się transportem granulatu z tworzyw sztucznych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej z wykorzystaniem pojazdów drogowych, wagonów kolejowych lub statków żeglugi śródlądowej;

„przewoźnik spoza UE” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w państwie trzecim, zajmującą się transportem granulatu z tworzyw sztucznych w ramach jej działalności gospodarczej w Unii z wykorzystaniem pojazdów drogowych, wagonów kolejowych lub statków żeglugi śródlądowej;

„załadowca” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, która zawarła lub w której imieniu, lub z której upoważnienia zawarto umowę o przewóz towarów z jakąkolwiek osobą fizyczną lub prawną zajmującą się transportem granulatu z tworzyw sztucznych w ramach jej działalności gospodarczej z wykorzystaniem statków morskich;

„operator” oznacza właściciela statku morskiego lub zarządzającego statkiem morskim;

„agent” oznacza każdą osobę zobowiązaną lub upoważnioną do przekazywania informacji w imieniu operatora;

„mikroprzedsiębiorstwo, małe lub średnie przedsiębiorstwo” oznacza mikroprzedsiębiorstwo, małe lub średnie przedsiębiorstwo w rozumieniu załącznika do zalecenia Komisji 2003/361/WE (18);

„duże przedsiębiorstwo” oznacza przedsiębiorstwo niebędące mikroprzedsiębiorstwem ani małym lub średnim przedsiębiorstwem;

„właściwy organ” oznacza organ lub podmiot wyznaczony przez państwo członkowskie do wypełnienia jego zobowiązań wynikających z niniejszego rozporządzenia;

„upoważniony przedstawiciel” oznacza osobę fizyczną lub prawną mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Unii, wyznaczoną, zgodnie z art. 4, w drodze pisemnego upoważnienia przez przewoźnika spoza UE do występowania w jego imieniu w zakresie określonych zadań w odniesieniu do obowiązków określonych w art. 3 ust. 2 i 3, art. 5 ust. 6 akapit trzeci oraz art. 15 ust. 1;

„podmiot certyfikujący” oznacza którąkolwiek z poniższych osób fizycznych lub prawnych:

„ocena zgodności” oznacza proces wykazujący, czy dana instalacja spełnia mające zastosowanie przepisy niniejszego rozporządzenia oraz aktów delegowanych przyjętych na jego podstawie;

„pozwolenie” oznacza pisemną zgodę na użytkowanie instalacji wydaną przez odpowiedni właściwy organ.