ZAŁĄCZNIK VII Pomiary na superstacjach monitoringu oraz pomiary stężeń masowych, składu chemicznego PM 2,5 , prekursorów ozonu i cząstek ultradrobnych

ZAŁĄCZNIK VII

Pomiary na superstacjach monitoringu oraz pomiary stężeń masowych, składu chemicznego PM2,5, prekursorów ozonu i cząstek ultradrobnych

Sekcja 1 – Pomiary zanieczyszczeń na superstacjach monitoringu

Pomiary na wszystkich superstacjach monitoringu na obszarach tła miejskiego i obszarach tła pozamiejskiego muszą obejmować zanieczyszczenia wymienione odpowiednio w tabeli 1 i tabeli 2.

Tabela 1 – Zanieczyszczenia, które należy mierzyć na superstacjach monitoringu na obszarach tła miejskiego

Tabela 2 – Zanieczyszczenia, które należy mierzyć na superstacjach monitoringu na obszarach tła pozamiejskiego

Tabela 3 – Zanieczyszczenia, których pomiary są zalecane na superstacjach monitoringu na obszarach tła miejskiego i obszarach tła pozamiejskiego, jeżeli nie są objęte wymogami określonymi w tabelach 1 i 2

Sekcja 2 – Pomiary stężeń masowych i składu chemicznego PM2,5

A.   Cele

Głównym celem tych pomiarów jest zapewnienie dostępności odpowiednich informacji na temat poziomów na obszarach tła miejskiego i obszarach tła pozamiejskiego. Informacje te są niezbędne do określania podwyższonych poziomów w bardziej zanieczyszczonych obszarach (takich jak lokalizacje na obszarach tła miejskiego, obszary wysokich stężeń zanieczyszczenia powietrza, tereny przemysłowe lub obszary z oddziaływaniem ruchu drogowego), do oceny możliwego wpływu zanieczyszczeń przenoszonych na duże odległości, w celu wspomagania analiz dotyczących podziału źródeł zanieczyszczeń oraz do lepszego zrozumienia konkretnych zanieczyszczeń, takich jak pył zawieszony. Są one również niezbędne do szerszego zastosowania modelowania także na obszarach miejskich.

B.   Substancje

Pomiar PM2,5 musi obejmować przynajmniej całkowite stężenie masowe i stężenia odpowiednich związków chemicznych w celu opisania jego składu chemicznego. Uwzględnia się co najmniej poniższy wykaz substancji.

C.   Lokalizacja

Pomiarów dokonuje się na obszarach tła miejskiego i obszarach tła pozamiejskiego zgodnie z załącznikiem IV.

Sekcja 3 – Pomiary prekursorów ozonu

A.   Cele

Głównym celem pomiarów prekursorów ozonu jest analiza wszelkich trendów w zakresie prekursorów ozonu, sprawdzanie skuteczności strategii redukcji emisji, kontrola spójności bilansów emisji, wspieranie zrozumienia procesów powstawania ozonu i rozprzestrzeniania się prekursorów, a także stosowania modeli fotochemicznych, oraz wspieranie łączenia obserwowanych stężeń zanieczyszczeń z konkretnymi źródłami emisji.

B.   Substancje

Pomiary stężeń prekursorów ozonu muszą obejmować przynajmniej tlenki azotu (NO i NO2) oraz, w stosownych przypadkach, metan (CH4) i lotne związki organiczne (LZO). Wybór określonych związków chemicznych, które mają zostać zmierzone, będzie zależał od zamierzonego celu i może zostać uzupełniony innymi związkami będącymi przedmiotem zainteresowania. Państwa członkowskie mogą stosować metodę, którą uznają za odpowiednią do zamierzonego celu. Do dwutlenku azotu i tlenków azotu zastosowanie ma metoda referencyjna określona w załączniku VI.

Zaleca się wykonywanie pomiarów dla LZO ujętych w poniższym wykazie:

C.   Lokalizacja

Pomiary prowadzi się w punktach pomiarowych ustanowionych zgodnie z wymogami niniejszej dyrektywy i uznanych za odpowiednie w świetle celów monitoringu określonych w pkt A niniejszej sekcji.

Sekcja 4 – Pomiar cząstek ultradrobnych (UFP)

A.   Cele

Celem tych pomiarów jest zapewnienie dostępności odpowiednich informacji w miejscach występowania wysokich stężeń UFP, na które wpływ mają głównie źródła związane z transportem lotniczym, wodnym lub drogowym (takie jak lotniska, porty lub drogi), terenami przemysłowymi lub ogrzewaniem domowym. Informacje te muszą być odpowiednie do oceny zwiększonych poziomów stężeń UFP pochodzących z tych źródeł.

B.   Substancje

UFP.

C.   Lokalizacja

Punkty pomiarowe ustanawia się zgodnie z załącznikami IV i V w miejscu, w którym prawdopodobne jest wystąpienie wysokich stężeń UFP i które jest położone po stronie zawietrznej od głównych źródeł, zgodnie z odpowiednim przeważającym kierunkiem wiatru w pobliżu tych źródeł.

(1)  Benzo(a)piren i inne wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne, o których mowa w art. 9 ust. 8.

(2)  W przypadku gdy lokalizacja superstacji monitoringu na obszarze tła miejskiego nie pozwala na zastosowanie wytycznych i kryteriów EMEP zgodnie z załącznikiem IV pkt C lit. f), odpowiedni pomiar depozycji można przeprowadzić w odrębnej lokalizacji na obszarze tła miejskiego w obrębie obszaru reprezentatywności.

(3)  Benzo(a)piren i inne wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne, o których mowa w art. 9 ust. 8.