5.3 Metody wzajemnego udzielania pożyczek między systemami gwarancji depozytów

Umowy o współpracy powinny określać czy, zgodnie z prawem krajowym, systemy gwarancji depozytów będące stronami umowy zgadzają się, co do zasady, udzielić sobie wzajemnie pożyczek na zasadzie dobrowolności.

W przypadku gdy systemy gwarancji depozytów nie zgadzają się udzielić sobie wzajemnie pożyczki, ponieważ ich prawo krajowe nie zezwala im na udzielanie pożyczek innym systemom gwarancji depozytów lub ze względu na decyzję systemów gwarancji depozytów lub wyznaczonych organów, umowa nie powinna zwierać żadnych innych szczegółów na ten temat. Niemniej jednak, w przypadku gdy systemy gwarancji depozytów mogą udzielać sobie wzajemnie pożyczek zgodnie z prawem krajowym, ale podejmują decyzję o nieudzieleniu pożyczki, taka decyzja nie powinna wykluczać możliwości udzielenia sobie pożyczek przez takie systemy w sytuacjach kryzysowych.

W przypadku gdy systemy gwarancji depozytów zamierzają udziel a ć sobie wzajemnie pożyczki, umowa o współpracy powinna określać, w ciągu ilu dni roboczych system gwarancji depozytów, który otrzyma wniosek o pożyczkę powinien podjąć decyzję oraz jakich informacji powinien dostarczyć system gwarancji depozytów wnioskujący o pożyczkę. Umowa o współpracy może zawierać więcej szczegółów dotyczących ostatecznego terminu spłaty oraz pobieranych odsetek, zgodnie z warunkami określonymi w art. 12 ust. 2 dyrektywy 2014/49/UE.