102. Paragraf B5.5.2 MSSF 9 stanowi, że oczekiwane straty kredytowe w całym okresie życia powinny …

Paragraf B5.5.2 MSSF 9 stanowi, że oczekiwane straty kredytowe w całym okresie życia powinny być zasadniczo ujmowane, zanim instrument finansowy staje się przeterminowany, oraz że „zazwyczaj ryzyko kredytowe znacznie wzrasta, zanim instrument finansowy staje się przeterminowany lub zanim można zaobserwować inne czynniki związane z opóźniającym się ze spłatami pożyczkobiorcą (na przykład modyfikację lub restrukturyzację)”. Dlatego analizy instytucji kredytowych powinny uwzględniać fakt, że czynniki determinujące straty kredytowe bardzo często zaczynają pogarszać się dużo wcześniej (miesiące, a w niektórych przypadkach nawet lata wcześniej), zanim jakiekolwiek obiektywne oznaki zaległości będą widoczne w danych ekspozycjach kredytowych. Instytucje kredytowe powinny pamiętać o tym, że dane dotyczące zaległości kredytowych z reguły odnoszą się do przeszłości oraz że rzadko będzie można zastosować je we wdrażaniu podejścia odnoszącego się do oczekiwanych strat kredytowych. Na przykład, jeśli chodzi o portfele detaliczne, niekorzystny rozwój czynników makroekonomicznych i atrybutów pożyczkobiorcy z reguły będzie prowadzić do wzrostu poziomu ryzyka kredytowego dużo wcześniej, zanim pojawią się informacje o opóźnieniu, na przykład o zaległościach kredytowych.

1. Przegląd

1.1 Odwołania

1.2 Zidentyfikowane wymagania

1.3 Powiązane normy

2. Zidentyfikowane wymagania

3. Powiązane normy

• EBA - Published by the European Banking Authority at https://www.eba.europa.eu/