6.3.1.4 Direct and indirect costs

W celu obliczenia straty ekonomicznej, zgodnie z art. 5 pkt. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 instytucje powinny zdyskontować wszystkie kwoty odzyskane, koszty i dodatkowe kwoty po niewykonaniu zobowiązania, stosując roczną stopę dyskontową stanowiącą pierwotną stopę procentową oferowaną w operacjach międzybankowych obowiązującą w momencie niewykonania zobowiązania powiększoną o narzut w wysokości 5 punktów procentowych. W tym celu za pierwotną stopę procentową oferowaną w operacjach międzybankowych należy uznać EURIBOR z okresu 3 miesięcy lub porównywalną płynną stopę procentową w walucie ekspozycji.

W celu obliczenia zrealizowanych LGD instytucje powinny wziąć pod uwagę wszystkie istotne koszty bezpośrednie i pośrednie związane z procesem odzyskiwania należności. W przypadku gdy istotne koszty bezpośrednie i pośrednie dotyczące ściągania należności z tytułu ekspozycji oraz niewykonania zobowiązania przez określonego kontrahenta zostały poniesione przed niewykonaniem zobowiązania, instytucje powinny uwzględnić te koszty w szacowaniu wartości LGD, chyba że przynajmniej jeden z następujących warunków został spełniony:

• (a) koszty te zostały wyraźnie uwzględnione w pozostałej kwocie należnej zobowiązania kredytowego w momencie niewykonania zobowiązania;
• (b) koszty te są związane z poprzednim niewykonaniem zobowiązania przez tego samego dłużnika, który nie uważa się za wielokrotne niewykonanie zobowiązania zgodnie z ust. 101.

Koszty bezpośrednie powinny obejmować koszty usług windykacyjnych zlecanych w ramach outsourcingu, koszy prawne, koszty zabezpieczeń i ubezpieczenia oraz wszelkie inne koszty bezpośrednio związane ze ściąganiem należności z tytułu określonej ekspozycji. Instytucje powinny traktować wszystkie koszty bezpośrednie jako koszty istotne.