Artykuł 95 2

a)

nazwę organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji właściwego dla jednostki zależnej podejmującego decyzję;

b)

nazwy jednostek zależnych grupy objętych jego jurysdykcją, do której odnosi się i ma zastosowanie dana decyzja;

c)

odniesienia do obowiązującego prawa unijnego i krajowego dotyczące przygotowania, finalizacji i stosowania decyzji, w szczególności odniesienia do wszelkich dodatkowych kryteriów określonych przez państwa członkowskie, w których te jednostki zależne grupy uzyskują zezwolenie i na podstawie których określa się minimalny wymóg dotyczący funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych;

d)

datę podjęcia decyzji;

e)

minimalny wymóg dotyczący funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, który ma zostać zastosowany do jednostki zależnej na poziomie indywidualnym, oraz termin spełnienia tego wymogu, w stosownych przypadkach wraz z odpowiednim uzasadnieniem ustanowienia minimalnego wymogu dotyczącego funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych na tym poziomie, uwzględniając kryteria oceny, o których mowa w art. 45 ust. 6 lit. a)–f) dyrektywy 2014/59/UE;

f)

nazwę grupowego organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, wraz ze streszczeniem poglądów wyrażonych przez ten organ oraz informacjami na temat kwestii prowadzących do braku zgody;

g)

uwagi organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji właściwego dla jednostki zależnej dotyczące poglądów wyrażonych przez grupowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, w szczególności na temat kwestii prowadzących do braku zgody;

h)

w przypadku gdy decyzja w sprawie minimalnego wymogu dotyczącego funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych stanowi, że wymóg ten został częściowo spełniony na poziomie jednostki zależnej z wykorzystaniem umownych instrumentów umorzenia lub konwersji długu, decyzja zawiera również szczegółowe informacje wykazujące w sposób zadowalający odpowiedni organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji właściwy dla jednostki zależnej, że instrumenty kwalifikują się jako umowne instrumenty umorzenia lub konwersji długu zgodnie z kryteriami określonymi w art. 45 ust. 14 dyrektywy 2014/59/UE.