13 Διαδικασίες εσωτερικής προειδοποίησης

Κατά τον εντοπισμό και τη μέτρηση ή την αξιολόγηση των κινδύνων, το ίδρυμα θα πρέπει να αναπτύσσει κατάλληλες μεθοδολογίες, περιλαμβανομένων τόσο εργαλείων ανίχνευσης δυνητικών μελλοντικών κινδύνων (forward - looking) όσο και εργαλείων ανάλυσης ιστορικού προφίλ κινδύνου (backward - looking). Οι μεθοδολογίες αυτές θα πρέπει να επιτρέπουν τον αθροιστικό υπολογισμό των ανοιγμάτων κινδύνου σε όλους τους επιχειρηματικούς τομείς και τη διευκόλυνση του εντοπισμού συγκεντρώσεων κινδύνου. Τα εργαλεία θα πρέπει να περιλαμβάνουν την αξιολόγηση του πραγματικού προφίλ κινδύνου έναντι της διάθεσης ανάληψης κινδύνων του ιδρύματος, καθώς και τον εντοπισμό και την αξιολόγηση των δυνητικών ανοιγμάτων κινδύνου και των ανοιγμάτων κινδύνου σε σενάρια προσομοίωσης ακραίων καταστάσεων υπό ευρύ φάσμα υποθετικών αντίξοων συνθηκών έναντι της ικανότητας ανάληψης κινδύνων του ιδρύματος. Τα εργαλεία θα πρέπει να παρέχουν πληροφορίες σχετικά με οποιαδήποτε προσαρμογή του προφίλ κινδύνου που ενδέχεται να είναι αναγκαία. Τα ιδρύματα θα πρέπει να βασίζονται σε δεόντως συντηρητικές παραδοχές κατά την ανάπτυξη των σεναρίων προσομοίωσης ακραίων καταστάσεων.

Τα ιδρύματα θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη ότι τα αποτελέσματα των μεθοδολογιών ποσοτικής αξιολόγησης, συμπεριλαμβανομένης της προσομοίωσης ακραίων καταστάσεων, εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τους περιορισμούς και τις παραδοχές των χρησιμοποιούμενων υποδειγμάτων (συμπεριλαμβανομένης της σοβαρότητας και της διάρκειας της δοκιμασίας, καθώς και των υποκείμενων κινδύνων). Για παράδειγμα, οι προβλέψεις ιδιαίτερα υψηλών αποδόσεων στο οικονομικό κεφάλαιο ενδέχεται να οφείλονται σε αστοχία του υποδείγματος (π.χ. στο γεγονός ότι δεν λαμβάνει υπόψη ορισμένους συναφείς κινδύνους) και όχι στην ανώτερη στρατηγική ή στην άριστη υλοποίηση μιας στρατηγικής εκ μέρους του ιδρύματος. Κατά συνέπεια, ο καθορισμός του επιπέδου των κινδύνων που αναλαμβάνονται δεν θα πρέπει να βασίζεται μόνο σε ποσοτικές πληροφορίες ή σε στοιχεία που προκύπτουν από τη χρήση υποδειγμάτων, αλλά θα πρέπει να περιλαμβάνει επίσης μια ποιοτική προσέγγιση (συμπεριλαμβανομένης της γνωμοδότησης εμπειρογνωμόνων και της κριτικής ανάλυσης). Οι σχετικές μακροοικονομικές τάσεις και τα δεδομένα του περιβάλλοντος θα πρέπει να εξετάζονται ρητά για να αναγνωρίζεται η πιθανή επίδρασή τους στα ανοίγματα και στα χαρτοφυλάκια.

Η τελική ευθύνη για την αξιολόγηση των κινδύνων επαφίεται αποκλειστικά και μόνο στο ίδρυμα, το οποίο, κατά συνέπεια, θα πρέπει να αξιολογεί τους κινδύνους με κριτική σκέψη και δεν θα πρέπει να βασίζεται αποκλειστικά σε εξωτερικές αξιολογήσεις. Για παράδειγμα, το ίδρυμα θα πρέπει να ελέγχει και να εγκρίνει ένα μοντέλο κινδύνων που προσφέρεται στην αγορά και να το προσαρμόζει στις ιδιαίτερες συνθήκες του, προκειμένου να διασφαλίζει την ακριβή και ολοκληρωμένη αποτύπωση και ανάλυση των κινδύνων από το μοντέλο .