Άρθρο 6 Αναστολή των ατομικών διώξεων

1.   Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι οφειλέτες δύνανται να επωφεληθούν από αναστολή των ατομικών διώξεων για την προαγωγή των διαπραγματεύσεων επί σχεδίου αναδιάρθρωσης εντός πλαισίου προληπτικής αναδιάρθρωσης.

Τα κράτη μέλη δύνανται να προβλέπουν ότι οι δικαστικές ή διοικητικές αρχές μπορούν να αρνηθούν τη χορήγηση αναστολής των ατομικών διώξεων, αν αυτή δεν είναι αναγκαία ή εφόσον δεν θα επιτύγχανε τον στόχο του πρώτου εδαφίου.

2.   Με την επιφύλαξη των παραγράφων 4 και 5, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η αναστολή των ατομικών διώξεων δύναται να καλύπτει όλα τα είδη των απαιτήσεων, συμπεριλαμβανομένων των εμπραγμάτως ασφαλισμένων απαιτήσεων και των γενικώς προνομιούχων απαιτήσεων.

3.   Τα κράτη μέλη δύνανται να προβλέπουν ότι η αναστολή των ατομικών διώξεων είναι γενική, καταλαμβάνουσα όλους τους πιστωτές, ή περιορισμένη, καταλαμβάνουσα έναν ή περισσότερους επιμέρους πιστωτές ή κατηγορίες πιστωτών.

Σε περίπτωση περιορισμένης αναστολής, η αναστολή εφαρμόζεται μόνο στους πιστωτές που έχουν ενημερωθεί σχετικά με τις διαπραγματεύσεις όπως αναφέρονται στην παράγραφο 1 για το σχέδιο αναδιάρθρωσης ή σχετικά με την αναστολή, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία.

4.   Τα κράτη μέλη δύνανται να εξαιρούν ορισμένες απαιτήσεις ή κατηγορίες απαιτήσεων από το πεδίο εφαρμογής της αναστολής των ατομικών διώξεων σε σαφώς καθορισμένες περιστάσεις, εφόσον η εν λόγω εξαίρεση αιτιολογείται δεόντως και:

5.   Με την επιφύλαξη του δευτέρου εδαφίου της παρούσης παραγράφου, η παράγραφος 2 δεν εφαρμόζεται όσον αφορά τις απαιτήσεις εργαζομένων.

Τα κράτη μέλη μπορούν κατά παρέκκλιση από το πρώτο εδάφιο να εφαρμόζουν την παράγραφο 2 στις απαιτήσεις των εργαζομένων, αν και εφόσον τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι για την εξόφληση των εν λόγω απαιτήσεων παρέχονται εγγυήσεις στα πλαίσια προληπτικής αναδιάρθρωσης σε παρόμοιο επίπεδο προστασίας.

6.   Η αρχική διάρκεια της αναστολής των ατομικών διώξεων περιορίζεται σε μέγιστη χρονική περίοδο που δεν υπερβαίνει τους τέσσερις μήνες.

7.   Παρά τα οριζόμενα στην παράγραφο 6, τα κράτη μέλη δύνανται να παρέχουν στις δικαστικές ή διοικητικές αρχές τη δυνατότητα παράτασης της διάρκειας της αναστολής των ατομικών διώξεων ή χορήγησης νέας αναστολής των ατομικών διώξεων, κατόπιν αίτησης του οφειλέτη, πιστωτή ή, κατά περίπτωση, επαγγελματία στον τομέα της αναδιάρθρωσης. Παράταση της διάρκειας ή νέα περίοδος αναστολής των ατομικών διώξεων χορηγείται μόνον αν σαφώς καθορισμένες περιστάσεις δείχνουν ότι οι εν λόγω παρατάσεις ή νέες περίοδοι αναστολής είναι δεόντως αιτιολογημένες, όπως:

8.   Η συνολική διάρκεια της αναστολής των ατομικών διώξεων, συμπεριλαμβανομένων των παρατάσεων και των ανανεώσεών της, δεν υπερβαίνει τους δώδεκα μήνες.

Σε περίπτωση που τα κράτη μέλη επιλέγουν να εφαρμόσουν την παρούσα οδηγία με μία ή περισσότερες διαδικασίες ή μέτρα που δεν πληρούν τους όρους για τη γνωστοποίηση σύμφωνα με το παράρτημα Α του κανονισμού (ΕΕ) 2015/848, η συνολική διάρκεια της αναστολής στο πλαίσιο αυτών των διαδικασιών περιορίζεται σε τέσσερις μήνες το πολύ εάν το κέντρο των κυρίων συμφερόντων του οφειλέτη έχει μεταφερθεί από άλλο κράτος μέλος εντός του τριμήνου που προηγήθηκε της υποβολής αιτήματος για την κίνηση προληπτικης διαδικασίας αναδιάρθρωσης.

9.   Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι δικαστικές ή διοικητικές αρχές δύνανται να άρουν την αναστολή των ατομικών διώξεων στις ακόλουθες περιπτώσεις:

Τα κράτη μέλη δύνανται να περιορίζουν την εξουσία άρσης της αναστολής των ατομικών διώξεων στις περιπτώσεις όπου οι πιστωτές δεν είχαν την ευκαιρία να εκφράσουν τις απόψεις τους πριν την έναρξη ισχύος της αναστολής ή προτού χορηγηθεί χρονική παράταση από δικαστική ή διοικητική αρχή.

Εντός της προθεσμίας που αναφέρεται στην παράγραφο 6, τα κράτη μέλη δύνανται να προβλέπουν ελάχιστο διάστημα με υπερβαίνον την αναφερομένη στην παράγραφο 6 περίοδο, κατά το οποίο δεν μπορεί να αρθεί η αναστολή των ατομικών διώξεων.