Άρθρο 19στ Ενδεικτικός εθνικός στόχος για ευελιξία χωρίς ορυκτά καύσιμα

Άρθρο 19στ

Το αργότερο έξι μήνες μετά την υποβολή της έκθεσης σύμφωνα με το άρθρο 19ε παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού, κάθε κράτος μέλος ορίζει, βάσει της εν λόγω έκθεσης, έναν ενδεικτικό εθνικό στόχο για την ευελιξία χωρίς ορυκτά καύσιμα, συμπεριλαμβανομένης στον εν λόγω στόχο των αντίστοιχων ειδικών συνεισφορών τόσο της απόκρισης ζήτησης όσο και της αποθήκευσης ενέργειας. Τα κράτη μέλη μπορούν να επιτύχουν τον στόχο αυτό υλοποιώντας το προσδιοριζόμενο δυναμικό της ευελιξίας χωρίς ορυκτά καύσιμα, μέσω της άρσης των φραγμών που εντοπίζονται στην αγορά ή μέσω των καθεστώτων στήριξης της ευελιξίας χωρίς ορυκτά καύσιμα που αναφέρονται στο άρθρο 19ζ του παρόντος κανονισμού. Ο εν λόγω ενδεικτικός εθνικός στόχος, συμπεριλαμβανομένων των αντίστοιχων ειδικών συνεισφορών της απόκρισης ζήτησης και της αποθήκευσης ενέργειας στον εν λόγω στόχο, καθώς και τα μέτρα για την επίτευξή του, αποτυπώνεται επίσης στα ενοποιημένα εθνικά σχέδια των κρατών μελών για την ενέργεια και το κλίμα στη διάσταση «εσωτερική αγορά ενέργειας» σύμφωνα με τα άρθρα 3, 4 και 7 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999 και στις ενοποιημένες εθνικές εκθέσεις προόδου για την ενέργεια και το κλίμα σύμφωνα με το άρθρο 17 του εν λόγω κανονισμού. Τα κράτη μέλη μπορούν να ορίζουν προσωρινούς ενδεικτικούς εθνικούς στόχους πριν από την έκδοση της έκθεσης σύμφωνα με το άρθρο 19ε παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού.

Μετά την αξιολόγηση που διενεργείται σύμφωνα με το άρθρο 9 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999, η Επιτροπή, αφού λάβει τον εθνικό ενδεικτικό στόχο που ορίζεται και κοινοποιείται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο για την αξιολόγηση των εθνικών εκθέσεων.

Με βάση τα συμπεράσματα της έκθεσης που εκπονήθηκε με τις πρώτες πληροφορίες που διαβιβάστηκαν από τα κράτη μέλη, η Επιτροπή μπορεί να καταρτίσει στρατηγική της Ένωσης για την ευελιξία, με ιδιαίτερη έμφαση στην απόκριση ζήτησης και την αποθήκευση ενέργειας, για τη διευκόλυνση της ανάπτυξής τους, η οποία συνάδει με τους ενεργειακούς και κλιματικούς στόχους της Ένωσης για το 2030 και τον στόχο για κλιματική ουδετερότητα για το 2050. Η εν λόγω ενωσιακή στρατηγική για την ευελιξία μπορεί να συνοδεύεται, κατά περίπτωση, από νομοθετική πρόταση.