+Άρθρο 5 Αποκατάσταση θαλάσσιων οικοσυστημάτων
---+Άρθρο 5 1
---+Άρθρο 5 2
---+Άρθρο 5 3
---+Άρθρο 5 4
---+Άρθρο 5 5
---+Άρθρο 5 6
---+Άρθρο 5 7
---+Άρθρο 5 8
---+Άρθρο 5 9
---+Άρθρο 5 10
---+Άρθρο 5 11
---+Άρθρο 5 12
---+Άρθρο 5 13
---+Άρθρο 5 14

Άρθρο 5 Αποκατάσταση θαλάσσιων οικοσυστημάτων

1. Επισκόπηση

,
Τίτλος Κανονισμός
Άρθρο 5 1

1.   Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τα μέτρα αποκατάστασης που είναι απαραίτητα για τη βελτίωση και επαναφορά σε καλή κατάσταση των περιοχών τύπων οικοτόπων που παρατίθενται στο παράρτημα II και δεν βρίσκονται σε καλή κατάσταση. Τέτοιου είδους μέτρα εφαρμόζονται:

α)

έως το 2030, στο 30 % τουλάχιστον της συνολικής περιοχής των ομάδων 1 έως 6 των τύπων οικοτόπων που περιλαμβάνονται στο παράρτημα ΙI η οποία δεν βρίσκεται σε καλή κατάσταση, όπως αποτυπώνεται ποσοτικά στο εθνικό σχέδιο αποκατάστασης που αναφέρεται στο άρθρο 15·

β)

έως το 2040,στο 60 % τουλάχιστον, και έως το 2050 στο 90 % τουλάχιστον της περιοχής κάθε μίας από τις ομάδες 1 έως 6 των τύπων οικοτόπων που παρατίθενται στο παράρτημα IΙ, η οποία δεν βρίσκεται σε καλή κατάσταση, όπως αποτυπώνεται ποσοτικά στο εθνικό σχέδιο αποκατάστασης που αναφέρεται στο άρθρο 15·

γ)

έως το 2040, τουλάχιστον στα δύο τρίτα του ποσοστού που αναφέρεται στο στοιχείο δ) της παρούσης παραγράφου, της περιοχής της ομάδας 7 των τύπων οικοτόπων που παρατίθενται στο παράρτημα ΙI, η οποία δεν βρίσκεται σε καλή κατάσταση, όπως αποτυπώνεται ποσοτικά στο εθνικό σχέδιο αποκατάστασης που αναφέρεται στο άρθρο 15· και

δ)

έως το 2050, σε περιοχή που αντιστοιχεί σε ποσοστό το οποίο καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 3 της περιοχής της ομάδας 7 των τύπων οικοτόπων που περιλαμβάνονται στο παράρτημα ΙI η οποία δεν βρίσκεται σε καλή κατάσταση, όπως αποτυπώνεται ποσοτικά στο εθνικό σχέδιο αποκατάστασης που αναφέρεται στο άρθρο 15.

Το ποσοστό που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο του στοιχείου δ) του παρόντος άρθρου καθορίζεται έτσι ώστε να μην εμποδίζει την επίτευξη ή τη διατήρηση της καλής περιβαλλοντικής κατάστασης, όπως ορίζεται δυνάμει του άρθρου 9 παράγραφος 1 της οδηγίας 2008/56/ΕΚ.

Άρθρο 5 2

2.   Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τα μέτρα αποκατάστασης που είναι απαραίτητα για την επαναφορά των τύπων οικοτόπων στις ομάδες 1 έως 6 που παρατίθενται στο παράρτημα II σε περιοχές που δεν εμφανίζονται αυτοί οι τύποι οικοτόπων με σκοπό την επίτευξη της ικανοποιητικής περιοχής αναφοράς για τους εν λόγω τύπους οικοτόπων. Τα μέτρα αυτά εφαρμόζονται σε περιοχές που αντιπροσωπεύουν τουλάχιστον το 30 % της πρόσθετης επιφάνειας που απαιτείται για την επίτευξη της ικανοποιητικής περιοχής αναφοράς για κάθε ομάδα τύπων οικοτόπων, όπως αποτυπώνεται ποσοτικά στο εθνικό σχέδιο αποκατάστασης που αναφέρεται στο άρθρο 15, έως το 2030, σε περιοχές που καταλαμβάνουν τουλάχιστον το 60 % της εν λόγω επιφάνειας έως το 2040 και το 100 % της εν λόγω επιφάνειας έως το 2050.

Άρθρο 5 3

3.   Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, εάν ένα κράτος μέλος θεωρεί ότι δεν είναι δυνατόν να εφαρμοστούν έως το 2050 τα απαιτούμενα μέτρα για την επίτευξη της ικανοποιητικής περιοχής αναφοράς για συγκεκριμένο τύπο οικοτόπου στο 100 % της επιφάνειας, το οικείο κράτος μέλος μπορεί να ορίσει χαμηλότερο ποσοστό σε επίπεδο μεταξύ 90 % και 100 % στο εθνικό του σχέδιο αποκατάστασης, όπως αναφέρεται στο άρθρο 15, και να παράσχει επαρκή αιτιολόγηση. Στην περίπτωση αυτή, το κράτος μέλος θεσπίζει τα σταδιακά μέτρα αποκατάστασης που απαιτούνται για την επίτευξη του εν λόγω χαμηλότερου ποσοστού έως το 2050. Έως το 2030, τα εν λόγω μέτρα αποκατάστασης καλύπτουν τουλάχιστον το 30 % της πρόσθετης επιφάνειας που απαιτείται για την επίτευξη του εν λόγω χαμηλότερου ποσοστού έως το 2050, και έως το 2040 καλύπτουν τουλάχιστον το 60 % της πρόσθετης επιφάνειας που απαιτείται για την επίτευξη του χαμηλότερου αυτού ποσοστού έως το 2050.

Άρθρο 5 4

4.   Σε περίπτωση που κράτος μέλος εφαρμόσει την παρέκκλιση σύμφωνα με την παράγραφο 3 σε συγκεκριμένους τύπους οικοτόπων, η υποχρέωση που ορίζεται στην παράγραφο 2 ισχύει για την υπόλοιπη πρόσθετη επιφάνεια που είναι αναγκαία ώστε να επιτευχθεί η ικανοποιητική περιοχή αναφοράς για κάθε ομάδα τύπων οικοτόπων που παρατίθεται στο παράρτημα ΙI στους οποίους ανήκουν οι εν λόγω συγκεκριμένοι τύποι οικοτόπων.

Άρθρο 5 5

5.   Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τα μέτρα αποκατάστασης για τους θαλάσσιους οικοτόπους των ειδών που παρατίθενται στο παράρτημα III του παρόντος κανονισμού και στα παραρτήματα II, IV και V της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ και για τους θαλάσσιους οικοτόπους άγριων πτηνών που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2009/147/ΕΚ τα οποία είναι, επιπροσθέτως των μέτρων αποκατάστασης που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 του παρόντος άρθρου, απαραίτητα για να βελτιωθεί η ποιότητα και η ποσότητα των εν λόγω οικοτόπων, μεταξύ άλλων με την επαναφορά τους, καθώς και να ενισχυθεί η συνδεσιμότητα, έως ότου επιτευχθεί επαρκής ποιότητα και ποσότητα των εν λόγω οικοτόπων.

Άρθρο 5 6

6.   Ο καθορισμός των καταλληλότερων περιοχών για μέτρα αποκατάστασης σύμφωνα με τις παραγράφους 1, 2 και 5 του παρόντος άρθρου βασίζεται στις βέλτιστες διαθέσιμες γνώσεις και στην πλέον πρόσφατη τεχνική και επιστημονική πρόοδο για τον καθορισμό της κατάστασης των τύπων οικοτόπων οι οποίοι παρατίθενται στο παράρτημα II του παρόντος κανονισμού, καθώς και της ποιότητας και της ποσότητας των οικοτόπων των ειδών που αναφέρονται στην παράγραφο 5 του παρόντος άρθρου, με χρήση των πληροφοριών που υποβάλλονται δυνάμει του άρθρου 17 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, του άρθρου 12 της οδηγίας 2009/147/ΕΚ και του άρθρου 17 της οδηγίας 2008/56/ΕΚ.

Άρθρο 5 7

7.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι η κατάσταση είναι γνωστή για τις ακόλουθες περιοχές:

α)

έως το 2030, για τουλάχιστον το 50 % της περιοχής που κατανέμεται σε όλους τους τύπους οικοτόπων στις ομάδες 1 έως 6 που παρατίθενται στο παράρτημα II·

β)

έως το 2040, για όλες τις περιοχές των τύπων οικοτόπων στις ομάδες 1 έως 6 των τύπων οικοτόπων που παρατίθενται στο παράρτημα II·

γ)

έως το 2040, για τουλάχιστον το 50 % της περιοχής που κατανέμεται σε όλους τους τύπους οικοτόπων στην ομάδα 7 των τύπων οικοτόπων που παρατίθενται στο παράρτημα II·

δ)

έως το 2050, για όλες τις περιοχές των τύπων οικοτόπων στην ομάδα 7 των τύπων οικοτόπων που παρατίθενται στο παράρτημα II.

Άρθρο 5 8

8.   Τα μέτρα αποκατάστασης που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 εξετάζουν την ανάγκη για βελτιωμένη οικολογική συνοχή και συνδεσιμότητα μεταξύ των τύπων οικοτόπων που παρατίθενται στο παράρτημα II και λαμβάνουν υπόψη τις οικολογικές απαιτήσεις των ειδών που αναφέρονται στην παράγραφο 5 και απαντούν σε αυτούς τους τύπους οικοτόπων.

Άρθρο 5 9

9.   Τα κράτη μέλη θεσπίζουν μέτρα με στόχο να διασφαλίζεται ότι οι περιοχές που υπόκεινται σε μέτρα αποκατάστασης σύμφωνα με τις παραγράφους 1, 2 και 5 παρουσιάζουν συνεχή βελτίωση της κατάστασης των τύπων οικοτόπων που παρατίθενται στο παράρτημα IΙ έως ότου επιτευχθεί καλή κατάσταση, καθώς και συνεχή βελτίωση της ποιότητας των οικοτόπων των ειδών που αναφέρονται στην παράγραφο 5, έως ότου επιτευχθεί επαρκής ποιότητα των εν λόγω οικοτόπων.

Με επιφύλαξη της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, τα κράτη μέλη θεσπίζουν μέτρα με στόχο να διασφαλίζεται ότι δεν υποβαθμίζονται σημαντικά περιοχές στις οποίες έχει επιτευχθεί καλή κατάσταση και επαρκής ποιότητα των οικοτόπων των ειδών.

Άρθρο 5 10

10.   Με επιφύλαξη της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ, τα κράτη μέλη, έως την ημερομηνία δημοσίευσης των εθνικών τους σχεδίων αποκατάστασης σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 6 του παρόντος κανονισμού, επιχειρούν να θεσπίσουν τα μέτρα που απαιτούνται για την πρόληψη σημαντικής υποβάθμισης περιοχών όπου υπάρχουν οι τύποι οικοτόπων που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙI του παρόντος κανονισμού και βρίσκονται σε καλή κατάσταση, ή μέτρα που απαιτούνται για την επίτευξη των στόχων αποκατάστασης που ορίζονται στην παράγραφο 14 του παρόντος άρθρου.

Άρθρο 5 11

11.   Εκτός των τόπων Natura 2000, η υποχρέωση που ορίζεται στην παράγραφο 9 δεν ισχύει για την υποβάθμιση που προκαλείται από:

α)

ανωτέρα βία συμπεριλαμβανομένων των φυσικών καταστροφών·

β)

αναπόφευκτους μετασχηματισμούς οικοτόπων που προκαλούνται άμεσα από την κλιματική αλλαγή·

γ)

σχέδιο ή έργο υπέρτερου δημόσιου συμφέροντος, που θα καθοριστεί κατά περίπτωση και για το οποίο δεν υπάρχουν λιγότερο επιζήμιες εναλλακτικές λύσεις· ή

δ)

ενέργεια ή παράλειψη τρίτων χωρών για την οποία το οικείο κράτος μέλος δεν είναι υπεύθυνο.

Άρθρο 5 12

12.   Εκτός των τόπων Natura 2000, η υποχρέωση που ορίζεται στην παράγραφο 10 δεν ισχύει για την υποβάθμιση που προκαλείται από:

α)

ανωτέρα βία συμπεριλαμβανομένων των φυσικών καταστροφών·

β)

αναπόφευκτους μετασχηματισμούς οικοτόπων που προκαλούνται άμεσα από την κλιματική αλλαγή·

γ)

σχέδια ή έργα υπέρτερου δημόσιου συμφέροντος για τα οποία δεν υπάρχουν λιγότερο επιζήμιες εναλλακτικές λύσεις· ή

δ)

ενέργεια ή παράλειψη τρίτων χωρών για την οποία το οικείο κράτος μέλος δεν είναι υπεύθυνο.

Άρθρο 5 13

13.   Εντός των τόπων Natura 2000, η μη εκπλήρωση των υποχρεώσεων που ορίζονται στις παραγράφους 9 και 10 δικαιολογείται εάν προκαλείται από:

α)

ανωτέρα βία συμπεριλαμβανομένων των φυσικών καταστροφών·

β)

αναπόφευκτους μετασχηματισμούς οικοτόπων που προκαλούνται άμεσα από την κλιματική αλλαγή· ή

γ)

σχέδιο ή έργο που έχει εγκριθεί σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 4 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ.

Άρθρο 5 14

14.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι σημειώνεται:

α)

αύξηση της περιοχής σε καλή κατάσταση για τους τύπους οικοτόπων των ομάδων 1 έως 6 των τύπων οικοτόπων του παραρτήματος ΙI έως ότου τουλάχιστον το 90 % να βρίσκεται σε καλή κατάσταση και έως ότου επιτευχθεί η ικανοποιητική περιοχή αναφοράς για κάθε τύπο οικοτόπου σε κάθε βιογεωγραφική περιοχή του οικείου κράτους μέλους·

β)

αύξηση της περιοχής οικοτόπων σε καλή κατάσταση για τους τύπους οικοτόπων που περιλαμβάνονται στην ομάδα 7 των τύπων οικοτόπων του παραρτήματος ΙI έως ότου τουλάχιστον το ποσοστό που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο δ) να βρίσκεται σε καλή κατάσταση και έως ότου επιτευχθεί η ικανοποιητική περιοχή αναφοράς για κάθε τύπο οικοτόπου σε κάθε βιογεωγραφική περιοχή του οικείου κράτους μέλους·

γ)

αυξητική τάση προς την κατεύθυνση της επαρκούς ποιότητας και ποσότητας των θαλάσσιων οικοτόπων των ειδών που παρατίθενται στο παράρτημα III του παρόντος κανονισμού και στα παραρτήματα II, IV και V της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ και των ειδών που καλύπτονται από την οδηγία 2009/147/ΕΚ.

1.1 Παραπομπές

1.2 Εντοπισμένες απαιτήσεις

1.3 Σχετικά πρότυπα

2. Εντοπισμένες απαιτήσεις

Απαιτήσεις
Πηγή Απαίτηση

3. Σχετικά πρότυπα

Πρότυπα
Πηγή Απαίτηση
  • Builddate: 29.07.2024 00:00:00 -Doknr: CELEX:32024R1991
  • EULAW -

    EN: Legal acts of the European Union from EUR-Lex, https://eur-lex.europa.eu/. © European Union. Re-use is authorised by Decision 2011/833/EU, provided the source is acknowledged; the consolidated texts are licensed under CC BY 4.0 (EUR-Lex legal notice). Divided into sections and converted into the GRCA format, the wording unchanged. Only the legislation published in the Official Journal of the European Union is deemed authentic.

    DE: Rechtsakte der Europäischen Union aus EUR-Lex, https://eur-lex.europa.eu/. © Europäische Union. Weiterverwendung nach Beschluss 2011/833/EU mit Quellenangabe gestattet; die konsolidierten Fassungen stehen unter CC BY 4.0 (Rechtlicher Hinweis von EUR-Lex). In Abschnitte aufgeteilt und in das GRCA-Format umgewandelt, der Wortlaut unverändert. Verbindlich sind allein die im Amtsblatt der Europäischen Union veröffentlichten Rechtsakte.