Άρθρο 290 Προσομοίωση ακραίων καταστάσεων

Ένα ίδρυμα διαθέτει ολοκληρωμένο πρόγραμμα προσομοίωσης ακραίων καταστάσεων για τον CCR το οποίο χρησιμοποιεί μεταξύ άλλων για την αξιολόγηση των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων για CCR και συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις που ορίζονται στις παραγράφους 2 έως 10.

Το πρόγραμμα εντοπίζει δυνητικά γεγονότα ή μελλοντικές μεταβολές των οικονομικών συνθηκών που μπορούν να έχουν δυσμενείς επιπτώσεις στα ανοίγματα του ιδρύματος και αξιολογεί την ικανότητά του να αντιμετωπίσει τις μεταβολές αυτές.

Οι μετρήσεις του προγράμματος συγκρίνονται με τα όρια κινδύνου και θεωρούνται από το ίδρυμα ως μέρος της διαδικασίας που ορίζεται στο άρθρο 81 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ.

Το πρόγραμμα αποτυπώνει το σύνολο των συναλλαγών και των αθροιστικών ανοιγμάτων σε όλες τις μορφές του πιστωτικού κινδύνου του αντισυμβαλλομένου σε επίπεδο συγκεκριμένων αντισυμβαλλομένων εντός επαρκούς χρονικού πλαισίου για τη διεξαγωγή τακτικών προσομοιώσεων ακραίων καταστάσεων.

Παρέχει τουλάχιστον μηνιαίες προσομοιώσεις ακραίων καταστάσεων των ανοιγμάτων για τους βασικούς παράγοντες κινδύνου της αγοράς, όπως είναι τα επιτόκια, οι συναλλαγματικές ισοτιμίες, οι μετοχές, τα πιστωτικά περιθώρια και οι τιμές των βασικών εμπορευμάτων για όλους τους αντισυμβαλλομένους του ιδρύματος, προκειμένου να εντοπίζει και να δίνει τη δυνατότητα στο ίδρυμα να μειώνει, όποτε είναι απαραίτητο, τις υπερβολικά μεγάλες συγκεντρώσεις σε συγκεκριμένους κινδύνους κατεύθυνσης. Οι προσομοιώσεις ακραίων καταστάσεων των ανοιγμάτων –συμπεριλαμβανομένων των κινδύνων μιας μεταβλητής, πολλαπλών μεταβλητών και των σημαντικών κινδύνων που δεν συγκαταλέγονται στους κινδύνους κατεύθυνσης– και η κοινή δοκιμή του ανοίγματος και της πιστοληπτικής ικανότητας εκτελούνται σε επίπεδο μεμονωμένου αντισυμβαλλομένου, ομάδας αντισυμβαλλομένων και ενοποιημένου CCR για όλο το ίδρυμα.

Εφαρμόζει τουλάχιστον τριμηνιαία σενάρια προσομοίωσης ακραίων καταστάσεων πολλαπλών μεταβλητών και αξιολογεί τους σημαντικούς κινδύνους εκτός των κινδύνων κατεύθυνσης, συμπεριλαμβανομένων των ανοιγμάτων στην καμπύλη απόδοσης και του κινδύνου βάσης. Οι προσομοιώσεις ακραίων καταστάσεων πολλαπλών μεταβλητών εξετάζουν τουλάχιστον τα κατωτέρω σενάρια, στα οποία συμβαίνουν οι ακόλουθες καταστάσεις:

Η αυστηρότητα των διαταραχών των υποκείμενων παραγόντων κινδύνου συνάδει με τον σκοπό της προσομοίωσης ακραίων καταστάσεων. Κατά την αξιολόγηση της φερεγγυότητας υπό ακραίες καταστάσεις, οι διαταραχές των υποκείμενων παραγόντων κινδύνου είναι επαρκώς αυστηρές για να αποτυπώνουν ιστορικά ακραία περιβάλλοντα αγοράς και υπερβολικές αλλά εύλογες ακραίες συνθήκες της αγοράς. Οι προσομοιώσεις ακραίων καταστάσεων αξιολογούν τον αντίκτυπο των εν λόγω διαταραχών στα ίδια κεφάλαια, στις απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων και στα κέρδη. Για τους σκοπούς της καθημερινής παρακολούθησης του χαρτοφυλακίου, της αντιστάθμισης και της διαχείρισης των συγκεντρώσεων, το πρόγραμμα προσομοίωσης λαμβάνει επίσης υπόψη λιγότερο αυστηρά και πιο πιθανά σενάρια.

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει μια πρόβλεψη, εάν απαιτείται, για αντίστροφες ασκήσεις προσομοίωσης για τον προσδιορισμό ακραίων, αλλά εύλογων σεναρίων που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε σημαντικά δυσμενή αποτελέσματα. Οι αντίστροφες ασκήσεις προσομοίωσης εξετάζουν τον αντίκτυπο σημαντικής μη γραμμικότητας του χαρτοφυλακίου.

The results of the stress testing under the programme shall be reported regularly, at least on a quarterly basis, to senior management. The reports and analysis of the results shall cover the largest counterparty-level impacts across the portfolio, material concentrations within segments of the portfolio (within the same industry or region), and relevant portfolio and counterparty specific trends.

Τα ανώτερα διοικητικά στελέχη αναλαμβάνουν κυρίαρχο ρόλο στην ενσωμάτωση των προσομοιώσεων ακραίων καταστάσεων στο πλαίσιο διαχείρισης κινδύνου και στη νοοτροπία αντιμετώπισης των κινδύνων του ιδρύματος και διασφαλίζουν ότι τα αποτελέσματα είναι ουσιαστικά και χρησιμοποιούνται για τη διαχείριση του CCR. Τα αποτελέσματα των προσομοιώσεων ακραίων καταστάσεων για σημαντικά ανοίγματα πρέπει τουλάχιστον να αξιολογούνται έναντι κατευθυντήριων γραμμών που αναφέρουν την πολιτική ανάληψης κινδύνων του ιδρύματος και να αναφέρονται στα ανώτερα διοικητικά στελέχη για συζήτηση και ανάληψη ενεργειών όταν εντοπίζονται υπερβολικοί ή συγκεντρωμένοι κίνδυνοι.