+Άρθρο 13 Δυνατότητα ευελιξίας σχετικά με διαχειριζόμενες δασικές εκτάσεις
---+Άρθρο 13 1.
---+Άρθρο 13 2.
---+Άρθρο 13 3.
---+Άρθρο 13 4.

Άρθρο 13 Δυνατότητα ευελιξίας σχετικά με διαχειριζόμενες δασικές εκτάσεις

Δυνατότητα ευελιξίας σχετικά με διαχειριζόμενες δασικές εκτάσεις

1. Επισκόπηση

,
Τίτλος Κανονισμός
Άρθρο 13 1.
Όταν σε ένα κράτος μέλος, την περίοδο από το 2021 έως 2025, οι συνολικές εκπομπές υπερβαίνουν τις συνολικές απορροφήσεις στις κατηγορίες λογιστικής καταγραφής γης που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1, όπως καταγράφονται λογιστικά σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, το εν λόγω κράτος μέλος δύναται να χρησιμοποιήσει τη δυνατότητα ευελιξίας που ορίζεται στο παρόν άρθρο σχετικά με διαχειριζόμενες δασικές εκτάσεις προκειμένου να συμμορφωθεί με το άρθρο 4 παράγραφος 1.
Άρθρο 13 2.

Όταν, κατά την περίοδο από το 2021 έως το 2025, το αποτέλεσμα του υπολογισμού που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 1 είναι θετικό, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος δικαιούται να αντισταθμίσει τις εκπομπές που αντιστοιχούν στο αποτέλεσμα αυτού του υπολογισμού, εφόσον πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:

α) 

το κράτος μέλος έχει συμπεριλάβει, στη στρατηγική που έχει υποβάλει σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999, εν εξελίξει ή σχεδιαζόμενα συγκεκριμένα μέτρα που διασφαλίζουν τη διατήρηση ή τη βελτίωση, κατά περίπτωση, δασικών καταβοθρών και δεξαμενών, καθώς και πληροφορίες σχετικά με τον αντίκτυπο των μέτρων αυτών στους σχετικούς περιβαλλοντικούς στόχους, συμπεριλαμβανομένων, μεταξύ άλλων, της προστασίας της βιοποικιλότητας και της προσαρμογής σε φυσικές διαταραχές· και

β) 

οι συνολικές εκπομπές εντός της Ένωσης δεν υπερβαίνουν τις συνολικές απορροφήσεις στις κατηγορίες λογιστικής καταγραφής γης που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού για την περίοδο από το 2021 έως το 2025.

Κατά την αξιολόγηση του κατά πόσον οι συνολικές εκπομπές εντός της Ένωσης υπερβαίνουν τις συνολικές απορροφήσεις, όπως αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο στοιχείο β) της παρούσας παραγράφου, η Επιτροπή διασφαλίζει ότι αποφεύγεται από τα κράτη μέλη η διπλή καταγραφή, ιδίως κατά την άσκηση των δυνατοτήτων ευελιξίας που ορίζονται στο άρθρο 12 του παρόντος κανονισμού και στο άρθρο 7 παράγραφος 1 ή το άρθρο 9 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/842.

Άρθρο 13 3.
Η αντιστάθμιση που αναφέρεται στην παράγραφο 2 μπορεί να καλύπτει μόνο καταβόθρες που καταγράφονται λογιστικά ως εκπομπές έναντι του επιπέδου αναφοράς δασικών εκτάσεων του εν λόγω κράτους μέλους και δεν υπερβαίνει, για την περίοδο από 2021 έως 2025, το 50 % του μέγιστου ποσού αντιστάθμισης για το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος που καθορίζεται στο παράρτημα VII.
Άρθρο 13 4.
Τα κράτη μέλη υποβάλλουν στοιχεία στην Επιτροπή σχετικά με τις επιπτώσεις των φυσικών διαταραχών που υπολογίζονται σύμφωνα με το παράρτημα VI και τα μέτρα που σχεδιάζουν να λάβουν για την πρόληψη ή τον μετριασμό παρόμοιων επιπτώσεων στο μέλλον, προκειμένου να είναι επιλέξιμα για αντιστάθμιση των υπολειπόμενων καταβοθρών που λογίζονται ως εκπομπές έναντι του επιπέδου αναφοράς δασικών εκτάσεών τους, έως το ποσό που δεν έχει χρησιμοποιηθεί από άλλα κράτη μέλη εκ του πλήρους ποσού της αντιστάθμισης για την περίοδο από το 2021 έως το 2025 που ορίζεται στο παράρτημα VII. Σε περίπτωση που η ζητούμενη αντιστάθμιση υπερβαίνει το διαθέσιμο ποσό της αχρησιμοποίητης αντιστάθμισης, η εν λόγω αχρησιμοποίητη αντιστάθμιση κατανέμεται κατ’ αναλογία στα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη. Η Επιτροπή δημοσιεύει τα στοιχεία που υποβάλλονται από τα κράτη μέλη.

1.1 Παραπομπές

1.2 Εντοπισμένες απαιτήσεις

1.3 Σχετικά πρότυπα

2. Εντοπισμένες απαιτήσεις

Απαιτήσεις
Πηγή Απαίτηση

3. Σχετικά πρότυπα

Πρότυπα
Πηγή Απαίτηση