1. Elke lidstaat zet een of meer financieringsregelingen op om ervoor te zorgen dat de afwikkelingsautoriteit over voldoende middelen beschikt via vooraf en/of achteraf te betalen bijdragen van verzekerings- en herverzekeringsondernemingen waaraan in die lidstaat vergunning is verleend en van Uniebijkantoren van ondernemingen van derde landen die op het grondgebied van die lidstaat zijn gevestigd, ter dekking van ten minste de betaling van het verschil aan aandeelhouders, verzekeringnemers, begunstigden, indieners van vorderingen of andere schuldeisers als bedoeld in artikel 57.
De lidstaten kunnen in de mogelijkheid voorzien de in de eerste alinea bedoelde financieringsregelingen ook te gebruiken ter dekking van andere kosten die voortvloeien uit het gebruik van afwikkelingsinstrumenten, voor zover het gebruik van financieringsregelingen noodzakelijk is om de afwikkelingsdoelstellingen te verwezenlijken.
De lidstaten kunnen dezelfde administratieve structuur gebruiken voor hun financieringsregelingen als voor hun verzekeringsgarantiestelsels, rekening houdend met Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad (26).