Artykuł 33 Dochodzenia ogólne

1.   W celu wypełniania swoich obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia ESMA może przeprowadzać niezbędne dochodzenia względem osób, o których mowa w art. 32 ust. 1. W tym celu urzędnicy ESMA i inne osoby upoważnione przez ESMA mają prawo do:

2.   Urzędnicy ESMA i inne osoby upoważnione przez ESMA do prowadzenia dochodzeń, o których mowa w ust. 1, wykonują swoje uprawnienia po przedstawieniu pisemnego upoważnienia określającego przedmiot i cel tego dochodzenia. W upoważnieniu tym wskazuje się również okresowe kary pieniężne przewidziane w art. 37 ust. 1, nakładane w przypadku, gdy wymagane dokumenty, dane, procedury lub inne materiały bądź informacje, które mają być przedstawione przez osoby, o których mowa w art. 32 ust. 1, nie zostaną przekazane lub są niepełne, a także kary pieniężne przewidziane w art. 36, w przypadku gdy informacje przedstawione przez osoby, o których mowa w art. 32 ust. 1, są niezgodne z prawdą lub mylące.

3.   Osoby, o których mowa w art. 32 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, mają obowiązek poddać się dochodzeniom wszczętym na podstawie decyzji ESMA. W decyzji określa się przedmiot i cel dochodzenia, okresowe kary pieniężne przewidziane w art. 37 niniejszego rozporządzenia i środki odwoławcze dostępne na mocy rozporządzenia (UE) nr 1095/2010 oraz informuje się o prawie do zaskarżenia decyzji do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

4.   Z odpowiednim wyprzedzeniem przed rozpoczęciem dochodzenia ESMA informuje właściwy organ państwa członkowskiego, na którego terytorium ma być prowadzone dochodzenie, o samym dochodzeniu i o tożsamości osób upoważnionych przez ESMA na potrzeby dochodzenia. Na żądanie ESMA urzędnicy danego właściwego organu udzielają tym upoważnionym osobom pomocy w wykonywaniu ich zadań. Na żądanie urzędnicy danego właściwego organu mogą być obecni podczas dochodzeń.

5.   Jeżeli żądanie przedstawienia rejestrów połączeń telefonicznych i przesyłu danych, o którym mowa w ust. 1 lit. e), wymaga uzyskania zgody organu sądowego zgodnie z przepisami krajowymi, występuje się o taką zgodę. O wydanie takiej zgody można również wystąpić zapobiegawczo.

6.   W przypadku gdy zostanie złożony wniosek o zgodę, o której mowa ust. 5, krajowy organ sądowy sprawdza, czy decyzja ESMA jest autentyczna i czy przewidziane środki przymusu nie są arbitralne ani nadmierne, uwzględniając przedmiot dochodzenia. Sprawdzając, czy środki przymusu są proporcjonalne, krajowy organ sądowy może zwrócić się do ESMA o szczegółowe wyjaśnienia, w szczególności w odniesieniu do przesłanek, na podstawie których ESMA podejrzewa, że miało miejsce naruszenie niniejszego rozporządzenia, powagi zarzucanego naruszenia oraz sposobu, w jaki osoba, wobec której stosowane są środki przymusu, uczestniczyła w danym naruszeniu. Krajowy organ sądowy nie może jednak dokonywać oceny konieczności przeprowadzania dochodzenia ani żądać dostępu do informacji zawartych w aktach sprawy ESMA. Zgodność z prawem decyzji ESMA podlega kontroli jedynie ze strony Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej zgodnie z procedurą określoną w rozporządzeniu (UE) nr 1095/2010.