ZAŁĄCZNIK I ZMIANY METODY IRB

ekspozycje w dodatkowej jednostce gospodarczej, które dotyczą tego samego rodzaju produktu lub dłużnika;

ekspozycje dotyczące dodatkowego rodzaju produktu lub dłużnika, chyba że dodatkowy rodzaj produktu lub dłużnika wchodzi w zakres stosowania zatwierdzonego systemu ratingowego zgodnie z kryteriami określonymi w lit. c) ppkt (i) i (ii);

dodatkowe ekspozycje związane z podjęciem decyzji o udzieleniu grupie pożyczki przez osobę trzecią, chyba że instytucja może wykazać, iż dodatkowe ekspozycje wchodzą w zakres stosowania zatwierdzonego systemu ratingowego w oparciu o następujące kryteria:

W celu ustalenia „reprezentatywności” i „porównywalności”, o których mowa w ust. 1 ppkt (i) i (ii), instytucje przedstawiają wyczerpujący opis stosowanych kryteriów i środków.

ekspozycje z tytułu uproszczonej metody ważenia ryzykiem zgodnie z art. 155 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

ekspozycje z tytułu metody opartej na PD/LGD zgodnie z art. 155 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

ekspozycje z tytułu tymczasowego stosowania w niepełnym zakresie zgodnie z art. 495 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

ekspozycje z tytułu tego samego rodzaju produktu w dodatkowej jednostce gospodarczej;

ekspozycje z tytułu dodatkowego rodzaju produktu, chyba że instytucja jest w stanie wykazać, że dany typ produktu jest objęty zakresem stosowania istniejącej metody modeli wewnętrznych w stosunku do ekspozycji kapitałowych.

zmiany w metodyce stosowanej przy przypisywaniu ekspozycji do różnych klas ekspozycji zgodnie z art. 147 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

zmiany w metodyce stosowanej przy przypisywaniu dłużnika lub transakcji do systemu ratingowego zgodnie z art. 169 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

zmiany metody modelowania stosowanej przy przypisywaniu dłużnika do klas jakości lub pul dłużników lub ekspozycji do klas instrumentów lub pul instrumentów zgodnie z art. 171 ust. 1 i art. 172 ust. 1 lit. a)–d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

zmiany podejścia instytucji do zasady „jeden dłużnik-jeden rating” w rozumieniu art. 172 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

zmiany założeń leżących u podstaw procesu sporządzania ratingów, które dotyczą stopnia, w jakim zmiana warunków gospodarczych może potencjalnie wpłynąć na saldo migracji znacznej liczby ekspozycji, dłużników lub instrumentów pomiędzy poszczególnymi klasami i pulami, w odróżnieniu od migracji niewielkiej części ekspozycji, dłużników lub instrumentów spowodowanej wyłącznie indywidualnymi właściwościami danego środka oraz poziomami istotności określonymi przez instytucję;

zmiany kryteriów ratingowych, o których mowa w art. 170 ust. 1 lit. c) i e) oraz w art. 170 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, lub zmiany ich wag, sekwencji lub hierarchii, jeżeli spełniają dowolny z poniższych warunków:

wprowadzenie lub wycofanie ratingu zewnętrznego jako głównego czynnika decydującego o przyznaniu wewnętrznego ratingu zgodnie z art. 171 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

zmiana podstawowej metodyki szacowania PD i LGD (w tym najlepszego oszacowania oczekiwanych strat) oraz współczynników konwersji zgodnie z art. 180, 181 i 182 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w tym metodyki określania marginesu ostrożnościowego związanego z przewidywanym zakresem błędów oszacowań zgodnie z art. 179 ust. 1 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Jeżeli chodzi o LGD i współczynniki konwersji, zmiany te obejmują również zmiany metodyki służącej uwzględnieniu wpływu okresu pogorszenia koniunktury gospodarczej zgodnie z art. 181 ust. 1 lit. b) i art. 182 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

włączenie dodatkowych rodzajów zabezpieczenia w zakres szacowania LGD zgodnie z art. 181 ust. 1 lit. c)–g) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jeżeli sposób ich traktowania odbiega od sposobu określonego w procedurach, które zostały już zatwierdzone.

zmiany w metodzie modelowania wartości zagrożonej stosowanej przy szacowaniu kwot ekspozycji ważonych ryzykiem w stosunku do ekspozycji kapitałowych zgodnie z art. 155 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

zmiany w metodyce dostosowywania oszacowań potencjalnej straty w celu osiągnięcia odpowiednich poziomów realizmu lub ostrożności bądź zmiany w metodzie analitycznej służącej przekształceniu danych dotyczących krótszych horyzontów czasowych na dane kwartalne zgodnie z art. 186 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

zmiany zasad uwzględniania istotnych czynników ryzyka dotyczących określonego profilu ryzyka i jego złożoności w modelu, uwzględniając nieliniowość portfela kapitałowego instytucji, zgodnie z art. 186 lit. b) i c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

zmiany w podstawowej metodyce przyporządkowywania indywidualnych pozycji do wskaźników zastępczych, indeksów rynkowych i czynników ryzyka zgodnie z art. 186 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

zmiany w procedurach wewnętrznych i kryteriach przypisywania wag ryzyka ekspozycjom związanym z kredytowaniem specjalistycznym zgodnie z art. 153 ust. 5 i art. 170 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

zmiany wynikające z przejścia ze stosowania bezpośrednich oszacowań parametrów ryzyka w odniesieniu do poszczególnych dłużników lub ekspozycji na stosowanie skokowej skali ratingowej lub vice versa, zgodnie z art. 169 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, chyba że zostały one już uznane za znaczne zgodnie z częścią II sekcja 1 niniejszego załącznika;

zmiany skali ratingowej dotyczące liczby lub struktury klas ratingowych zgodnie z art. 170 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, chyba że zostały one już uznane za znaczne zgodnie z częścią II sekcja 2 niniejszego załącznika;

zmiany kryteriów ratingowych lub ich wag lub hierarchii zgodnie z art. 170 ust. 1 lit. c) i e) i art. 170 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, chyba że zostały one już uznane za znaczne zgodnie z częścią II sekcja 1 niniejszego załącznika;

zmiany definicji klasy lub puli lub kryteriów zgodnie z art. 171 ust. 1 i art. 172 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, chyba że zostały one już uznane za znaczne zgodnie z częścią II sekcja 1 niniejszego załącznika;

zmiany zakresu informacji wykorzystywanych przy przypisywaniu dłużników do klas lub pul zgodnie z art. 171 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 lub włączenie nowych lub dodatkowych informacji do modelu stosowanego do oszacowań parametrów zgodnie z art. 179 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

zmiany zasad i procedur wprowadzania zmian zgodnie z art. 172 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, chyba że zostały one już uznane za znaczne zgodnie z częścią II sekcja 1 niniejszego załącznika;

zmiany podstawowej metodyki szacowania PD i LGD (w tym najlepszego oszacowania oczekiwanych strat) oraz współczynników konwersji zgodnie z art. 180, 181 i 182 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w tym metodyki określania marginesu ostrożnościowego związanego z przewidywanym zakresem błędów oszacowań zgodnie z art. 179 ust. 1 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, chyba że zostały one już uznane za znaczne zgodnie z częścią II sekcja 1 niniejszego załącznika. Jeżeli chodzi o LGD i współczynniki konwersji, zmiany te obejmują również zmiany metodyki służącej uwzględnieniu wpływu okresu pogorszenia koniunktury gospodarczej zgodnie z art. 181 ust. 1 lit. b) i art. 182 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

zmiany w sposobie uwzględniania gwarancji warunkowych w ramach procesu szacowania LGD oraz w zakresie tych gwarancji zgodnie z art. 183 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

uwzględnienie dodatkowych rodzajów zabezpieczenia w ramach procesu szacowania LGD zgodnie z art. 181 ust. 1 lit. c)–g) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, chyba że zostało ono już uznane za znaczne zgodnie z częścią II tytuł I niniejszego załącznika;

jeżeli instytucja przyporządkowuje swoje wewnętrzne kategorie do skali stosowanej przez ECAI i następnie przypisuje stosowanej przez siebie kategorii współczynnik niewykonania zobowiązania zaobserwowany dla kategorii organizacji zewnętrznej zgodnie z art. 180 ust. 1 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 — zmiany w metodzie przyporządkowywania stosowanej w tym celu, chyba że zostały one już uznane za znaczne zgodnie z częścią II sekcja 1 niniejszego załącznika.

zmiany w jednostce do spraw kontroli ryzyka kredytowego w rozumieniu art. 190 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, dotyczące jej pozycji w ramach organizacji oraz zakresu jej obowiązków;

zmiany pozycji jednostki ds. walidacji określonej w art. 190 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w ramach organizacji oraz zmiany zakresu jej obowiązków;

zmiany w wewnętrznym środowisku organizacyjnym lub kontrolnym lub zmiany w kluczowych procesach, które mogą wywrzeć istotny wpływ na system ratingowy.

przypadek, w którym instytucja rozpoczyna korzystanie lub zaprzestaje korzystania z danych zbiorczych obejmujących szereg instytucji zgodnie z art. 179 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

zmianę źródeł danych wykorzystywanych w procesie klasyfikacji ekspozycji do poszczególnych klas lub pul zgodnie z art. 176 ust. 5 lit. a) i art. 175 ust. 4 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

zmianę czasu trwania i struktury szeregu czasowego wykorzystywanego do szacowania parametrów zgodnie z art. 179 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, która wykracza poza coroczne uwzględnienie nowych obserwacji, chyba że została ona już uznana za znaczną zgodnie z częścią II sekcja 1 niniejszego załącznika.

zmiany danych przedstawiających rozkład zwrotów w stosunku do ekspozycji kapitałowych w ramach metody modeli wewnętrznych, o których mowa w art. 186 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

zmiany w wewnętrznym środowisku organizacyjnym lub kontrolnym lub zmiany w kluczowych procesach, które mają istotny wpływ na stosowanie metody modeli wewnętrznych w stosunku do ekspozycji kapitałowych.